รักมาเยอะ ขอหลอนบ้าง
    สวัสดีนักอ่านทุกๆคน เราขอเกริ่นนำสักเล็กน้อยก่อนจะเข้าสู่เรื่องราว เราเป็นคนค่อนข้างมีเซนส์กับเรื่องพวกนี้ ถึงแม้ว่าเราจะไม่เห็นแบบจะๆเต็มตัว แต่เราจะเห็นเป็นแบบแวบๆ หรือเป็นรูปแบบเสียงต่างๆ เรื่องที่เราจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงเรียนของเราเอง...

    ตอนนั้นเป็นช่วงเช้าของวันธรรมดาวันนึง ตอนนั้นเรามีซ้อมดนตรีตอนเช้า เราก็ไปกับเพื่อนๆกลุ่มที่เรียนด้วยกัน แต่ขาดไปคนนึง เนื่องจากเขามาสาย คราวนี้เราก็็็ซ้อมไปสักพัก จนเราได้ยินเสียงฝีเท้าและเสียงกระเป๋าของเพื่อนคนที่มาสาย เราก็เลยชะเง้อหน้าออกไปมอง เราก็เห็นเพื่อนคนนั้นเดินเข้าห้องรวมไปแล้ว...

    หลังจากที่เราเห็นเพื่อนเดินเข้าห้องรวมไปแล้ว เราต้องขอบอกก่อนว่าห้องรวมของเรา มันเป็นห้องที่เก็บพวกเครื่องดนตรี ห้องจะมืดๆ ไฟน้อยๆ อับๆ พื้นปูพรมสีแดง กำแพงแบบเก็บเสียง ประตูก็เก็บเสียงเช่นกัน เราก็เดินไปยืนรอเพื่อนคนนั้นหน้าห้องรวม แต่ผ่านไปนานเท่าไรเพื่อนคนนั้นก็ไม่ยอมออกมาสักที เราก็เลยเข้าไปตาม

    เราเปิดประตูเข้าไปในห้องและก็พบว่า... 
ไม่มีใครอยู่ในห้องนั้นเลย
    ด้วยความที่เราเป็นคนไม่ค่อยกระโตกกระตากอยู่แล้ว เราเลยปิดประตูแล้วเดินออกมาเงียบๆ เดินเข้าห้องซ้อมของตัวเองแล้วนั่งคิดทบทวนสิ่งที่เห็น 

    เราก็คิดตามลำดับเหตุการณ์มาเรื่อยๆ จนกระทั่งเรามาสะดุดอย๊ที่จุดๆนึงในภาพของความทรงจำ...

    สิ่งที่เราเห็นตอนนั้น แน่นอนว่ามันไม่ใช่เพื่อนของเราแน่ๆ เพราะในภาพที่เราเห็น คือใครก็ไม่รู้้ที่สามารถเดินเข้าห้องรวมได้โดยไม่ต้องผลักประตูหนักๆเข้าไป เอาง่ายๆคือ เขาเดินทะลุประตูเข้าไปเลย...

    เรายังโชคดีที่รู้สึกตัวแล้วเดินออกมาก่อน ไม่งั้นอาจจะเจออะไรมากกว่านี้ก็ได้

    ที่เรามาเล่าประสบการณ์หลอน ไม่ใช่อยากให้ผู้อ่านรู้สึกขนหัวลุกหรือกลัวแต่อย่างใด เราอยากให้ทุกคนฟังสนุกๆ หรืออาจจะได้วิธีการปฏิบัติตัวเวลาเจอเรื่องแบบนี้

    ไม่ว่าใครจะเห็นหรือไม่เห็น แต่สิ่งเหล่านี้เราไม่รู้หรอกว่ามันมีจริงหรือไม่ สำหรับเรา เราคิกว่ามันมี แต่เรากับพวกเขา แค่ไม่ยุ่งเกี่ยวกันเท่านั้นเอง ต่างคนต่างอยู่ในโลกของตัวเอง มันก็อาจจะมีบางครั้งบางโอกาสที่เราทั้งสองโลกสามารถมองเห็นและรับรู้ถึงกันได้ แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เขาก็เคยมีชีวิตและเป็นสิ่งที่อยู่บนโลกนี้เหมือนเรามาก่อน ถ้าเปรียบก็คือ เขาก็คือคนๆนึง ที่ไม่มีความรู้สึกหรือสัมผัสรับรู้อะไรแล้ว
คนที่ไม่มีสัมผัสและความรู้สึก
    สำหรับเราสิ่งที่น่ากลัวมากกว่า คือ คนที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่ใช้ชีวิตอยู่อย่างเลือดเย็นและเย็นชา... นี่สิ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดและเราไม่สามารถรับรู้ความคิดของเขาได้

                                           หนวดจิิ้งหรีด
SHARE
Writer
cricket_world
writer
หนวดจิ้งหรีด

Comments