ในบางวันของชีวิต
ในบางวัน​... 


อากาศ​ บรรยากาศรอบข้าง​ ทำให้เรารู้สึกเงียบ​ จนเหงา​ ความรู้สึกนั้นยังสะท้อนเข้าไปในร่างกายของเรา​ ลึกเข้าไปในทรวงอก​ จนมันกลวงโบ๋​ วิ่นแหว่ง​ แถมยังมีกระแสลมอ่อนแรงวาดวนอยู่ในนั้น​ กระทั่งมันกลั่นเอาความเศร้า​ที่ไม่ทราบสาเหตุ กลั่นเอาน้ำตาที่หลบเร้นอยู่ภายใต้ดวงตาให้ไหลออกมา​ เรานั่งนิ่งเงียบ​ ซึมซับความรู้สึกนั้นอย่่างไม่เต็มใจ​​ น้ำตาไหลพรั่งพรู​ ราวกับจะเป็นอยู่อย่างนั้น​ มันคงจะเป็นอยู่เช่นนั้นชั่วกัปชั่วกัลป์​ แต่เราก็ยังลูบหน้า​ ลบคราบน้ำตา​ ค้นหาคำตอบบางอย่าง​จากความเศร้าที่ไม่เคยร้างลาจางหาย


ชีวิตเรามันบ้าที่ต้องทนทุกข์อยู่ในสภาพเช่นนี้
SHARE
Writer
Chomsuk
N .POLARIS
เธอผู้เขียนความรู้สึกเป็นตัวอักษร

Comments