ความเหงาและความเจ็บปวดของใครอีกคน
"ทำไมเราถึงอยู่ด้วยกันได้" เราถามคุณ

"เพราะต่างคนต่างไม่มีใครไง"

"แสดงว่าถ้ามีคนเข้ามาคุณก็ไปงั้นสิ"

"...." คุณยิ้ม
.
.
.
.
.

เพราะความเหงาทำให้เราโคจรมาพบกับ
ใครสักคนที่ต่างฝ่ายต่างโหยหาอะไรสักอย่าง
สิ่งๆนั้นอาจจะเป็นความรัก ต้องการใครสักคนหรือแค่ต้องการคลายความเหงาในใจ และใช่คุณอยู่กับเราเพราะคุณแค่เหงา และถ้าเปรียบความรู้สึกเป็นเกมใครรู้สึกก่อนแพ้ เราคงแพ้เพราะเป็นเราที่คิดเกินไปไกลกว่านั้น เราอยากบอกคุณว่า
อย่าเอาความเหงาของคุณไปทำร้ายใครบางคนเลยคุณไม่ผิดหรอก เราผิดเองที่คิดเกินเลยไปไกล เราหลงรักคุณเพียงเพราะการกระทำของคุณ การแสดงออกของคุณ เรายอมเป็นที่พักพิงให้คุณเมื่อคุณเจ็บปวดและ เมื่อคุณหายดีคุณจะไปเราไม่สิทธิรั้งคุณไว้หรอก อยากขอบคุณที่เข้าเป็นความทรงจำสั้นๆของเรา ขอบคุณทุกๆอย่าง
เราเป็นได้แค่นี้เราก็ดีใจแล้ว คุณก็รู้ว่าเราเป็นคนที่ยอมแพ้ง่่าย ถึงมันไม่ง่ายที่เราเลิกชอบคุณ แต่เราแค่เชื่อในเวลาว่าเมื่อผ่านไปมันจะช่วยให้เราดีขึ้นอาจจะใช้เวลานานสักหน่อยแต่ไม่เป็นไรหรอก
เราโอเคดี
.
.
.
เราชอบเวลาเห็นคุณยิ้ม เวลาคุณแสดงสีหน้าปวดใจเราอยากบอกว่าเราก็ปวดใจไม่แพ้คุณเลย
เราไม่ลืมคุณหรอก สุดท้ายอยากบอกคุณว่า โชคดีนะ

SHARE
Writer
Samunya
reader writer
I'm Samunya

Comments