กำลังใจ...
    สวัสดีนักอ่านทุกๆท่าน วันนี้เรามาแชร์ประสบการณ์อีกแล้ว ก่อนจะเข้าเรื่องของวันนี้ เราอยากให้เหล่านักอ่านทั้งหลายลองคิดตามในสิ่งที่จะอ่านต่อไปนี้ คุณคิดว่า...กำลังใจสำคัญไหม?
    เรามีีรุ่นน้องคนนึง รุ่่่่่่่่่่่นน้องคนนี้เป็นแฟนของเพืื่อนเรา ซึ่่งเขากัับเพื่อนเรามีอายุต่างกัััััััััััันก็มาก
อยู่่ น่าจะสักห้าปีได้ ซึ่งตอนแรกที่รู้จักน้องเขา น้องเขาไม่ชอบเรามากๆ น้องเขาค่อนข้างไปทางเกลียดเราเลยก็ว่าได้้ ต้องขอบอกก่อนว่าน้องเขาเป็นคนหึงแรง ใช่แล้ว น้องเขาหึงเรากับเพื่อน...

เขาเกลียดเรามากๆ    

    ตอนนั้นเราก็พยายามเป็นคนดี เอาใจน้องโดยไม่สุงสิงกับเพื่อนเราเลย คุยแค่เรื่องงานเท่านั้น แต่ว่ามันก็ไม่เพียงพอที่จะเอาชนะใจความเกลียดในใจน้องได้
มันยังไม่ดีพอที่จะลดความเกลียดในใจเขา
    พอทำไปทำมา เราก็เริ่มรู้สึกว่า "เราทำไปเพื่ออะไรวะ เลิกเหอะ ไร้สาระ" หลังจากนั้นเราก็เลิกจริงๆ เราไม่คุยกับเพื่อนเราเลย ไม่ยุ่งกับน้อง ตอนนั้นเรากับเขาเหมือนอยู่คนละโลกกันเลย
ว่าจะไม่ยุ่งละนะ
    แต่หลังจากนั้นไม่นาน เพื่อนเราก็ทักมา เพื่อนเราบอกว่า อยากให้เราไปช่วยพูดให้กำลังใจน้องหน่อย น้องเครียดมากทั้งเรื่องเรียนแล้วก็เรื่องที่บ้าน ตอนนั้นเราก็ตอบไปว่า "มันจะดีหรอ เดี๋ยวกูก็โดนน้องด่าว่าเสือก แล้วก็กลายเป็นไปเพิ่มความเครียดให้น้องอีก" แต่เพื่อนเราก็ยังคงตื้อให้เราไปช่วยพูดให้กำลังใจกับน้อง โดยให้เหตุผลว่า "ได้กำลังใจจากหลายๆคน มันน่าจะดีกว่าได้จากคนๆเดียว" 
ได้กำลังใจจากคนอื่นๆ มันน่าจะดีกว่าได้จากคนๆเดียว
    เราก็เลยยอมช่วย ตอนนั้นเราคิดว่า น้องคงจะเครียดมากจริงๆ ไม่งั้นเพื่อนเราคงไม่มาขอให้ช่วยหรอก... เพื่อนเราบอกให้เราทักเฟสน้องไป เพราะจะได้เช็กได้ว่าน้องตอบอะไรบ้าง เราก็โอเค ทักเฟสไป...

    เราทักไปไม่ถึงนาทีน้องก็ตอบกลับมา เราทักน้องไปประมาณว่า
   "พี่ได้ยินจากเพื่อนพี่มาว่าน้องไม่สบาย หายรึยัง" น้องทิ้งข้อความไว้ช่วงนึงก่อนจะตอบกลับมา 
   "หายแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะที่เป็นห่วง" พอน้องตอบแบบนี้เราก็รู้เลย งานนี้งานหยาบ ต้องล่อกันอีกนานแน่ๆ เราก็เลยเข้าแผนบุกตรงๆเลย
   "โอเคมั้ย ถ้าไม่โอเคบอกได้นะ พี่เข้าใจ" น้องตอบกลับมาอย่างเย็นชา
   "เรื่องอะไรคะ" 
   
   "เรื่องอะไรก็ได้ที่น้องไม่สบายใจ พี่อยากให้เห็นพี่เป็นที่ปรึกษาคนนึง"

   "มีไรจะบอกค่ะ" 

   "เท่าที่พี่ฟังมา น้องเครียดหรอ สู้ๆนะพี่เป็นกำลังใจให้" 

   "ขอบคุณค่ะ" 

   "อย่าคิดมาก เดี๋ยวมันก็ผ่านไป ทุกเรื่องร้ายๆมันก็ยังมีเรื่องดีๆแฝงอยู่นะ เรื่องดีๆของน้องอาจจะเป็นการที่น้องมีเพื่อนพี่อยู่ข้างๆ คอยเป็นกำลังใจให้"

   "ก็จริงนะ"

   "เพื่อนพี่รักน้องมากๆนะ สู้ๆนะคะ"

   "ค่ะ มีไรเดี๋ยวปรึกษานะคะ" 

    ผลของการให้คำปรึกษาครั้งนี้ มันทำให้เรารู้สึกดีมากๆ เราเคยคิดมาตลอดว่าเราคงเป็นคนที่ให้คำปรึกษาใครไม่ได้หรอก เวลาเราให้ไป ไม่มีใครเคยฟังเราจริงๆจังๆเลย แต่ครั้งนี้มันกลับสำเร็จ เพื่อนเราส่งรูปน้องเขามาให้ดูู เป็นภาพที่เห็นแล้ว เราตื้นตันใจมากๆ มันเป็นภาพที่น้องยิ้มออกมาจากใจจริง ไม่ยิ้มแบบฝืนๆเหมือนแต่ก่อน 
นักอ่านทั้งหลาย เมื่อได้อ่านเรื่องนี้แล้ว เราจะย้อนถามคำถามที่เคยถามไป...
คุณคิดว่า...กำลังใจสำคัญไหม?
SHARE
Writer
cricket_world
writer
หนวดจิ้งหรีด

Comments