หัวใจที่แอบรัก
    สวัสดีนักอ่านทุกท่าน วันนี้เราอยากจะมาแชร์ประสบการณ์ที่เราได้พบเจอเกี่ยวกับเรื่องของการแอบรักใครคนนึง

    เราแอบรักคนๆนึงมาจะสามปีแล้ว แน่นอนว่า... "เขาไม่รูู้" เรากับเขาอยู่ในสถานะที่ไม่สามารถจะคุุุุยกันหรือคบกันได้ แหงสิ แค่อายุก็ห่างกันสิบกว่าปีแล้ว ตอนแรกๆ เราก็ไม่ได้ชอบเขาแบบจริงจังขนาดนั้น เราแค่ชอบมอง ชอบที่จะคุยด้วย ชอบที่จะส่งยิ้มให้เขา ชอบที่จะเจอเขาในทุกๆเช้า ตอนนั้นเรามองเขาจนเรารู้สึกว่า...
เราคงชอบเขาเข้าแล้วจริงๆ
    หลังจากนั้น เราก็เริ่มแอบมองเขาอย่างจริงจัง จินตนาการเพ้อฝันไปเรื่อยๆ มันก็ดูเหมือนจะมีความสุขดีอยู่หรอก ถ้าเราไม่ไปเจอเฟสบุคของเขา... เราไปเจอเฟสบุคของเขา เพราะเราเอาชื่อของเขาไปค้น ดูเป็นสตอล์เกอร์ไหมล่ะ แต่ช่วยไม่ได้นี่นา เราก็อยากรู้จัักเขาให้มากขึ้น
อยากรู้จักให้มากกว่านี้    หน้าเฟสของเขาขึ้นรูปผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมใส่ชุดแต่งงานแล้วยืนคู่กันกับเขา... เราค่อนข้างช็อคมากตอนนั้น เราทำไรไม่ถูกเลย แต่ด้วยความที่ว่าเราอยากรู้จััักและอยากให้เขาสนใจเรามากขึ้น
เราจึงกดเพิ่มเพื่อนเขาไปโดยไม่ลังเล 
    เราเริ่มส่องเฟสเขา ตอนนั้นเรายอมรับเลย เราส่องเขาแบบหนักมาก เรากดไลค์เขาทุกโพสที่เขาลงใหม่ ตอนนั้นก็ยังหวังให้เขามากดไลค์เราบ้าง... แต่ไม่ว่าจะกี่โพสๆที่เราลง เขาก็ไม่เคยจะกดไลค์เลยสักครั้ง น่าเศร้าใช่ไหมล่ะ
กดไลค์เขาทุกโพส หวังให้เขากดกลับแต่ก็ไม่มีไรเกิดขึ้น    ด้วยความที่ว่าเขาแต่งงานแล้ว มันทำให้เราไม่อยากยุ่งกับเขาเกินความจำเป็น เราทำได้แค่ยืนอยู่ในจุดของเรา มองเขาอยู่ห่างๆ คอยสังเกตเขาเรื่อยๆทุกวันๆ 
จนมันเป็นกิจวัตรประจำวันของเรา

    เราจะสังเกตทุกวันว่าวันนี้เขาใส่เสื้อสีอะไร เขากินข้าวร้านไหน รถของเขาจอดตรงไหน... ตอนนี้นักอ่านทุกท่านคงจะคิดว่า เราเป็นคนน่ากลัวมาก
ยอมรับเลย ถ้าเราชอบใครจริงๆ เราจะอยากสังเกตคนๆนั้น ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่ทำ น้ำเสียง สายตา สีเสื้อผ้าหรือแม้กระทั่ง... กลิ่น
ถ้าชอบใครจริงๆ เราจะอยากสังเกตคนๆนั้น
    จนผ่านมาช่วงหนึ่ง ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เหมือนจะเป็นจุดอิ่มตัวในความชอบแล้ว เป็นจุดๆที่เราไม่รู้จะสังเกตอะไรในตัวเขาแล้ว คิดดูละกันนัก
อ่านทุกๆท่าน เราสังเกตจนเรารู้ว่าเขามีีีีเสื้อกี่สี กี่ตัว กลัวอะไร ชอบกินอะไร ไม่ชอบอะไร นิสัยเขาเป็นยังไงทั้งในหน้าที่และนอกหน้าที่ มันถึงจุดอิ่มตัวแล้วจริงๆนั่นแหละ นั่นทำให้เราหยุดสังเกตเขา พอหยุดสังเกตไปเรื่อยๆ มันก็กลายเป็น เราเลิกชอบเขาไปแล้ว
พอหยุดที่จะมอง ก็เลิกชอบซะงั้น
    ดำเนินผ่านมาถึงอีกช่วงหนึ่ง ช่วงนั้นเราจำได้ว่า เราเกลียดเขามากๆ ไม่รู้ทำไมถึงเกลียด แต่รู้ตัวอีกที เราก็ไม่อยากเจอหน้าเขาแล้ว ทุกๆวันเราจะพยายามหลีกเลี่ยงเขา พยายามเลี่ยงทางที่จะเดินผ่านเขาตอนเขากินข้าว
รู้ตัวอีกที จากชอบก็กลายเป็นเกลียดซะแล้ว
    เราเป็นคนแปลกอย่างหนึ่ง ถ้าเราเกลียดใคร เราจะมองคนๆนั้น เหมือนจ้องจะจับผิดเขา ทีนี้แหละ จ้องไปจ้องมากลายเป็นเห็นความดีในตัวเขาซะงั้น แล้วเราก็... กลับไปชอบเขาอีกครั้งนึง
สุดยอดไปเลย คราวนี้แหละ การกลับไปชอบครั้งนี้ มันทำให้เรากู่ไม่กลับแล้ว
มองไปมองมา ก็กลับไปชอบเขาเฉย
    เรากลับไปทำพฤติกรรมเหมือนเดิม กลับไปเป็นสตอร์กเกอร์ คอยมองว่าเขาทำอะไร วันนี้เขาอารมณ์ดีไหม ยิ้มหรือเปล่า ได้พักผ่อนบ้างไหม
ช่วงนี้เรามโนหนักมาก หนักจนถึงขั้นนั่งยิ้มนั่งเขินคนเดียวได้
ถึงขั้นเพ้อ มโนคิดไปไกล     เราชอบเขามาก จากความชอบ ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นความรัก จากความคิดที่อยากจะได้เขามาครอบครอง ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นอยากเห็นเขามีความสุข ใช่แล้วล่ะ ครั้งนี้ เรารักเขาแล้วจริงๆ

จากชอบ เปลี่ยนเป็นรัก
จากอยากได้ เปลี่่่ยนเป็นอยากให้
 
    ยอมรับว่า ถึงจะอยากเห็นเขามีความสุข แต่เราก็ยังคงเป็นมนุษย์์คนนึงที่มีความต้องการอยากครอบครองอยู่ นั่นทำให้เราเจ็บทุกครั้งที่เห็นเขาลงรูปแฟน ความคิดที่อยากเป็นคนที่อยู่ตรงนั้นก็ยััังไม่หายไปซะทีเดียว มันยังคงคอยตอกย้ำ คอยทำร้ายใจเราอยู่เสมอ
ความคิดที่ทำร้ายยังคงอยู่
    เรานอนร้องไห้ทุกวัน อาจเป็นเพราะปัญหา
เรื่องอื่นๆด้วย แต่หนึ่งในปัญหาที่คอยกวนใจ ก็ยังมีเรื่องเขาเสมอ เราร้องไห้จนถึงจุดๆนึง ที่เราเริ่มคิดได้ เราคิดว่า "มันดีหรอ ที่เราร้องไห้ให้กับคนที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรารู้สึกยังไง ทำไมเราไม่เข้มแข็งสู้กับความรู้สึกของตัวเองล่ะ ร้องไห้ไปก็เสียเปล่า แถมตาบวมอีก ไม่สวยละจะทำไง" นั่นคือเหตุผลที่ทำให้เราหยุดร้องไห้ หันมาสนใจดูแลตัวเอง หาวิธีทำให้ตัวเองดูดีมากขึ้น วันนั้นเราเสิร์ชหาวิธีทำไงให้ตาไม่บวม
หันมาดูแลตัวเองให้ดูดีีมากขึ้น
    ที่เรามาเล่าเรื่องนี้เพราะเราอยากแชร์ทัศนคติที่เรามีต่อความรัก ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ข้างเขาไม่ได้ แต่เราก็ยังมีความรักได้้ ความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ ถ้าเรารักเป็นความรักจะเป็นยารักษาให้กับเรามากกว่าที่จะเป็นคมมีดทำร้ายเรา แต่การที่จะรักใครสักคน เราต้องรู้จักรักตัวเองก่อน มีคนๆนึงมักจะพูดกับเราเสมอ "ถ้าเราไม่รักตัวเอง ยังปล่อยให้ใครก็ไม่รู้มาทำให้เราร้องไห้จะเป็นจะตาย แล้วเราไม่สงสารคนที่เขาเลี้ยงเรามาตั้งแต่เกิดหรอ คนที่เขาเห็นเราเจ็บ เขาเจ็บมากกว่าเราร้อยเท่าพันเท่า" จะรักใครก็ตั้งสติดีๆ อย่าทำให้คนที่รักเราเขาเจ็บเลย
ถ้าเรารักเป็น ความรักจะเป็นยารักษาให้กับเรา แต่ถ้าเรารักรักแบบไร้สติ ความรักจะเป็นเหมือนคมมีดที่ทำร้ายเรา

                                            หนวดจิ้งหรีด
SHARE
Writer
cricket_world
writer
หนวดจิ้งหรีด

Comments

BlackStoryTH
1 year ago
ผมเองในปัจจุบันก็สถานะภาพรักข้างเดียวแหละ มันน่าจะคร้ายๆกับเเอบรัก แต่มันน่าจะเลวร้ายกว่านั้นเยอะ แต่ในมุมมองผม แอบรัก คืออีกฝ่ายไม่รู้ แต่รักข้างเดียวมี2แบบคือเขา รู้กับไม่รู้
Reply
cricket_world
1 year ago
แล้วของคุณเป็นแบบไหนคะ
cricket_world
1 year ago
ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ยังไงก็สู้ๆนะคะ
BlackStoryTH
1 year ago
ของผมเป็นแบบเขารู้ แต่เขาไม่รัก ผมก็เลือกรักข้างเดียวต่อไป เพราะยังรู้สึกว่ายังได้รักเขาอยู่ มันยังดีว่าเศร้ามากไปเพราะถอดใจยอมรับความผิดหวัง ตราบที่ยังไม่ถอดใจ ผมก็ยังรู้สึกว่ายังรักเขาต่อไปได้
Reply
cricket_world
1 year ago
นับถือความคิดคุณเลยค่ะ👍