ฉันไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตายหรอก
"ตายไปซะเลยดีไหม  ทุกอย่างมันจะได้จบ ๆ ไป"
คามคิดชั่ววูบ​ที่​เข้ามาในหัว มันเกิดขึ้นไม่บ่อยนักหรอก  แล้วเราก็ไม่รู้ว่าจะตายด้วยวิธีไหน ที่จะไม่ทรมาน

อันที่จริง ชีวิต​เราก็ไม่ได้ลำบากหรือทุกข์ยาก แสนเข็ญ​ขนาดนั้นหรอก มีงานทำมั่นคง มีเงินเดือน มีข้าวกินทุกมื้อ ได้เที่ยวบ้าง พักผ่อนบ้าง ตามวิถีชีวิต​ปกติ 

ที่มันยากคงเป็น​เรื่องพลังใจ

เราไม่ได้อยู่​กับครอบครัว​มาเป็นสิบ ๆ ปี มีกลับไปเยี่ยมบ้าง มันก็ไม่ได้ห่างเหินซะทีเดียว ก็ยังโทรคุย​กัน แค่ไม่บ่อยเท่าตอนเรียน

หลังจากเราเรียนจบ ได้ทำงานเงินเดือนได้ไม่มาก ตามที่หวังไว้ เราก็กู้ยืมเงินมาปิดหนี้สิน ที่พ่อแม่ส่งเรากับน้องเรียนจนหมด ซึ่งก็คือหนี้ทั้งหมด เราจะรับไว้คนเดียวเอง 


ที่เล่า ไม่ใช่เพราะว่าเรากลัวไม่มีเงินส่งหนี้หรอกนะ  เพราะส่วนนั้นมันหักไปทุกเดือนอยู่แล้ว  แต่แค่เราไม่มีเงินส่งให้ทางบ้านทุกเดือนแค่นั้น   เวลาที่คุยกันเรื่องเงิน จ่ายนู่นนี่ ถ้ามีพอเราก็ส่งให้บ้าง แต่เราแค่ไม่ชอบที่ทำเหมือนลืมไปว่า เราไม่ได้รับเงินเดือนเต็ม​นะ 
 
ไม่มีใครเข้าใจเราในเหตุผล​ที่ว่ามาเลย ทุกวันนี้ทำงานคือใช้หนี้และใช้ชีวิตตัวเอง ให้ได้มากสุด กลายเป็น​ว่าเรามีเงินเที่ยวแต่ไม่มีเงินส่งที่บ้าน เรากินดีอัพลงโซเชียลก็หาว่าพ่อแม่กินข้าวคลุกกะปิน้ำปลา ซึ่งเราไม่ได้คิดแบบนั้นเลย เอาจริง ๆ ครอบครัว​ก็ไม่ได้ลำบากอดมื้อกินมื้อขนาดนั้น คือมันก็พอมีกินมีใช้อยู่แล้ว เราถึงคิดว่าก็อยู่กันได้ไง 

 เราทำงานเหนื่อยเราก็แค่อยากพักอยากเที่ยว เราเป็นลูกที่แย่มากขนาดนั้นเลยเหรอ

ทุกวันนี้เราไม่เคยคิดโทษ ที่ไม่ร่ำรวยเหมือนคนอื่น ถ้าถามว่าพอใจกับตัวเองไหม ก็ถือว่ามากแล้ว เราอยากปล่อยให้ชีวิตเดินไปในแบบของมัน แล้วก็คิดว่า ต่อให้ตายวันนี้ พรุ่งนี้ ก็คงไม่ต้องห่วงอะไรอีก

เราคิดว่าเราก็พยายามทำหน้าที่ในฐานะคนเป็นลูกได้ดีที่สุดแล้ว 





SHARE
Written in this book
แค่เล่าให้ฟัง
เรื่องราวของหญิงสาว ที่อยากอยู่กับส่วนรวมบนความเป็นส่วนตัว.
Writer
IamRainfall
It's Me.
ฉันชอบความรู้สึกตอนที่ง่วง แล้วได้นอน.

Comments