เพราะฉันไม่เหลือเศษเสี้ยวหัวใจให้ใครนอกจากคุณ


1.
เคยมีคนถามฉันว่าเวลาเหนื่อยจนท้อ ฉันฟื้นฟูพลังชีวิตยังไง ฉันตอบว่าฉันขอเพียงอ้อมกอดจากคุณเท่านั้น

คุณเป็นเหมือนแบตสำรองที่มีสถานะเป็นตัวจริง จับต้องได้และอุ่นระอุด้วยพลังงานชีวิตที่เป็นประจุขั้วบวก

ในบางครั้งที่รู้สึกเหมือนว่าจะไม่ไหวแล้ว แค่ได้ยินเสียงทุ้มแสนใจเย็นของคุณก็เหมือนว่าทุกอย่างจะผ่านพ้นไปด้วยดี

แค่อย่าเพิ่งเบื่ออิเล็กตรอนอย่างฉันไปเสียก่อนก็พอแล้ว


2.
รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณเป็นสิ่งที่ฉันชอบมองมากที่สุด ชอบมากกว่าขาเรียวยาว ผิวเกลี้ยงเกลา หรือเส้นเลือดบนแขนนั่นเสียอีก

ลักยิ้มเล็ก ๆ ที่แก้มขวาและออร่าความสุขที่แผ่ล้นออกมา ทำให้ระดับความน่ารักของคุณพุ่งเกินขีดจำกัด อยู่ในขั้นไม่อาจต้านทานได้ จนฉันต้องก้มหน้าซ่อนความเขินของตัวเองอยู่ร่ำไป

ยิ้มเยอะ ๆ นะ เพราะการเห็นคุณมีความสุข เป็นสิ่งเดียวที่ฉันอธิษฐานจากฝนดาวตกเพอร์เซอิดในคืนฤดูร้อนนั้น


3.
ตอนที่ฉันเหม่อ ฉันมักจะมองเห็นภาพเราสองคนบนโซฟาตัวนุ่มในผ้าห่มบุนวมสีชมพูอ่อน ฉันทิ้งน้ำหนักทั้งหัวลงบนไหล่ซ้ายของคุณ กุมมือกันและกัน

ฤดูใบไม้ร่วงเป็นช่วงเวลาโปรดของฉัน มันแสดงถึงความเป็นชั่วคราวของทุกสิ่ง— งดงาม แต่เมื่อถึงเวลาก็ต้องร่วงโรย พื้นถนนถูกปูทับด้วยสีแดงส้ม เหลืองแก่ และน้ำตาลไหม้ของใบเมเปิล ฉันกับคุณกวาดใบไม้บนลานบ้านอย่างเงียบเชียบ คล้ายว่ากำลังเปรียบเทียบมันกับความสัมพันธ์ของเรา และเริ่มหวั่นกลัว

ฤดูหนาวที่ข้างนอกมีหิมะแรกในเดือนธันวาคมปลิวฟุ้ง ต้นสนสีเข้มถูกแต่งเติมด้วยสีขาวประปราย พวกเราอยู่บนโซฟาตัวเดิม แผ่นหลังของฉันแนบกับแผ่นอกกว้างของคุุณ สองแขนในเสื้อไหมพรมสีตุ่นโอบฉันไว้หลวม ๆ ได้ยินเสียงลั่นเปรี๊ยะจากขอนไม้แก่และเปลวไฟที่คลอเคลียกันในเตาผิง

ฉันไม่รู้ว่าเรื่องราวของเราจะสิ้นสุดในฤดูหนาวปีนี้ ฤดูใบไม้ผลิสองปีข้างหน้า หรือฤดูร้อนอีกห้าปีถัดไป แต่ฉันขอมีคุณอยู่ตรงนี้ นานตราบเท่าที่แกนโลกยังคงเอียงยี่สิบสามจุดห้าองศาอยู่เช่นเดิม


4.
ฉันไม่ค่อยอยากยกให้คุณเป็นดวงอาทิตย์หรือโลก เพราะฉันไม่อยากเป็นดาวพลูโตหรือดวงจันทร์ในเงามืดแบบที่คนอื่นเขาว่ากัน

ถ้าให้ฉันเปรียบคุณกับอะไรสักอย่างในจักรวาล ฉันว่าคุณคงเป็นกลุ่มดาวปลาคู่ (ที่มีฉันเป็นคู่) เราจะหนีจากสัตว์ประหลาดไทฟอนบนโลกนี้ไปสองคน และเป็นกลุ่มดาวแห่งความโชคดีที่ผ่านพ้นภัยร้ายมาได้

เพราะหากเป็นที่ระลึกถึง ฉันคงได้เคียงคู่คุณในทุกห้วงคำนึงตลอดไป


5.
อุกกาบาตลูกใหญ่ ทะลุผ่านชั้นบรรยากาศ เผาไหม้จนลุกวาบ ปาดสีสุกใสบนท้องฟ้ายามที่มืดมิดที่สุด แล้วจึงตกกระแทกพื้นดิน กระทบสั่นสะเทือนไปถึงแก่นกลางของโลกใบน้อย ทิ้งหลักฐานไว้เป็นหลุมกว้างที่คงไม่เลือนรางจางหายไปในอีกหลายล้านปีข้างหน้า


หมายเหตุ*
อุกกาบาต = คุณ
โลก = ฉัน


6.
ฉันเคยบ่นว่าขาคุณยาวจนขาสั้นป้อมน่าสงสารของฉันก้าวตามไม่ทัน คุณยิ้มเผล่แล้วจึงเดินให้ช้าลง

จังหวะการก้าวซ้ายขวาของพวกเราไม่ตรงกันเลยสักนิด แต่ฉันกลับคิดว่ามันเป็นท่วงทำนองที่ไพเราะที่สุดในโลก ฉันก้าวให้เร็วขึ้น คุณก้าวให้ช้าลง เราพยายามเดินไปพร้อมกัน แม้ระยะก้าวไม่เท่ากัน แต่ระยะทางและช่วงเวลาที่มีคุณเดินข้าง ๆ นั้น ฉันไม่อยากแบ่งปันให้ใครเลย


7.
ใต้แสงไฟสีส้มสลัว หมวกสีขาวใบหนึ่ง และหยดน้ำฝนอุณหภูมิต่ำกว่าสิบห้าองศา มือข้างหนึ่งของฉันประสานกับมือข้างหนึ่งของคุณ มือข้างที่ว่างของพวกเราถือกระเป๋าและถุงพลาสติกหลายใบ

ฉันรักการที่คุณและฉันยอมถือของหนักด้วยมือข้างเดียว เพื่อให้อีกซีกหนึ่งของร่างกายสัมผัสซึ่งกันและกัน ส่งผ่านความรู้สึกที่ไม่อาจถูกเอื้อนเอ่ยออกมา

รอยยิ้มและรอยแดงที่มือของฉัน คุณสังเกตเห็นมันไหมนะ


8.
ในค่ำคืนเดียวกันนั้น สายฝนยังคงโปรยปรายอย่างเงียบงัน เชือกผูกรองเท้าสีขาวเปรอะน้ำขังคลายตัวจากรูปร่างที่มันควรจะเป็น ฉันเลือกที่จะไม่สนใจและเดินต่อไป แต่คุณกลับหยุดนิ่ง สะพายของไว้บนไหล่แทนการถือ ย่อตัวสูง ๆ ของคุณลงมาเพื่อผูกเชือกนั่นให้ฉัน แพขนตาสวยขยับเบาหวิวจนแทบไม่ทันสังเกต

ฉันคิดว่าวินาทีที่คุณเงยหน้าขึ้นมาและเราสบตากัน ใบหน้าที่เปียกชื้นจากน้ำฝนคงแห้งเสียแล้ว เพราะเมื่อน้ำในสถานะของเหลวเจอกับอุณหภูมิมากกว่าหนึ่งร้อยองศาเซลเซียสมันจะระเหยกลายเป็นไอ

และท่ามกลางหยาดละอองฝนของเวลายี่สิบสามนาฬิกา ฉันก็ตกหลุมรักคุณอีกครั้ง


9.
เวลาที่อยู่ด้วยกัน ฉันรู้ตัวดีว่าชอบทำตัวเหมือนเด็กไม่รู้จักโต อ้อนขอความรักจากคุณไม่หยุดหย่อน

ขอโทษด้วยแล้วกันที่ฉันขาดมันไม่ได้เลย


10.
คุณเคยถามฉันว่าสีน้ำตาลเกิดจากสีอะไรผสมกัน ฉันตอบว่าสีเขียวและสีแดง

คุณถามฉันอีกว่าแล้วสีเนื้อล่ะ ต้องผสมสีอะไร
ฉันตอบว่าสีขาว สีส้ม สีชมพูเล็กน้อยและสีเหลืองปริมาณเท่าปลายเล็กของพู่กัน

คุณถามฉันต่อไปว่าต้องผสมสียังไงให้ได้สีม่วง
ฉันตอบว่าสีของท้องฟ้ายามกลางวันและสีของดอกกุหลาบวันวาเลนไทน์

คุณกลับผสมสีม่วงออกมาไม่ได้ เพราะคุณใช้สีเทาของยามฟ้าหม่นและสีดำของดอกกุหลาบที่หมายถึงชั่วนิจนิรันดร์

แต่ฉันก็ชอบสีเทาเข้มที่คุณตั้งใจผสมมันออกมานะ


11.
ลองหลับตาจินตนาการ ว่าหากคุณไม่รักฉันแล้วจะเป็นยังไง

ไม่เหนือไปจากความคาดหมาย,
ฉันคงแตกสลายและเต็มไปด้วยบาดแผล แต่ฉันคงไม่ตีโพยตีพาย ฟูมฟายฉุดรั้งให้คุณกลับมา

เพราะสิ่งที่ฉันร้องขอมาตลอดไม่ใช่คุณ แต่เป็นความสุขของคุณนี่นา :)


12.
อย่าคิดในใจว่ามันน้ำเน่าเลย วันไหนที่เผลอรักใครจนให้เขาได้ทุกเศษเสี้ยวของหัวใจขึ้นมา ก็จะเข้าใจความคิดโง่เง่าของฉันในตอนนี้เอง








- Every single piece of me belongs to you. 






SHARE
Written in this book
ลิมิตความหวาน 1000%
คนมีความรัก มักเป็นคนบ้า
Writer
cobaltblue
a well-wisher
I love the colour blue, as long as it reminds me of you.

Comments