PowerBank ⇉ PowerBlank
ฉันเป็นพลังบวกให้คนรอบข้างเสมอ 
เพราะฉันมองเห็นเขาเศร้าแล้วอดอยากจะช่วยไม่ได้ 
ทุกคนล้วนหาทางออกกันไม่เจอ 
ฉันที่มองอยู่ข้างนอก ก็เลยเข้าไปช่วยจูงมือนำทางเขาออกกันมาในทุกครั้ง 

ฉันพร่ำบอกคนรอบตัวฉันว่า มีรัก มีได้ แต่ต้องรักตัวเองด้วย 
คำสวยๆที่ประดับประดาไปด้วยสติ ถูกส่งต่อไปหาพวกเขา 
เพราะฉันไม่ได้เผชิญปัญญานั้นด้วยตัวเองยังไงล่ะ

เพราะว่าฉันไม่ได้รักคนที่เขารัก เพราะฉันไม่ได้ยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น

 
แต่หลายครั้ง
ที่ฉันดิ่งลงปัญหาของตัวเอง

วันหนึ่ง ฉันได้พบกับผู้หญิงคนนึง
วันที่ฉันตกหลุมรักใครโดยลืมเรื่องสติและเรื่องการรักตัวเองไป
เธอน่ารักเดินกว่าจะยั้งใจหรือเหลือใจไว้ให้ใครทั้งนั้น
ความใส่ใจที่ถูกส่งมาหาฉัน
ความห่วงใย ความสดใส 
ออร่าสีเหลืองๆรอบๆตัวเธอ ดูดฉันเข้าไปหาอย่างไม่ลังเลอะไรอีก

ฉันหลงรักเสน่ห์ผู้หญิงคนนี้จริงๆเลย

จนกระทั่ง วันที่เราเริ่มรู้จักด้านอื่นๆของกันและกัน
สังคมของเธอที่รายล้อมไปด้วยผู้คน
เช่นว่า หากฉันโทรหาเธอโดยไม่บอกล่วงหน้า
จะไม่เคยโทรติดเลยเพราะจะต้องติดสาย
พี่ที่เธอสนิทมากๆ หรือเพื่อนคนนึงที่สนิทที่สุด เสมอ
แต่ก็หลายครั้ง เธอไม่รอให้ถาม และฉันไม่เคยถาม
แต่เธอจะแคปหน้าจอมาให้ฉันทันทีถ้าคนนั้นคือคนที่เธอเคยแนะนำให้ฉันรู้จัก

ด้วยความน่ารักนี้เอง ความแสดงออกถึงความบริสุทธิ์ใจนี้เอง 
ทำให้การที่ บางครั้ง สายของพี่ หรือเพื่อน ที่เธอไม่เอ่ยชื่อ 
ทำให้ฉันคิดมากซะเหลือเกินคนดี
ฉันเปิดใจมากๆให้สังคมเป็นร้อยรอบตัวเธอ
แค่อีกสักคนที่ฉันก็อยากรู้จักไว้ 
เพราะอะไรหรอคะ เพราะอะไรกับบางสายถึงแนะนำปลายสายกับฉันไม่ได้
ฉันไม่เคยถามออกไป เพียงแต่ตั้งคำถามทั้งหมดที่พิมพ์ข้างบน ในใจ
ฉันหาทางออกให้หัวใจไม่เจอ
คำที่ฉันเคยบอกคนรอบตัว ตีกลับมาใส่ฉัน
มันไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายเลย
ฉันเริ่มต้นรักด้วยความตั้งใจว่าจะรักผู้หญิงคนนี้เป็นอย่างดี
ฉันทุ่มเทและคาดหวังว่ารักที่ดีครั้งนี้จะตอบแทนฉัน

เมื่อไม่เป็นอย่างที่คาด
ฉันต้องนั่งร้องไห้อยู่กลางหลุมนั้นคนเดียว
หาทางออกไม่เจอ พยายาม งมทางที่เคยพาคนอื่นเดินออก
แต่มันไม่ง่ายแบบนั้น
เพราะฉันเป็นเจ้าของเรื่อง
เพราะคู่กรณีคือคนที่ฉันรัก

และเพราะฉันคือคนเดียว ที่ร้องไห้อยู่ตรงนี้
SHARE
Writer
F2302
นักคิดถึง☁️
ผ่านเข้ามาแต่ไม่สามารถผ่านออกไปได้ ☼

Comments