moron who lives in a fucking world
ความเหงา ความโดดเดี่ยว ความเหนื่อย การไม่รู้ตัวเอง ความสับสน กับการใช้ชีวิตในแต่ละวันให้ผ่านไป วันสำคัญ วันที่มีความสุข ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป พอทั้งหมดเสร็จสิ้น มันก็วนลูปกลับมาที่ความเหงา ความสับสนเหมือนเดิม ความรู้สึกที่ว่าทำไมเราเป็นแบบนี้ ทำไมเราต้องเหนื่อย ทำไมเราถึงได้ผลลัพธ์ที่ไม่ตรงกับความพยายามเรา สิ่งนี้เราคิดว่ามันจะจบสิ้นไปแล้ว แต่ไม่เลย ความรู้วึกนี้ยังตามกลับมาวนเวียนไกล้ตัวเราเสมอ การจะสลัดมันออกไปไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เป็นเรื่องยากพอสมควร เพราะเมื่เราเจอสิ่งไหนที่เราคาดหลัวไว้มากๆ เราก็จะผิดหวังมากๆเหมือนกัน การที่เราจะจบการวนของวงจรนี้ได้ คือการหายไป เป็นการหายไปแบบที่ไม่ทรมาน หรือถ้าคิดแบบบวกๆหน่อย คือการร้องไห้ออกมา หาคนมาคุยด้วย แต่ถ้าจริงแท้แล้ว ไม่มีใครอยากคุยกับเราหล่ะ มันก็จะเป็นความรู้สึกโกรธแค้นที่ไม่สามารถพูดหรือเเสดงออกมาได้เหมือนกัน

เราเคยรู้สึกว่าทุกอย่างจะดีขึ้นถ้าเราไม่ใส่ใจกับมัน ช่วงแรกๆมันค่อนข้างรู้สึกดีเลยแหละ แต่ภายหลัง เราเพิ่งมาพบว่านั่น คือความรู้สึกดีจอมปลอม สิ่งพวกนั้นกลับเป็นตะกอนฝุ่นในใจเรามากกว่าที่มันจะปลิวหายไป ขอโทษนะ ที่เราเข้ากับพวกเธอไม่ได้
SHARE

Comments