127.369.51
.
.
ความทรงจำเป็นตัวเเทนของความจริง
เป็นเรื่องที่ไม่เเต่งเติม เเต่มันเคยเกิดขึ้น
อาจเรียกได้ว่า อดีตที่เคยมีอยู่จริง
ไม่ได้ถูกปรุงเเต่งหรือเป็นเรื่องสมมุติ

เรื่องสมมุติ..เกิดจากจินตนาการ
เกิดจากความต้องการของผู้นึกคิด
สมมุติว่าตอนนี้มีความสุข ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า
เเล้วนกก็โบยบิน..

งั้นความรัก หรือสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวคงจะเป็น
ความก้ำกึ่งระหว่างเรื่องสมมุติเเละความเป็นจริง
หลายครั้งที่มีความรัก เเล้วต้องการให้เป็นได้อย่างใจ
เราพยายามเเต่งเติม กะเกณฑ์ มีกฏ เเละมีข้อจำกัด

มันเป็นเรื่องความต้องการส่วนบุคคล ซึ่ง..
มันไม่เป็นธรรมชาติ...เเต่กับคุณ
เรารู้สึกเหมือนอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย
เงียบสงบเเละอบอุ่น

รู้สึกทัชกับทุกเพลงที่คุณส่งมา เพื่อวันนึงมัน
จะกลายเป็นหนึ่งในความทรงจำที่เกี่ยวกับคุณ
สำหรับการอยู่ไกลกันคุณคือสิ่งเดียวที่ทำให้กรุงเทพ
ดูน่าเบื่อกว่าเดิม..เวลาที่คุณไม่อยู่
มันทั้งน่าเบื่อ เเละวุ่นวายมากขึ้นมาทันที

เวลาที่พูดคำว่า “เวลาที่เราใช้ด้วยกัน”
ความทรงจำในนั้นมันน้อยเหลือเกิน
จนไม่รู้ว่าต้องรู้สึกสุขหรือเศร้าดี..

พอเป็นเรื่องของความรัก
เราต่างอยากประสบความสำเร็จในเรื่องนี้กันทั้งนั้น
ไม่มีใครอยากเจอคนใจร้ายหรอก ทั้งคุณเเละเรา
ฉะนั้นการเข้ามาโคจรในชีวิตครั้งนี้
ของให้เป็นเรื่องดี..ขอให้ไม่ใจร้าย



พูดถึงความรัก..เราไม่ได้ตกหลุมรักคนที่นั่งยิ้มหวาน
อยู่ตรงหน้าเท่านั้น
ตัวเราตอนอยู่กับคุณก็ต่างออกไป
จากตอนรับบทเป็นลูกสาวของป๊ากับม๊า

ซึ่งจะเป็นเเบบนี้เฉพาะตอนอยู่กับคุณเท่านั้น
เราอ่อนโยนขึ้น ยิ้มง่ายขึ้น เเละอ่อนเเอ
ต่างจากตอนเป็นพี่สาว พี่คนโตของบ้าน
ซึ่ง.คุณเองก็คงเหมือนกัน

เราชอบคุณเวอร์ชั่นที่อยู่ต่อหน้าเรา
น้ำเสียง กริยา ท่าทาง เเววตา รอยยิ้ม
ทั้งความอ่อนโยนเเละเข้มเเข็ง
มีเเต่เราคนเดียวเท่านั้นที่เห็น

เเต่ทำไมหลายคนมักตกหลุมรักคนที่ภายนอก
หลายครั้งเราพบว่าคนหน้าตาดีหมดเสน่ห์เพียงเเค่
ไม่กี่วินาทีที่พูดคุย ต่างจากคุณ…

เราจึงพยายามไม่สร้างกฏเกณฑ์
คุณคงทนคบกับความน่าเบื่อไม่ได้หรอก
ชีวิตเต็มไปด้วยสิ่งน่าเบื่อภาคบังคับอยู่เเล้ว
งาน เจ้านาย เพื่อร่วมงาน ข้อจำกัด เงื่อนไข
ยังไม่นับสิ่งเเวดล้อมเเละเวลา

ถ้าเปรียบเทียบเเล้วชีวิตคือผ้าใบผืนใหญ่
ศิลปะคือความจริงเราได้เเต่ละเลงมันออกมา
เราอยากให้คุณไม่ใช่เรื่องสมมุติ
ที่บางวันท้องฟ้าอาจไม่ได้เป็นสีฟ้า เเละไม่มีนกโบยบิน

เเต่มันคือความจริง..
อะไรก็ตามที่ส่งผ่านหากันเเต่ละวัน
มันคือการเติมสีลงบนผ้าใบ
ซึ่งวันนึงมันจะกลายเป็นความทรงจำ
ในชีวิตเรามีภาพเก่าเก็บเต็มไปหมด บางคนก็เข้ามา
เพียงเพื่อระบายไว้เละเทะ ยับเยินเกินกว่าจะกลับไปนึกถึง
บางคนก็ดิบหยาบเกินกว่าจะกลับไปนึกถึงในฐานะคนรักเก่า

ภาพฝัน..คือสิ่งที่เราสร้างขึ้น
มันคือรูโหว่ที่ต้องการคนมาเติมเต็ม
หลงคิดไปว่าจะได้พบกับความรักเเละความสุข
ในอนาคตอันใกล้
คุณจะเป็นชายที่สมบูรณ์เเบบ
เป็นศิลปินนักปั้น ข้างๆตัวมีเราเเละเด็กๆ
ที่เราให้กำเนิดเค้า เเละพร้อมจะสอนในสิ่งที่เราเคยผ่านมา
เราจะนอนอ่านหนังสือที่เราชอบ มีคุณอยู่ใกล้ๆ
เรามองตากันเป็นระยะในความเงียบ
คุณชวนเราไปดูนิทรรศกาลงานศิลปะที่ดูคนเดียวมาทั้งชีวิต
เราจะได้อยู่ด้วยกันไปตลอดกาล

เราคิดถึงคุณในวันที่ยังมาไม่ถึง
คงจะมีคุณอยู่ในนั้นหรืออาจจะไม่มีอยู่
คุณอาจจะอยู่เป็นตัวตนในฐานะผู้ร่วมชีวิต
หรือในฐานะความทรงจำ..เรื่องจริงที่เคยมีอยู่

หวังว่า “คำสุดท้าย” ในเพลงที่พี่เฟิร์สพูดถึง
หมายถึง คำสุดท้าย จริงๆ
จะรักแค่เธอไปจนวันตาย
หมดสิ้นแล้ว ทุกสิ่ง มันฟังดู
เหมือนพร้อมจะตายไปกับความรักครั้งนี้
คงเป็นการตายที่มีเเต่ความสุข สมบูรณ์เเบบ

มันดีสำหรับคนที่ไม่ชอบพูดคำว่ารักพร่ำเพื่อ
มันดีที่จะพูดต่อเมื่อมันเกิดขึ้นจริงๆ
เเละอยากให้เป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ
ตอนจบของเพลงบอกเเค่ว่า
แต่ฉัน ไม่รู้ว่านานแค่ไหน
วันที่ฉันหมดลมหายใจ..เเต่ใจฉันยังคง

ดนตรีเงียบไปครู่หนึ่ง..
ก่อนที่จะร้องคำนั้นออกมา
…..รักเธอ…..
มันคงหมายถึงครั้งสุดท้ายจริงๆนั่นเเหละ

เเท้จริงเเล้วท้องฟ้าของเราอาจะไม่ใช่สีฟ้าที่คุณมองเห็น
เเล้วรอยยิ้มของเราก็อาจจะไม่ได้สดใสจริงๆ
เเล้วถ้าวันไหนเราไม่สามารถน่ารักกับคุณเหมือนอย่าง
เวอร์ชั่นที่เราเจอกันครั้งเเรก..คุณจะทำยังไง

เราอาจจะยิ้มในวันที่เราสดใส เเต่เเววตาเราจะบอกว่า
ไม่จำเป็นต้องยิ้มให้ใครในวันที่ที่รู้สึกไม่ดี
เราอาจจะเป็นเเค่คนที่ชอบดูหนังเเล้วสมมุติไปเอง
ว่าคุณจะเป็นคนที่จูงมือเราเข้าไปในโลกที่เเสนเฟอร์เฟคนั้น
..นี่เป็นเรื่องสมมุติ นี่เป็นการคาดหวัง

ความรักมันจริงกว่านั้น
คุณไม่ได้รักกับนางฟ้าหรอก
เช่นกันเราไม่ได้รักกับเทพบุตร
มนุษย์มีทั้งดีเเละร้าย
ทั้งสวยงามเเละอัปลักษณ์
มันจะดีถ้าเรายอมรับในเวอร์ชั้นที่เราเป็น
เเละอีกฝ่ายเป็น..
.
.
.














SHARE
Writer
RattikornTeerakanon
Writer
ให้เรื่องเล่า..เล่าเรื่อง...

Comments

OnTheLine
9 months ago
โห อ่านลื่นอ่านละมุน เอาอีกก
Reply
:)