ความห่วงใย ที่แฝงไปด้วยคำว่า "บังคับ"
คุณคิดว่า รักแท้ แพ้อะไรบ้าง??

เเพ้ระยะทาง?
แพ้คนใกล้ตัว?
แพ้คนที่เขาชอบ?

แต่สำหรับเรา... แพ้คนในครอบครัวเขา

ต่อให้คุณรักกันมากมายสักแค่ไหน หรือชอบพอกันมากสักเท่าใด
ต่อให้ทำอะไรร่วมกันมา ที่ล้วนเป็นสิ่งที่ดี
ถ้าครอบครัวอีกฝ่ายไม่พอใจกับการมีคุณในครอบครัวของเขา ก็ถือว่าคุณไม่ได้ไปต่อ

หลาย ๆ เหตุผลที่เข้ามาในหู เยอะเเยะมากมาย

"เดี๋ยวการเรียนก็เเย่หรอกถ้าคบกับเด็กคนนี้"
"ยังไงก็ไม่ให้คบ"
"ห้ามเป็นแฟนกันเด็ดขาด"
"เลิกคุยกันไปเลย เลิกเดี๋ยวนี้ ก่อนที่จะโดนยึดมือถือ"

ความรู้สึกของคนเป็นพ่อแม่ คือการเป็นห่วง
นั่นคือสิ่งที่ดี ที่พ่อแม่ทุกคนพึงจะมี  แต่บางครั้ง ขอบเขตนั้น อาจจะทำร้ายเด็กคนหนึ่ง หรือ สองคนก็แล้วแต่
แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนที่ถูกกระทำนั้นรู้สึกดี
ทางที่ดีนั้น  ควรเปิดใจ พูดคุย สื่อสารให้เข้าใจ 
นอกเสียจากว่าจะปิดใจ ไม่รับฟัง ใครจะรู้สึกอย่างไรก็ช่าง ฉันห่วงใยลูกของฉัน ต่อให้ฉันต้องทำให้ลูกของฉัน มีน้ำตาก็ตาม

ความห่วงใยที่กระทำโดยการบังคับ  นอกจากจะทำให้คนที่เราห่วงใยนั้นเสียใจแล้ว จะทำให้เขารู้สึกว่า 
ทำไมต้องเป็นแบบนี้
ทำไมต้องทำกับเขาแบบนี้
เขาผิดเหรอที่เขามีความรัก
ทำไมไม่ลองคุยกับคนที่ผมรักดูสักครั้ง ว่าเธอไม่ได้โหดร้ายอย่างที่คิด
ทำไม
ทำไม
.
.
ทำไม... 

หลายๆ ครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่า  ถ้าเรารู้จักลูกของเรานั้นดีพอ ทำไมเราจึงต้องบังคับ เขาต่อไป

ในใจนั้นรู้อยู่เต็มอก เขาเป็นเด็กดี ขยัน ขนาดไหน 

แม้ไม่รู้ว่าอีกคนจะเป็นคนอย่างไร  แต่ถ้าได้ลองสัมผัสสักนิด ก็จะรู้สึกได้ว่าพวกเขาควรไปต่อ และอยู่ในสายตาของเราต่อไปหรือไม่

ความเจ็บปวด อาจจะไม่ได้เกิดขึ้นแค่เด็กทั้งสอง  แต่อาจจะเกิดขึ้นกับเราด้วย ไม่มีพ่อแม่คนไหน อยากเห็นลูกของตัวเองร้องไห้หรอก

ก่อนจะตัดสินว่า สิ่งไหนควร สิ่งไหนไม่ควร ถ้าไม่ลองได้สัมผัสสิ่งนั้นก่อนว่า เป็นอย่างไร  ก็อย่าได้เพิ่งตีโพยตีพายไปว่า มันไม่ดี ไม่เหมาะ ไม่ควร  ควรตัดไฟตั้งเเต่ต้นลม  โดยที่ไม่เคยได้สัมผัสเลยว่า  ลมที่ผ่านผ่านมานั้น มันเป็นเช่นไรนอกจากจะเจ็บปวดแค่สองคนแล้ว คนรอบข้างเขาก็จะเจ็บปวด และคนที่ลงมือกระทำพวกเขาก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน

โลกมันกว้าง เราไปขีดเส้นให้ใครตลอดไปไม่ได้หรอก สักวัน เขาก็ต้องก้าวออกมาจากเขตที่ขีดไว้อยู่ดี  ให้อิสระเขา ให้โอกาสเขา ให้เขาลองทำตามใจ แล้วคอยชี้เเนะเมื่อเขาอ่อนแอ และผิดหวัง  คอยเเนะนำเมื่อสิ่งไหนที่เราสังเกตว่าไม่ดี ไม่ควรกระทำ ปรับปรุงนะ  

มันก็...คงจะดีกว่านี้

สุดท้ายนี้ ทั้งสองคน.. ก็ได้ร่ำลา และปล่อยมือออกจากกัน...  น้ำตา และความรู้สึกของทั้งสอง ก็ไม่อาจทำให้พวกเขาได้ไปด้วยกันต่อไปได้


** ขอบคุณภัทร สำหรับสตอรี่นี้ เราอาจจะเขียนได้ไม่ดีพอ เพราะเบลอๆ แต่ขอบคุณสำหรับเรื่องราวนะคะ
SHARE
Writer
Noel_Mika
writer
ชอบบ่น ชอบดราม่า

Comments