ความจริง
มนุษย์หรอ อืมก็คงสัตว์แปลกๆ
ที่ชอบความท้าทายมาก
มากพอๆ กับที่กลัวความเสี่ยงล่ะมั้ง



เสียงพระเจ้าตอบ
หลังจากที่ผมถามคำถามกับท่านไปว่า


" สำหรับท่านมนุษย์คืออะไรกันแน่ "


สัตว์แปลกๆ งั้นหรือ
แล้วท่านที่เป็นผู้สร้างมนุษย์ขึ้นมาล่ะ
ไม่แปลกกว่าหรือไง

ผมคิดอยู่ในใจโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกไป
แต่คิดว่ามันคงไม่พ้นจากหูแปลกๆ ของท่าน
ที่ดันได้ยินแม้กระทั่งความคิดที่อยู่ในใจ


" ก็ไม่นี่ ข้าก็เป็นของข้าอย่างนี้มานานแล้ว เป็นมาก่อนจะสร้างพวกเจ้าขึ้นมาอีก แล้วข้าจะแปลกได้ไง "

" มีอะไรที่ท่านไม่ได้ยินบ้างเนี่ย "

" สิ่งใหนที่ไม่มีเสียง ข้าก็ไม่ได้ยิน "

" ... "

" จริงๆ ก็ไม่ได้ต่างจากพวกเจ้าหรอก เวลาสร้างสิ่งที่ผิดวิปริต พวกเจ้าเองก็เรียกสิ่งเหล่านั้นว่าเป็นของแปลกเหมือนกันไม่ใช่หรือไง "

" ท่านกำลังจะบอกว่ามนุษย์ก็คือสิ่งวิปริตที่ท่านสร้างขึ้น "

" เดิมทีก็ไม่ใช่ แต่พออยู่มานานและผ่านไปเรื่อยก็คงจะใช่ "

" แล้วท่านไม่คิดจะแก้ไขสักหน่อยหรือไง "

" แก้ไข ทำไมต้องแก้ไข ต่อให้พวกเจ้าจะแปลกประหลาดพิสดารสักขนาดใหน ตราบใดที่มันไม่ส่งผลกระทบต่อข้า แล้วข้าจะไปเสียเวลากับมันทำไม "


นี่น่ะหรือพระเจ้าเห็นแก่ตัวชะมัด

ผมทำได้แค่คิดแต่ไม่กล้าพูดออกไป
แต่ก็นั่นแหละ ไอ้หูแปลกๆ นี่มันน่ากลัวจริงๆ


" ก็ไม่ได้ต่างจากพวกเจ้าเหล่ามนุษย์สักนิดไม่ใช่หรือไง ถ้าวันนี้ธรรมชาติไม่ส่งผลร้ายต่อพวกเจ้า ถ้าวันนี้ไอ้พวกสิ่งก่อสร้างที่ผิดวิปริตของพวกเจ้าไม่แสดงออกถึงอันตรายอะไร พวกเจ้าจะเสียเวลาไปกับมันสักเท่าไร "

" แต่ท่านก็สร้างพวกเราขึ้นมาแล้ว ท่านก็... "

" อย่าเรียกร้องความรับผิดชอบจากข้าเลย ตราบใดที่พวกเจ้ายังไม่เคยรับผิดชอบต่อสิ่งที่พวกเจ้าสร้าง "


ผมรู้แล้วล่ะ
บางทีนิสัยของมนุษย์
มันก็มาจากนิสัยของพระเจ้านี่เอง


" อ่ะแน่นอนสิ ข้าเป็นคนสร้างก็ต้องคล้ายข้า แต่อย่างน้อยสิ่งหนึ่งที่ไม่เหมือนก็คือข้าไม่เคยโทษใครที่สร้างข้าขึ้นมา นั่นแหละที่ข้าไม่เหมือนกับพวกเจ้า "


ผมชักจะเบื่อหูผีของพระองค์เสียเหลือเกิน


" ใหนท่านบอกว่าไม่ได้ยินในสิ่งที่ไม่มีเสียงไง "

" แล้วเจ้ารู้ได้ไงว่าความคิดไม่มีเสียง ในเมื่อเจ้ายังได้ยินความคิดของตัวเองได้เลย "


สมกับเป็นพระเจ้า
ผมจะเอาอะไรไปเถียงได้บ้างเนี่ยถึงจะชนะ


" เอาความจริงยังไงล่ะ ความจริงคือสิ่งที่ข้าเถียงไม่ได้ "

" ก็ความจริงที่ผมเข้าใจ กับความจริงของท่านมันไม่เหมือนกันนี่สิ และผมก็รู้สึกว่าท่านจะชนะตลอด "

" อย่่างน้อยเจ้าก็เถียงชนะข้าได้ครั้งหนึ่งจากคำพูดเมื่อสักครู่ "

" ฮะ!!! "

" เจ้านี่มันทึ่มจริงๆ ทั้งที่รู้ความจริงดีอยู่แล้วแต่กลับไม่เคยทบทวนมัน ไม่ยอมทำความเข้าใจมัน "

" ผมทึ่ม "


ผมว่าพร้อมกับชี้ตัวเอง
ในโลกความจริงไม่เคยมีใครสักคนว่าผมแบบนี้
ทุกคนล้วนแต่บอกว่าผมฉลาดกันทั้งนั้น


" ไม่ใช่แค่เจ้า แต่พวกเจ้าทั้งหมดนั่นแหละที่ทึ่ม ทึ่ม และก็ทึ่มกันทั้งหมด อยากจะด่าว่าโง่ด้วยซ้ำแต่เดี๋ยวจะไม่สุภาพ จะเสียภาพลักษณ์พระเจ้าในใจพวกเจ้าเกินไป "

" เออ "


แค่นี้ก็ไม่เหลือแล้ว
พระเจ้าอะไรไม่เห็นเหมือนที่คิดไว้สักนิด

ผมคิด
แต่ก็คงเหมือนเดิม
อยากได้จริงหูดีๆ แบบนี้


" อย่ามีอะดีแล้ว ทุกวันนี้ข้าก็ปวดหัวเพราะหูเนี่ยดันไปได้ยินความคิดพิสดารๆ ของพวกเจ้าจนอยากจะเอามันออกไปให้รู้แล้วรู้รอด "

" ถ้าท่านเอาออกผมขอนะ "

" อย่ามัวแต่เล่น ข้าไม่ได้มีเวลามาคุยกับเจ้าทั้งวัน จะตอบให้อีกคำถามเดียวแล้วเจ้าก็กลับไปได้แล้ว "


เอาไล่กันซะแล้ว
ทำตัวเป็นพวกผู้บริหารธุรกิจรัดตัวไปได้
ว่าแต่ผมจะถามอะไรดีนะข้อสุดท้ายซะด้วย


" ธุรกิจข้าไม่ได้ทำ แต่ธุระข้าเยอะรีบๆถามมาได้แล้ว "

" งั้นผมอยากรู้ว่าอะไรที่ท่านบอกว่าผมเถียงชนะท่าน "

" โง่ โง่จริงๆ นึกว่าจะถามอะไรให้มันได้ประโยชน์ นี่ข้าเอาเวลามาคุยกับเจ้าทำไมให้เปลืองเนี้ย "

" อ่าว ก็ผมจะไปรู้กับท่านรึ "

" ยิ่งคุยกับเจ้ายิ่งหงุดหงิด มาจะบอกให้ "

" ครับ ผมรอฟังอยู่ ท่านจะได้รีบไปทำธุระของท่าน "

" ก็ความจริงของข้าและเจ้ามันต่างกันยังไงล่ะ เจ้าถึงไม่เคยเถียงชนะข้า "

" ผมไม่เข้าใจ "

" เห็นมั้ยล่ะว่าเจ้ามันโง่แค่ใหน ก็แค่ความจริงของแต่ละคน แต่ละสิ่ง แต่ละอย่างมันไม่เคยเหมือนกันไงล่ะ 

แล้วในเมื่อที่ความจริงมันไม่ตรงกัน เจ้าก็พูดความจริงของเจ้า ข้าก็พูดความจริงของข้า คนที่ชนะคือคนที่โน้มน้าวใจอีกคนได้ ไม่ได้หมายความว่าความจริงจะเปลี่ยนไป แค่มันจะถูกมองไปทางใหนเท่านั้นเอง "

" โอ ค่อยดูสมเป็นพระเจ้าที่น่าเลื่อมใสหน่อย "

" ชักจะเอาใหญ่แล้วนะเจ้าเนี่ย ไปๆ ข้าจะไปแล้ว "

" ขอโทษครับท่าน "


ผมรีบยกมือไหว้ปะหลกๆ ทันที
เผื่อท่านจะโกรธและทำลายผมไปซะก่อน


" อย่าลืมซะล่ะว่าความจริงของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน อย่าเอาความจริงของเจ้าไปยัดเยียดให้ใคร เพราะมันจะมีแต่ปัญหาเท่านั้นที่ตามมา "


ท่านหันมากล่าวทิ้งท้ายก่อนสลายหายไป


นั่นสินะ
ความจริงของเราไม่เคยเหมือนใคร

ชีวิตของเราที่ไม่เหมือนใคร
มันก็อาจเป็นความจริงอีกข้อหนึ่ง

แต่แปลกดีเนอะ
ที่เรากลับชอบเอาชีวิตของเรา
ไปยัดรวมไว้ในชีวิตของคนอื่น
















ไม่มีเจตนาใดๆ ทั้งสิ้น 🙅
SHARE
Written in this book
เรื่องของผม
มนุษย์คืออะไร มีอยู่เพื่ออะไร แล้วทำไมผมต้องเป็นมนุษย์

Comments

cat9lives
8 months ago
เป็นเรื่องที่ดีมากเรื่องหนึ่งที่เคยอ่านมาเลย
Reply
konimon
8 months ago
ขอบคุณครับ 😀😀