"ขอพ่อดูข่าวก่อน..."
ตอนเด็กๆ เคยสงสัยการติดตามข่าว ของพ่อแม่ หรือผู้ใหญ่หลายๆ คนอยู่มากๆ สงสัยมากๆ ว่า ทำไมถึงไม่ดูหนัง ดูการ์ตูน ดูละคร ตลอดเวลาเลยล่ะ ทำไมต้องชอบฟังข่าวดูข่าวด้วย ในความที่เราไม่รู้เรื่องที่ผู้ใหญ่พูดจากทีวีหรือวิทยุเลยสักนิด เราจึงไม่ชอบจะฟังมันเลยสักนิด 

มันดูไม่มีจนเริ่มต้น ช่วงพีค และตอนจบ เหมือนกับหนังละคร และการ์ตูนที่เราดู แถมตอนจบเราก็รู้บทสรุปเลย ไม่ต้องมานั่งสงสัยต่อว่า "แล้วยังไงวะ" คือนายนั่นกับนายนี่ มีเรื่องนั้นเรื่องนี้กัน ก็แล้วยังไงอะ มันเกี่ยวกับเราตรงไหน

ตอนนั้นเราคิดอย่างนั้นจริงๆ คิดแบบจริงจัง ว่ามันโคตรไม่น่าสนใจ และไม่มีผลอะไรกับชีวิตเราเลยสักนิดเดียว

จนโตขึ้นมา อีกหน่อยนึง กับวัยประถม เราได้เริ่มเรียนวิชาที่ต้องทำความเข้าใจว่า เราไม่ได้อยู่คนเดียว และเราก็ไม่เป็นผู้วิเศษเหมือนอย่างตอนที่อยู่ในบ้าน และที่เราอยู่นี้ เราเรียกมันว่าโลก และมีคนแบบเราในโลกอีกมหาศาล ไม่ได้มีแค่สี่ห้าคน กับที่อยู่ที่เรียกว่าบ้าน

เราจึงรับรู้มากขึ้นว่า ทำไมพ่อจึงต้องดูข่าว
แต่แน่นนอน เราก็ยังไม่ได้เข้าใจเรื่องที่ผู้ใหญ่ประกาศในทีวีแม้แต่นิดเดียว

ตอนนั้นเราแค่ไม่ได้อยากฟังมัน แต่ไม่ได้หมายความว่าเรา เกลียดที่จะฟังมัน มันเป็นเหมือนเสียงเหมือนคนเ่าอะไรสักเรื่อง แล้วก็ผ่านหูเราไป ไม่ได้เก็บเอาไปคิดต่อแต่อย่างใด

จนกระทั่งเติบโตมาถึงทุกวันนี้.....

เราตามข่าวอย่างสนุกสนาน เมามันส์ เรารู้ว่าเราชอบข่าวอะไร สนใจข่าวอะไร และไม่ชอบข่าวใดเลย เราแยกออกว่า ข่าวไหนมันไร้สาระ ข่าวไหนฟังแล้วก็ช่างมันได้ และข่าวไหนฟังแล้วต้องไปหาข้อมูลต่อ ช่างมันไม่ได้ เพราะมันมีผลต่อไปในอนาคตของเราแน่ๆ

เราไม่ใช่แค่เข้าใจว่าทำไม ผู้ใหญ่ถึงต้องมีความสนใจต่อข่าว ต่อสิ่งที่ผู้ใหญ่บางคนออกมาพูดหรือประกาศทางทีวี

ก็เพราะว่ามันอาจมีผลต่อตัวเขา พ่อแม่เขา ลูกเขา คนอื่นๆที่เขารัก ประเทศ และโลก

วันนี้เราดูมันอย่างสนุก ติดต่อ และดูว่าเราจะหลงใหลการติดตามมากกว่าที่เราคิดว่าเราจะเป็น ในตอนเป็นด็ก และมากจนคิดว่าเราอย่างจะลองทำเป็นอาชีพในการจะอธิบายให้เด็กเข้าใจมันง่ายๆ 

เพื่อให้เด็กๆ ได้เข้าใจและมีส่วนร่วมในสังคมที่เขาต้องอยู่มากกว่าที่เป็นอยู่

ไม่ต้องเป็นเด็กเหมือนเรา ที่โตมาโดยสังคมสรรค์สร้างให้เป็นแบบนั้นแบบนี้ เรียนแบบเรียนนั้นแบบเรียนนี้ มีกิจกรรมนั้นกิจกรรมนี้ให้ทำ โดยไม่รู้ว่าทำไปทำไม

ประมาณว่า ทำไปก่อนโดยที่ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำ......

บางทีนะ...

สังคมโลกอาจจะง่ายขึ้นมาก ถ้าเราถูกฝึก และรับรู้ข่าวสารได้ตั้งแต่เด็ก ว่าโลกไม่ได้มีแค่บ้าน แค่โรงเรียน แค่จังหวัด ประเทศ หรือทวีป....

รู้ว่า ความล้มเหลวของเราก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น และความสำเร็จของเราก็ไม่ใช่สิ่งที่ยิ่งใหญ่เสมอไป........
SHARE

Comments