"ลุ่มหลง"
      ฉันรู้ว่ามันบ้ามาก ที่จะพร่ำเพ้อถึงผู้ชายคนนึงได้มากขนาดนี้ แต่เพราะฉันต้องระบายมันออกไป ให้มีคนรับฟัง แต่ไม่ต้องการให้เขาทราบถึงตัวตนของฉัน

      --ตอนนี้ ฉันกำลังหลงเขามากเลยล่ะ--

      เขาเป็นเพื่อนร่วมงานใหม่ของฉัน คุณต้องคิดไม่ถึงแน่ ๆ ว่ากางเกงสแล็คขายาวสีดำรับกับเอวสอบและเรียวขาแข็งแกร่งนั่นมากขนาดไหน ในยามที่เขาขยับเคลื่อนไหวร่างกาย เสื้อเชิ้ตที่ติดกระดุมพอดีตัวแนบลู่ไปกับช่วงไหล่กว้าง และแขนที่แข็งแกร่งนั้น

      มันบ้าชะมัด แต่ฉันอยากจะซุกตัวลงในอ้อมแขนเขา แล้วกอดเขาแน่น ๆ มาก ๆ

     แล้ววันหนึ่ง... เขาก็ขมวดคิ้วยุ่งกับเนคไทเส้นใหม่ของเขา ที่ผูกเท่าไรมันก็ไม่ได้ทรงเสียที ฉันมองเขาผูกและแก้ใหม่ 2-3 รอบ

      "ดึงเส้นซ้ายลงอีกสิ แล้วทบไปทางขวา"

      ฉันพูดออกไป และนั่นทำให้เขารู้ตัวทันทีว่าฉันกำลังมองเขาอยู่ ปลายนิ้วเรียวยาวพันเกี่ยวไปตามเส้นเนคไท ฉันมองการเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วของนิ้วมือนั้น ทว่าน่าเสียดาย ที่ผลสุดท้ายเนคไทเจ้ากรรมก็ยังผูกไม่เข้ารูป

      เขาขมวดคิ้วก่อนจะกระชากเนคไทออก แล้วตัดสินใจปลดกระดุมที่คอลงมาเหมือนจะไม่ผูกเนคไทแล้ว

      ก่อนที่มือคู่นั้นจะหยุดลงพร้อมกับสายตาของเขาที่เลื่อนจากมือของฉันขึ้นมาสบตากับเขา

      ฉันยืนติดกระดุมเม็ดบนที่คอเสื้อเขาอย่างแผ่วเบา พยายามไม่สนใจ ว่าการที่ติดกระดุมเม็ดบนมันทำให้เขาต้องเงยหน้าขึ้น เพื่อให้ฉันติดได้สะดวก เก้าอี้หนังสีดำตัวใหญ่ดูแคบลงไปถนัดตา เมื่อเขาเอนตัวไปด้านหลังเพื่อให้ฉันยืนผูกเนคไทของเขาได้ถนัดมากยิ่งขึ้น

      ฉันพยายามหลุบสายตาต่ำ ไม่สบกับดวงตาสีดำสนิทราวรัตติกาลที่กำลังทอประกายบางอย่างยามกวาดมองไปทั่วใบหน้าของฉัน

      ลมหายใจฉันเริ่มติดขัดเมื่อลมหายใจของเขาไล้ผ่านใบหน้าและลำคอของฉัน ปลายนิ้วเรียวเริ่มสั่นระริก และฉันพยายามจะควบคุมมันให้นิ่งเพื่อผูกเนคไทให้ไวที่สุด

      มือหนาที่วางบนที่วางแขนยกขึ้นมา ก่อนที่ริมฝีปากนั้นกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง...

      "เสร็จแล้วค่ะ!"

      ฉันพูด ก่อนจะก้มหัวให้เขาแล้วรีบเดินออกมา และเมื่อเงยหน้ามองเงาในกระจกก็พบสายตาคมคู่นั้นมองมาอยู่ ด้วยสายตาบางอย่างที่ฉันเองก็ไม่แน่ใจในความหมายของมัน...




      "ผมกลับบ้านก่อนนะครับ"

      "แล้วพบกันพรุ่งนี้นะคะ"

      ฉันเอ่ยลาเพื่อนร่วมงาน แล้วหันมาพิมพ์เอกสารสรุปการประชุมและแปลเป็นภาษาอังกฤษอีกทีเพื่อให้พร้อมสำหรับการนำเสนอในบ่ายวันพรุ่งนี้ และเพราะไม่ชอบทำอะไรให้มันค้างคา ฉันจึงอยู่เคลียร์งานจนเสร็จ กว่าจะพบว่าตัวเองทำงานล่วงเวลามาก็เมื่อเงยหน้ามาแล้วพบว่าเข็มสั้นชี้ไปที่เลย 9 แล้ว ฉันจึงเก็บของลงกระเป๋าแล้วเดินไปที่ลิฟต์

      โชคดีที่แม้จะอยู่ดึก ทว่าก็ยังมีบางส่วนทำงานอยู่ จึงไม่เงียบงันเกินไปนัก ฉันกดลิฟต์ แล้วรอ กระทั่งลิฟต์เปิดออกแล้วพบกับคุณ ภายใต้กางเกงขายาวสีเทาอ่อน เสื้อเชิ้ตสีขาวและเนคไทสีน้ำเงินเข้มจนเกือบดำ พาดด้วยเส้นเล็ก ๆ สีเงิน ทำให้มันดึงดูดสายตาฉันอย่างบอกไม่ถูก

      คุณสบตากับฉัน ทว่าเป็นฉันที่ละสายตาออกในเสี้ยววินาที ถึงแม้จะชอบคุณมากแค่ไหน แต่ก็ไม่กล้าเข้าใกล้คุณอยู่ดี เพราะคุณน่ะอันตรายต่อใจฉันมาก ๆ เลย

      ในขณะที่กำลังคิดว่าจะรอลิฟต์ตัวต่อไปเพื่อไม่ให้ลงลิฟต์ตัวเดียวกับคุณ จนประตูลิฟต์กำลังจะปิดลงแล้ว คุณกลับเอื้อมมือมาขวางมันไว้ ก่อนจะเอ่ยปากชวนฉันเข้ามาในลิฟต์

      บรรยากาศกดดันอย่างประหลาดโอบล้อมรอบตัวพวกเราไว้ ไม่สิ มันเกิดจากคุณ บรรยากาศของความเป็นผู้นำ ทุกอย่างต้องศิโรราบแทบเท้าคุณ ความเย็นชา ร้อนแรง และแผดเผา มันทำให้ฉันอยู่ไม่สุขจนอยากจะหันหน้าเข้ามุมลิฟต์ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป

      "กลับดึกนะครับวันนี้"

      "คะ...ค่ะ วันนี้มีงานด่วนนิดหน่อย"

      บทสนทนาที่มีเพียงสองประโยคดังขึ้นมาแล้วเงียบลงไป ฉันยืนมองเลขลิฟต์ที่กำลังลดลงเรื่อย ๆ เมื่อไรจะถึงชั้นล่างสักทีนะ

      ติ๊ง~

      ฉันเหลือบมองเลขลิฟต์ ที่ยังไม่ถึงชั้นแรก แต่มีคนกดเรียกแล้วเดินเข้ามา 5-6 คน ฉันยิ้มทักทายให้กับพวกเขาเล็กน้อย ก่อนจะถือโอกาสนี้ดันตัวเองให้ชิดกับริมลิฟต์ที่ตรงข้ามกับคุณ แต่เหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก คุณขยับตัวมาทางด้านหลังของฉันแล้วยืนซ้อนด้านหลังของฉันไว้ ฉันสูดหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจแผ่วเบาของคุณที่เป่ารดลำคอฉันเบา ๆ

      แผ่นหลังของฉันสัมผัสได้ถึงร่างกายคุณเล็กน้อย ก่อนที่ลิฟต์จะลงถึงชั้นล่างสุดพอดี แล้วฉันรีบเดินออกไป ซ่อนใบหน้าสีแดงไว้ใต้กรอบแว่น ก่อนจะเร่งฝีเท้าแล้วเดินไปเรียกแท็กซี่หน้าบริษัท

      "ไม่ไปครับ แก๊สหมด"

      "ส่งรถครับ"

      "ไกลไปน้อง พี่ไม่คุ้นเส้นทาง"

      "ผมไม่รู้จักถนนเส้นนั้น ขอโทษนะครับ"

      ประโยคปฏิเสธของแท็กซี่ดังมาติดกัน 4 คัน จนฉันเริ่มมีความคิดบ้า ๆ ว่าจะเดินกลับบ้านดีหรือไม่นะ...

      ...ถ้าไม่ติดว่ามันไกลมากน่ะนะ...

      "ผมไปส่งมั้ยครับ?"

      รถยนต์สีเทาเรียบหรูคันหนึ่งมาจอดด้านหน้าฉัน ก่อนที่กระจกจะถูกลดลง แล้วพบว่าคุณกำลังอาสาไปส่งฉันที่บ้านอยู่

      "ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ ขอบคุณมากนะคะ"

      ฉันเอ่ยปฏิเสธ

      "แต่นี่มันก็ดึกแล้วนะครับ อันตรายนะ"

      "...ถ้าอย่างนั้นรบกวนด้วยนะคะ"

      ฉันเอ่ยตกลงในที่สุด ก่อนจะก้าวขึ้นรถด้านหน้ากับคุณ มือเรียวสวยเอื้อมมาหยิบเข็มขัดนิรภัยก่อนจะคาดมันให้กับฉัน ฉันสูดลมหายใจลึกเมื่อระยะห่างระหว่างเรามันใกล้มากจนฉันแทบไม่กล้าสบตาคุณ

      รถแล่นไปเรื่อย ๆ ท่ามกลางเสียงเพลงจากในรถที่คุณเปิดเบา ๆ

    
  "Let’s take our time tonight, girl
Above us all the stars are watchin’
There’s no place I’d rather be in this world
Your eyes are where I’m lost in
Underneath the chandelier
We’re dancin’ all alone
There’s no reason to hide
What we’re feelin’ inside
Right now


      (ใช้เวลาของเราในค่ำคืนนี้กัน
เหนือเรานั้นมีดาวดาวมากมายกำลังจ้องมองอยู่
ไม่มีที่ใด ที่ผมจะควรอยู่บนโลกใบนี้
ดวงตาของคุณเป็นสิ่งที่ทำให้ผมหลงใหล
ภายใต้โคมไฟระย้า
เราต่างกำลังเต้นรำอยู่เพียงสองคน
ไม่มีเหตุผลใดที่จะหลบซ่อน
กับสิ่งที่พวกเรารู้สึกข้างในตอนนี้)


      เสียงเพลงบรรเลงแผ่วเบา ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง กำลังนึกถึงเหตุผลที่ทำให้อยู่ ๆ ฉันก็ได้อยู่ใกล้ชิดกับคุณแบบนี้


"Versace on the floor
Oooh take it off for me,for me,
for me, for me now, girl
Versace on the floor
Oooh take it off for me,

for me, for me, for me now, girl~"

      (ชุดเวอร์ซาเช่กองอยู่บนพื้น
ถอดมันออกเพื่อผม ถอดมันเพื่อผมในตอนนี้
ชุดเวอร์ซาเชกองอยู่บนพื้น
ถอดมันเพื่อผม ถอดมันเพื่อผมตอนนี้เถอะนะ)



      ฉันเหลือบมองชุดกระโปรงสีครีมคลุมเข่าของตัวเอง ก่อนจะเบนหน้าไปทางอื่นเพื่อพยายามไม่สนใจเสียงเพลงนี้ ที่กำลังมีภาพบางอย่างแล่นเข้ามาในหัวของฉัน

      รถแล่นมาถึงหน้าบ้านของฉันในที่สุด ฉันมองหน้าคุณเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยประโยคตามมารยาทออกไป

      "เข้ามาดื่มน้ำดื่มท่าก่อนมั้ยคะ?"

      "ดื่มน้ำได้ครับ แต่ดื่มท่านี่น่าจะยาก"

      คุณพูดยิ้ม ๆ ก่อนจะก้าวลงจากรถแล้วเดินตามฉันเข้ามาในบ้าน ระหว่างที่ก้าวนำ ฉันก็คิดไปว่าบ้านฉันรกหรือไม่ มันมีอะไรที่ฉันต้องเก็บมั้ยนะ...

      ฉันยกน้ำและผลไม้แช่เย็นจากห้องครัวออกมาให้คุณ ก่อนที่คุณจะทักขึ้นมา

      "นี่มัน คอลเลคชั่นล่าสุดของวง AAA ใช่หรือเปล่าครับ คุณเป็นแฟนคลับของวงนี้เหรอ?"

      ฉันมองตามนิ้วคุณ ก่อนจะยิ้มแล้วพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจในศิลปินของฉัน

      "ใช่ค่ะ ฉันเป็นแฟนคลับของวงนี้ คุณรู้จักด้วยเหรอคะ?"

      "ครับ ผมเคยบินไปคอนเสิร์ตของพวกเขาที่ BBB ด้วย"

      "จริงเหรอคะ! เป็นอย่างไรบ้างคะ?"

      "ตอนนั้นผมบินไป..."

      บทสนทนาล่วงเลยยาวนานจนลืมดูเวลา ความประหม่าก่อนหน้านี้หายหมดเมื่อเราได้พูดคุยและพบว่าชอบอะไรเหมือน ๆ กันมากมาย จนกระทั่งฉันเริ่มหาว

      "อ่า ผมขอโทษนะครับ ชวนคุณคุยจนลืมดูเวลาเลย เที่ยงคืนกว่าแล้วด้วย"

      "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันสิคะ ที่ต้องขอโทษ บ้านคุณอยู่ไหนคะ ไกลจากนี่มากหรือเปล่า ต้องขับรถกลับอีก"

      "ผมพักอยู่แถว CCC ครับ"

      "ตายจริง! ไกลมากเลยนะคะนั่น..."

      "ครับผม แต่ยังไงก็ผ่านบ้านคุณพอดี วันหลังถ้ามีโอกาสก็กลับพร้อมกันได้นะครับ"

      "ถ้า...ถ้าไม่ถือ จะค้างที่นี่ก็ได้นะคะ..."

      ฉันบอก พร้อมกับรู้ตัวอีกทีตอนแผ่นหลังสัมผัสกับเตียง ใบหน้าที่โน้มต่ำลงมาของคุณ สองมือเรียวเผลอยกขึ้นโอบรอบต้นคอคุณช้า ๆ และสายตาลุ่มลึกของคุณที่กำลังฉายภาพฉัน ใกล้เข้ามา ฉันหลับตาลงก่อนจะรู้สึกถึงสัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากของคุณที่ทาบทับลงมา...




...ซะเมื่อไรล่ะ...




      "ดึงเส้นซ้ายลงอีกสิ แล้วทบไปทางขวา"

      ปลายนิ้วเรียวพันเนคไทตามที่ฉันบอก ก่อนจะดึงสายลงมาเป็นระเบียบเรียบร้อย ใบหน้าคมผสมหวานละมุนเล็กน้อย ส่งยิ้มตาหยีมาให้ฉัน พร้อมคำขอบคุณที่แสนมีชีวิตชีวา

      "ขอบคุณมากนะเจ๊!! เนี่ย หนูผูกตั้งนาน ถ้าไม่ติดว่าวันนี้ต้องไปนำเสนองานกับผู้บริหาร หนูไม่ผูกหรอก!"

      ฉันมองรอยยิ้มนั้นด้วยในหน้าขำขันเพื่อกลบซ่อนความเศร้าบางเบาเอาไว้

เห้อ... มีรักทั้งที ดันไปมีรักกับคนที่ไม่มีทางเป็นไปได้ซะแล้วเรา...


เรื่องจริงมันเศร้า เรื่องเล่ามันตลกน่ะ เข้าใจมั้ย!!

แต่ยังไงก็รักอยู่ดีนะคะ ลูกสาวของเจ๊!! ♡

SHARE
Writer
Leslie_R
Lost Stars
Even though we're no longer together, I still love only you...

Comments

Bride_the_rain
9 months ago
น่ารักค่ะ อ่านแล้วยิ้มตามเลย ถึงสุดท้ายจะผิดหวังนิดๆ
Reply
Leslie_R
9 months ago
ดีใจที่เรื่องนี้ทำให้ยิ้มได้นะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ~ 😊
HappySugar
9 months ago
อมก ตอนจบพีคมากครับ 555555
Reply
Leslie_R
9 months ago
ดีใจที่เรื่องนี้ทำให้หัวเราะได้นะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ~ 😁
nothingsky
9 months ago
55555 กำลังฟินเลยค่ะ ตอนจบดันน่ารักซะได้
Reply
Leslie_R
9 months ago
ดีใจที่ชอบนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ~ 😁
miwziiy
9 months ago
ฟินมาก ชอบบบ
Reply
Leslie_R
9 months ago
ดีใจที่ชอบนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ~
Chatim
9 months ago
5555 บร๊ะเจ้า ชอบแกล้ง...
Reply
Leslie_R
9 months ago
ดีใจที่เรื่องนี้ทำให้หัวเราะได้นะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ 😊