always, me too
สวัสดีครับ





เอาความจริงฉันว่ามันเป็นทางการไป แต่นั้นแหละเจอกันครั้งแรกทุกคนก็ต้องสุภาพกับอีกฝ่ายอยู่แล้ว แต่กับผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าฉัน ฉันว่ามันแปลกไปหน่อยนะ


"แกเป็นใบ้?"

ไอ้บ้านี่

"เราพูดได้"

ฉันตอบไปปัดๆ คนบ้าอะไรทำตัวน่ารำคาญเก่งจัง

"แซวไปงั้นแหละ รู้อยู่แล้ว"

ฉันส่ายหน้าอย่างเบื่อหน่าย เขานั่งลงข้างฉัน

"ขอโทษ"

ฉันหันไปมองหน้าเขาเล็กน้อย เขาขอโทษฉันทำไม ฉันไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่หันมาสนใจกระดาษรายงานที่เต็มไปด้วยแนวข้อสอบที่ได้มาจากครูเมื่อสัปดาห์ก่อน

เยอะเป็นบ้า ฉันจะไปอ่านทันได้ยังไง

"ไปกินเค้กกันไหม"

"แกว่างเหรอ"

"ไม่นะ แต่เราอยากอยู่กับแก"

ฉันไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อสักเท่าไหร่ แต่ประโยคเมื่อกี้ฟังแล้วรู้สึกแปลกๆแหะ

"ไปดิ แกเลี้ยงนะ"

"ได้ครับคุณผู้หญิง"

ฉันเก็บเอกสารจำนวนมากลงกระเป๋า ก่อนยืนตัวขึ้น แล้วเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์ที่เบาะสูงเป็นบ้า ฉันหวังว่าคงไม่ต้องหาเก้าอี้มาเหยียบขึ้นไปนะ ถ้าไม่อย่างงั้นไอ้บ้าที่เดินไปรอที่รถแล้วต้องล้อฉันแน่ๆ ฉันไม่อยากเป็นตัวตลกหรอกนะ

"ขาถึงใช่ไหม"

ฉันหันไปถลึงตาใส่อีกฝ่าย ก่อนจะก้าวขาขึ้นไปนั่งบนรถมอเตอร์ไซค์ของเขา






แกว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปได้ไหมวะ





ฉันละสายตาจากฮันนี่โทสที่แสนอร่อยตรงหน้าเพื่อไปมองหน้าคนข้างๆ

"ไม่สบายรึไง"

"สงสัยไม่ได้รึไง"

"ก็วันนี้แกพูอะไรแปลกเป็นรอบที่ 43 แล้วนะ"

ฉันพูดก่อนตักฮันนี่โทสเข้าปาก

อร่อยชะมัด

ฮันนี่โทสจงเจริญ

"แกนับเหรอ?"

"ใครจะไปนับขนาดนั้น เรามั่วไปงั้นแหละ"

"หึ"

"แล้วตกลงเป็นไร"

"เราอยากอยู่กับแกไปนานๆ"

"ไม่เข้าใจเท่าไหร่... แต่เราก้อยากอยู่กับแกตลอดไปเหมือนกัน"

เขายิ้มเล็กน้อย ก่อนพิงศีรษะไว้ที่หัวไหล่ของฉัน ฉันไม่ได้ว่าอะไร

เพราะถึงด่าไอ้บ้านี่ก็เท่าเดิม

"ดูหนังกันไหม"

"ดูอยู่ห้องก็ได้"

"ไม่เอา"

"อะไรของแก"

"เราอยากจับมือแกตอนดูหนัง"

"แล้วอยู่มันจับไม่ได้รึไง"

"ได้ แต่ไม่เอา"

เขาชอบทำอะไรให้ฉันรู้สึกงงอยู่ตลอดเวลา และใช่ครั้งนี้ก็เช่นกัน






ไม่น่ากลัวเท่าไหร่





"แต่แกกรี๊ด"

ฉันพูดพร้อมระเบิดเสียงหัวเราะออกมา เขายื่นมือขึ้นบีบแก้มของฉันพร้อมยืดออกจากฉันต้องตีมืออีกฝ่าย

"ล้อเลียนเก่ง"

"แดงเลย"

"สมน้ำหน้า"

"แกควรขอโทษเราสิ"

"ขอโทษครับ"

"เบื่อแกแล้ว"

"......"

"คีบตุ๊กตาให้หน่อยสิ"

"ไหนบอกเบื่อเรา"

ฉันไม่ได้ตอบอะไรแค่เดินไปโซนคีบตุ๊กตา

"อยากได้วาฬ"

"แล้ว?"

"คีบให้เราหน่อย"

"ตุ๊กแกเต็มห้องแล้ว"

"อบอุ่นดี"






พรุ่งนี้เจอกันนะ





"ต้องเจออยู่แล้ว"

"ไปแล้วนะ"

"คืนนี้..."

"ว่าไง"

"เราขอให้แกนอนหลับฝันดี ขอให้นางฟ้าแม่ทูนหัวคุ้มครองแก"

"ไร้สาระ นางฟ้าแม่ทูนหัวมีจริงที่ไหน"

"เราไง"

"งั้นก็เป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวให้เราไปตลอดชีวิตด้วยนะ"

"รู้แล้ว กลับบ้านได้แล้ว"

"อือ ฝันดีนะนางฟ้าแม่ทูนหัวของผม"

:)
SHARE
Writer
12mrch
So afraid, all alone
You will forever be my always.

Comments