ปล่อย..
ครั้งนี้รู้สึก จะไม่ค่อยเสียใจเท่าไหร่เลย

เหมือน ความรู้สึกที่เคยมี มันค่อยๆชินและชาไปแล้ว
ไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมา
ไม่เจ็บปวดเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
และไม่ร้องไห้..

สมอง ถูกสั่งการให้พอ พอได้แล้ว
ร่างกาย ก็หยุดทุกอย่าง
เราดำเนินชีวิตต่อไป พร้อมกับ การที่ไม่รู้สึกใดๆอีก 

ไม่โกรธ ไม่สงสาร ไม่แคร์
มีแต่ความชิน และชาเท่านั้น 

เป็นแบบนี้ ก็ดีแล้ว 
ต่อไป จะได้ ไม่เจ็บปวดอีก
ใช้ ชีวิต เพื่อตัวเอง ก็พอ..

เราเห็น เห็นทุกอย่าง
ไม่มีใคร เข้าใจเราได้ดีที่สุดเท่ากับตัวเรา
ไม่มีใคร รักเรามากที่สุดเท่ากับตัวเรา
ไม่มีใคร รู้จักความเจ็บปวดที่เราเจอมาเท่ากับตัวของเราเอง
และไม่มีใคร ปลอบโยน เราได้ดีที่สุด เท่ากับตัวของเราเอง

แก เหนื่อยมามากแล้ว
เหนื่อยมาเต็มๆ กว่า 25 ปี

แกเดินมาไกลมากแล้วจริงๆ
กับกรอบ ที่ล้อมแกไว้
แม้แกจะหลอกตัวเอง ว่าแกอิสระแค่ไหน
สุดท้าย ความอิสระของแก ก็คือกรอบที่แกถูกตีไว้
กรอบที่แกต้องเดินไปตามเส้นทางที่ถูกขีดเขียนไว้
ห้ามออกนอกกรอก ถ้าออกนอกกรอบไป แกจะถูกมองดูเป็นคนที่ดูไม่ดีทันที
แกต้องอยู่ในกรอกนี้ตลอดไป.. 

แต่ มันก็เหนื่อยมากพอแล้ว
เหนื่อยจริงๆ

พอ สักทีได้ไหม
เลิกหลอกตัวเองได้แล้ว
ทั้งความรู้สึก
ทั้งกรอกบ้าบอพวกนี้

ปล่อย ให้เราไปตามทางของเราเถอะ
ปล่อย ให้เราได้พักสักที

อย่ากักขังเราไว้ ด้วยคำว่าครอบครัวเลย

เรา..
เหนื่อยแล้วจริงๆ



SHARE

Comments