เพลงที่นึกถึงเมื่อตอนบ่ายและระบายอะไร ๆ เกี่ยวกับการได้ฟังเพลง
เมื่อตอนบ่าย ระหว่างที่ทำงาน อยู่ ๆ ก็นึกถึงเพลง "เพื่อนใจ" ของ เรนโบว์ (ไม่ใช่ที่มีผู้ชายหลาย ๆ คนเป็นสมาชิกนะครับ) จำได้แค่ลาง ๆ ว่าเพลงนี้เคยฟังช่วงมัธยม เพลงจะออกแนวหวาน ๆ มีกลิ่นไอความเป็นไทย และเนื้อหาไม่ค่อยพบในเพลงทั่วไป เพราะใจความของเพลงนี้คือการปฏิเสธ แบบนุ่มนวลมาก ๆ


แล้วก็เลยเถิดมาถึงช่วงชีวิตที่ผ่านมากับการฟังเพลง

ตอนมัธยมรายการทีวีสมัยนั้นยังมีรายการเพลงอยู่บ้าง เช่นแกรมมี่ก็มีรายการไฟว์ไลฟ์ ของ RS ก็มีรายการเพลงด้วย แต่จำชื่อรายการไม่ได้จริง ที่ผมติดงอมแงมช่วงนั้นคือ SEED TV ของช่อง 9 เพราะมีเพลงหลากหลายดี ท้ายรายการก็มีชาร์ตเพลงไล่ไปจาก 20 ถึง 1 รายการอื่น ๆ ก็นำเพลงมาเปิดบ้าง จำได้เลยว่าผมรู้จักเพลง สุดท้ายก็คือเพื่อนกัน ของบีม จารุวรรณ จากรายการ 168 ชม. ของช่อง 3 นี่แหละ
ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี่แหละ ที่รายการเพลงหายไปเกือบหมด ยังดีที่มีรายการนักผจญเพลงของไทยพีบีเอส พอให้หายคิดถึงเพลงเก่า ๆ บ้าง (แต่ก็มีสาระด้วยไง เราก็แบบดูไปแล้วฝืดคอหน่อย ๆ) หรือเพราะต้นทุนการทำทีวีมันแพงไป อะไรที่มันบันเทิงแล้วไม่เรียกร้องการจดจ่อเลยขายไม่ออกก็ไม่รู้

ที่จริงตอนนี้มีหลายช่องทางเลยให้เลือกหาเพลงฟัง และมีวงดนตรีเกิดขึ้นมากมาย แต่สารภาพจริง ๆ ว่า เพลงบางเพลงผมฟังแล้วมันเฉพาะกลุ่มไปรึเปล่าไหมเนี่ย ผมต้องปูพื้นตัวเองเพื่อเข้าใจเพลงนั้น ๆ ไหมเนี่ย ทำไมมันไม่เข้าใจง่าย ๆ และเพราะ อย่างเพลงที่เราฟังเมื่อก่อน

เมื่อเดือนก่อน ผมไปงานแต่งของอาจารย์ เพื่อนที่นั่งในรถเปิดเพลงฟังระหว่างทาง เพลงที่ติดหูผม จนต้องกลับมาหาฟังต่อคือเพลง ห่อหมกฮวกเอาไปฝากป้า คือมันสนุกด้วยจังหวะละมั้ง อ้อ แล้วก็อีกเพลงคือเพลง ขนม ของอะตอม ชนกันต์ อันนี้ฟังแล้วจู่ ๆ ก็ซึ้ง ความรู้สึกมันคล้าย ๆ กับเวลาฟังเพลงห้องนอน ที่ฮิต ๆ ช่วงปี 2558 อ่ะ

หรือเพราะชื่อเพลงเป็นคำนามเหมือนกัน 
อาจเป็นไปได้


SHARE
Writer
Samankit
นักนอน
ไม่หลับ

Comments