-Neighbor-

เสียงของใช้ต่างๆที่ถูกรื้ออยู่บริเวณโต๊ะเครื่องแป้งทำให้ร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้น แขนเรียวกวาดไปมารอบๆเตียงขนาดคิงไซส์เพื่อหาใครบางคน แต่ก็ไม่พบกับคนคนนั้นที่เธอนอนซุกไหล่ของเขาเมื่อคืน
“ ทำไมรีบตื่นจัง ” ร่างบางดันตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียงนอนก่อนจะนำศรีษะพิงบริเวณหัวเตียงพร้อมกับเปรยตามมองคนที่กำหลังบรรจงแต่งหน้าอยู่บริเวณโต๊ะเครื่องแป้งนั้น....ใบหน้าแสนหวานที่อยู่ติดความทะเล้นนิดๆ ดวงตากลมโตที่ดูเปร่งประกายตลอดเวลา จมูกโด่งได้รูป กระจับปากที่อิ่มไปด้วยสีชมพูบ่งบอกถึงริมฝีปากได้รับการดูแลเป็นอย่างดีและสันกรามเรียวนั้นทำให้เธอรู้สึกหวงยังไงก็ไม่รู้ ไหนจะเเว่นตากลมของคนที่อายุน้อยกว่าเธอกำลังสวมมันนั้นอีก
“ เค้าต้องไปโรงเรียนนะ ใครจะเหมือนพี่หละ ” รยูจินหันมาตอบเยจีก่อนจะเดินเข้าไปลูบแก้มใสเบาๆพร้อมกับเลื่อนมือมากระชับเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนให้ปกปิดผิวขาวๆของพี่เขาที่เต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงที่แสดงความเป็นเจ้าของจากฝีมือเธอเมื่อคืนนี้ ...คงเดาไม่ยากหรอกว่ากิจกรรมของพวกเธอเมื่อคืนนั้นคืออะไร
“ ไม่ไปได้มั้ยคะ? ” อ่า...โดนอ้อนจนได้ เยจีพูดก่อนจะซบหน้าลงที่ไหล่ของรยูจินเบาๆพร้อมกับเอามือกำเสื้อนักเรียนของเขาเอาไว้
“ ไม่ได้นะ วันนี้จินมีสอบเก็บคะแนน ” รยูจินตอบไปตามความจริง เฮ้อ ถ้าไม่มีสอบนะเธอก็คงไม่ไปหรอก
“ เธอเก่งอยู่แล้วไม่ต้องสอบก็ได้ ” ยังไม่วายที่จะตื้อเธอให้อยู่ด้วยไปอีก ไอสายตาที่อ้อนเหมือนแมวแบบนั้นน่ะช่วยหยุดสักทีได้มั้ย
“ อย่างอแงสิคะ เดี๋ยวตอนเย็นจินก็กลับมาแล้วไง ”
“ ห่วง ”
“ ไม่เห็นจะมีอะไรให้ห่วงเลย คิดมากไปแล้วนะ ”
“ แชรยองชอบเธอ ทำไมพี่จะไม่รู้ ” เยจีพูดพร้อมกับสะบัดหน้าหนี
“ พี่เยจี....ไม่งอนรยูจินสิ ” รยูจินโอบเยจีหลวมๆพร้อมกับเกยหน้าไว้ที่ไหล่ของร่างบาง
“ .... ”
“ นี่....จะต้องให้งอนกันแบบนี้จริงๆใช่มั้ย ” รยูจินไม่พูดเปล่าเธอดันเยจีลงที่เตียงก่อนจะให้มือข้างหนึ่งรวบที่ข้อมือทั้งสองข้างของเยจีให้อยู่เหนือศรีษะและบรรจงจูบที่แสนอ่อนโยนให้กับพี่เขาเบาๆ จูบที่ไม่ได้เร่งรีบอะไรของรยูจินกับลิ้นเล็กๆที่กำลังหลอกล้ออยู่ที่โพรงปากของเยจีนั้นยังคงหน้าที่ของมันต่อไป ส่วนมืออีกข้างหนึ่งของเขากำลังลูบไปมาที่ต้นขาที่พ้นเสื้อเชิ้ตตัวบางของพี่อย่างช้าๆไม่ได้รีบร้อนอะไร
“ อ อ อื้อ ยูจินอ่า... ”
“ ดื้อ ”
“ เธอต่างหาก ” เยจีกัดเข้าที่ริมผีปากของคนที่คร่อมเธอก่อนจะดันรยูจินให้เป็นคนที่อยู่ด้านล่างแทน
“ พี่จะทำอะไรเนี่ย?! ” รยูจินเบิกตากว้างเมื่ออยู่ๆเยจีก็ขึ้นมาคร่อมเธอซะอย่างงั้น ไหนจะสายตาที่ตอนนี้มันไม่ใช่เจ้าแมวขี้อ้อนซะแล้วสิ....สายตาพี่เยจีน่ะมันเสือชัดๆ ทำไมคนที่รู้สึกกลายเป็นลูกแมวกลับเป็นเธอซะเองหละ?!
“ จินทำรอยไว้บนตัวพี่เต็มไปหมดเลยนะ ดูสิ ” เยจีทำเสียงแผ่วเล็กน้อยก่อนที่จะดึงเสื้อนั้นให้ล่นลงจากบริเวณไหล่มน....เถียงไม่ได้เลยเเฮะ เพราะรอยบนตัวที่เยจีตอนนี้มันเยอะจนแทบไม่เหลือที่ว่างของผิวขาวๆของพี่เขาแล้วจริงๆ
ก็น่ารักเองทำไมหละ ” เธอตอบปัดๆไปงั้นก่อนที่จะหันหน้าหนีไปทางอื่น ถึงจะเห็นอะไรๆต่อมิอะไรของพี่เขาแล้วก็เถอะ แต่อยู่ๆจะให้เธอมาจ้องนานๆแบบนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกัน 




เธอมันร้าย....ฮวังเยจี



“ อะ! ” รยูจินร้องเบาๆเมื่อเยจีโน้มใบหน้าสวยเข้ามาที่ซอกคอของเธอพร้อมกับกดจูบที่หนักหน่วงและฝังมันไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของเธออย่างจงใจ
“ กับแชรยองน่ะ....ชอบมั้ย? ” เยจีถามขณะที่ปลายจมูกยังคงวนเวียนอยู่ที่ใบหูเล็กๆของเธอ
“ ม ม ม ไม่ ”
“ ก็ดีแล้วค่ะ ”
“ ..... ”


เพราะเราเป็นของพี่คนเดียว...จำไว้นะชินรยูจิน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
07.48 น.
“ แฮ่กๆ ” เสียงหอบหายใจของรยูจินดังขึ้นขณะที่วิ่งมาถึงโรงเรียน เฮ้อคิดว่าจะไม่ทันซะแล้วนะเนี่ย พี่เยจีนะพี่เยจีกลับไปนะจะลงโทษให้เข็ดเลย!
“ วันนี้มาช้า แปลกนะเนี่ย?! ” ยูนาเอ่ยถามรยูจิน เพราะปกติรยูจินจะมาโรงเรียนก่อน7โมงเสียอีก
“ ก็ป๊าว วันนี้ตื่นสายเฉยๆ ”
“ คอเธอ....ไปโดนอะไรกันมาหรอ ” แชรยองที่ยืนรอรยูจินอยู่ข้างๆยูนาเอ่ยถามพร้อมกับชี้ไปที่ต้นคอขาวที่พ้นปกเสื้อนักเรียนสีครามออกมา
“ อ่อ คงแพ้ขนแมวมั๊ง เมื่อวานมันเข้ามานอนด้วยน่ะ ” โกหกไปคำโตเลยแฮะ...
“ เธอเลี้ยงแมวด้วยหรอ? ”
“ อื้อพึ่งเลี้ยง....เมื่อคืนเลย ”
“ อะเห็นนะใครมาส่งอะ สวย ” ยูนาแซวพร้อมกับมองไปพี่เยจีที่ยังคงยืนอยู่หน้าโรงเรียนแถมยังโบกมือให้พี่เขาอีก
“ หยุดมองได้ละ ไปเข้าแถวได้สักทีดิ๊ ” แล้วพี่เยจีจะไปยิ้มให้มันทำไมเนี่ย
“ รยูจิน ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นขณะที่รยูจินกำลังจะเดินไปเข้าแถว
“ คะ? ”
“ เดี๋ยวตอนเย็นพี่มารับนะคะ ”
“ ค่ะพี่เยจี ” รยูจินกระตุกยิ้มร้ายไปหนึ่งก่อนจะเดินไปที่แถว
“ พี่? แกมีพี่ด้วยหรอเราไม่เห็นจะรู้เลย ”
“ เออนั้นดิ ”
“ มีดิ ”


ก็พี่สาวข้างบ้านไง
Talk : ไม่ได้แต่งนานมากแล้ว ขอเป็นสตอรี่สั้นๆให้กับรยูจีที่เรารักสักหน่อย :-) ชาวเรือเราไม่เหงาแน่นอนเรารับประกัน! ฝากคู่นี้ไว้ด้วยนะคะ....สำหรับเรื่องเก่า ไม่ทิ้งแน่นอนค่ะ เราไม่ทิ้งน้องพริสอยู่แล้ว❤️ แต่งไว้แล้วค่ะแต่ยังคิดว่าใส่ความรู้สึกได้ไม่ดีพอ ต้องขอโทษด้วยนะคะแล้วก็ขอบคุณที่ยังเข้ามาแวะอ่านมาถามถึงกันอยู่ เราจะเเต่งให้จบแน่นอนค่ะ 🙏🏻 


SHARE
Writer
multiplyJ
-ERos-
พึ่งหัดเเต่งฟิคนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันหน๊า ;) " ถึงจะมีคนอ่านแค่คนเดียวเราก็จะเเต่งให้คุณ "

Comments

Methi_
4 months ago
แงง ดีมากๆเลยค่ะ ยัยแมวซนนี่แสบจริงๆ ขี้หวงมากก ขนาดนี้แล้วไม่ใช่พี่ข้างบ้านแล้วมั้งคะน้องรยู!
Reply
multiplyJ
4 months ago
ง่า เราชอบที่คุณแต่งรยูตีมากๆๆๆๆๆ ฮือออ
Kulpreeya
4 months ago
สู้ๆค่ะไรท์😊
Reply
multiplyJ
4 months ago
ขอบคุณนะคะ 🙏🏻😚