ฝาแฝด

“เพราะเรามีกันแค่สองคน”
‘เลิกเอาใจมึงมาผูกกับกูสักที’
“...”
‘เวลากูเอาตีนขยี้ใจมึง มึงจะได้ไม่เป็นไร’
‘เลิกรักกูสักที มันน่ารำคาญ’

เราเป็นพี่น้องกัน

เราห่างกัน 3 ปี

แต่แปลกดีที่เรารู้สึกว่าเราสองคนเป็นฝาแฝด

ใครๆก็ทักเราว่า ‘ฝาแฝดหรอ’

ทุกสิ่งทุกอย่างต้องได้เหมือนกัน

โดนลงโทษทั้งคู่ไม่ว่าใครผิดใครถูก

ได้ของขวัญทั้งคู่ไม่ว่าวันเกิดใคร

แต่คนน้องเข้มแข็ง คนพี่เปราะบาง

เราเคยรักกันมาก ปกป้องกันทุกอย่่าง

จนเวลาผ่านไป คนพี่เริ่มโต

หลายสิ่งทำให้เขารู้สึกรักน้องตัวเองน้อยลง

จนทำให้เขาละเลยคนน้อง

จนวันนึงที่คนน้องเริ่มถอยห่าง

ความสัมพันธ์เรามันเริ่มดีขึ้น
แน่นอนทุกอย่างต้องใช้เวลา

เรากลับมาคุยกันมากขึ้น

คนพี่รักน้องมากเท่าเดิม หรือที่จริงมันไม่เคยลดลงเลย

คนน้องโตขึ้น เข้มแข็งขึ้นมากจริงๆ

จนคนพี่รู้สึกได้ว่า เขาไม่จำเป็นสำหรับน้องอีกแล้ว

มันน่าเศร้าที่เราอยากจะย้อนเวลากลับไป แต่ก็ทำไม่ได้

ทำได้แค่รู้สึกผิด ให้กับการกระทำในอดีต

เสียใจเพื่อชดเชยความรู้สึกที่หวนคืนมาไม่ได้แล้ว

แต่น่าแปลกที่ต่อให้คนนึงแข็งแกร่ง ไม่แยแส ขนาดไหน

ถึงจะรำคาญ พูดจาร้ายกาจ

แต่เขาก็คือฝาแฝด ที่รู้จักกันดีที่สุด

เราทะเลาะกัน คนน้องต่อว่าคนพี่


แต่ต่อให้โมโห ก็ยังคงห่วง และรู้จักอีกคนดีว่า ป่านนี้คงร้องไห้โยเย 

ทั้งโมโห ทั้งห่วง ก็คอลหาคนพี่

เราทะเลาะกัน คุยกันทั้งน้ำตา

เราต่างเสียใจที่ทำให้อีกคนเสียใจ 

เพราะเรารู้ดีที่สุดว่าเรารักกันมากกว่าใคร

“ก็เรามีกันแค่สองคน”
โชคดีจริงๆที่เกิดมามีพี่น้อง :) 

ขอบคุณที่ตลอดมาคอยรักกูในวันที่กูไม่รักตัวเอง
ขอบคุณที่ทำทุกอย่างเพื่อกู
ขอบคุณที่เป็นทุกอย่าง
ถ้าไม่มีมึง ก็ไม่รู้เลยอ่ะว่าจะอยู่ได้ยังไง
ในวันที่กูมีแฟน แต่กูก็ไม่เคยรักมึงน้อยลงเลย
กูรักมึงมากที่สุดเลย อาจจะมากกว่าพ่อแม่ด้วยซ้ำ


อยู่ด้วยกันไปนานๆนะ 
my KP 


SHARE
Writer
Hassdin
Reader, lover
พื้นที่ระบาย

Comments