- Story of Mali -



โรคซึมเศร้านั้นไม่ใช่เรื่องน่าสนุกแต่อย่างใด
การเป็นโรคซึมเศร้านั้นไม่ได้ดูเท่หรือเป็นเทรนด์อะไรหรอกนะ
จริงๆพวกเราก็เหมือนคนปกติอย่างพวกคุณนั่นแหละ
แต่เราแค่ต้องการคนที่คอยอยู่ข้างเราเฉยๆ




สวัสดีค่ะ เราชื่อมะลินะ เราไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้าหรืออะไร
ทั้งนั้นหรอก จริงๆเราก็เป็นเด็กปกตินี่แหละ มีเพื่อน มีครอบครัว เหมือนคนอื่นๆเลยใช่ไหมล่ะ ?


จริงๆเราก็เหมือนเด็กทั่วไปนะ ตื่นเช้ามา ไปโรงเรียน
นั่งเรียนทั้งวัน น่าเบื่อเนอะ แล้วก็กลับบ้าน


เราเชื่อว่าต้องมีคนเป็นแบบเราอีกเยอะแน่ๆเลย
เราน่ะเป็นคนที่เครียดง่ายมากๆเลย นิดๆหน่อยๆก็เครียดแล้ว
เราน่ะมีปมในอดีตเยอะมากนะ เหมือนผ่านอะไรมาเยอะเลยอะ
แต่ก็ได้ถามตัวเองว่าทำไมเด็กอย่างเราต้องเจออะไรขนาดนี้ด้วยนะ
ทั้งๆที่เด็กคนอื่นก็ใช้ชีวิตแบบมีความสุขดี



ตัวเราน่ะมี2บุคลิก ก็คือเวลาเราอยู่กับคนอื่น เราก็บ้าๆบอๆ
ไปกับเพื่อนๆนั่นแหละ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเลยใช่ไหมล่ะ
แต่พอเวลาเราอยู่คนเดียวอะ มันเศร้า มันเหงา มันอ้างว้างเหลือเกิน
ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่มีเพื่อนนะ เราก็มีแหละแต่ทำไมมันรู้สึกว่าในโลกนี้มีแค่เราคนเดียวเลยอะ



หลายครั้งนะที่อยากนอนแล้วหลับไปเลย แบบไม่ต้องตื่นขึ้นมาเลยก็ดีนะ
เราคิดอย่างงี้บ่อยมากเลยแหละ แต่เราไม่รู้จะเอาไปพูดกับใครดีอะ
เราอึดอัดที่ต้องเก็บความรู้สึกอันหนักอึ้งนี้ไว้คนเดียว แต่เราก็พูดกับใครไม่ได้อะ
มันไม่มีคนที่คอยรับฟังเราอยู่เลยเนอะ



เราอะ เข้าใจฟีลทุกคนเวลาเครียดมากๆดี มันต้องการที่ระบายใช่มะ
เราก็อยากทำตัวเป็นที่รับฟังให้พวกเขา เวลาใครเครียดหรือรู้สึกเหนื่อย
เราก็จะทักไปให้กำลังใจหรือให้คำปรึกษาตลอดเลย



แต่เวลาที่เราเครียดอะ เราเคยเครียดมากด้วยนะจนปวดท้องเลยอะ แทบอ้วกด้วย 55555
เราก็เลยเลือกทักไปหาเพื่อนตัวเอง แต่เราจำได้แม่นเลยนะ วันนั้นที่เราทักไป 
เขาก็อ่านนะตอบเราด้วย แต่เขาไม่ฟังเราเลย แล้วบอกไม่ว่าง ไม่ฟังไรงี้
คือเราก็เข้าใจนะ แต่มันเฟลอะ เนี่ย น้ำตาจะไหลเลย
คือเราเครียดมากๆ เราต้องการที่พักพิงแต่มันไม่มีที่นั้นให้เราเลย



บางทีเราก็งงการที่เราเป็นคนชอบใส่ใจคนอื่น มันจะทำลายความรุ้สึกเราเองจนพังหรือเปล่า กับการที่เราแคร์คนอื่นแต่ไม่แคร์ตัวเองเลย บางทีช่วงที่เราดาวน์มากจนไม่ไหวแล้ว 
แต่มีคนทักมาบ่นทักมาระบายเราก็ฟังเขาถึงแม้เราจะไม่ไหวที่จะรับฟังเรื่องของเขาแล้ว 
แต่เราก็ไม่สนนะ เราปล่อยความรู้สึกตัวเองไว้แล้วเลือกที่จะช่วยเขาแทน 
ปล่อยมันดิ่งไปให้สุดเลย บางทีเราก็คิดนะว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันถูกไหม ?


เราสงสัยเหมือนกันนะ ?
ว่าถ้าสมมติเราไม่ได้ชอบรับฟังคนอื่นเนี่ย ก็คงไม่มีคนเข้าหาแล้วหรือเปล่า ?
เรายิ่งมองตัวเองก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นถังขยะขึ้นทุกทีเลยเนอะ


ถังขยะนั้นมันเป็นที่ทิ้งสิ่งของที่ไม่ต้องการแล้วใช่ไหมล่ะ...
.....มันก็เหมือนกับเราที่เป็นที่รับฟังคนอื่นเวลามีปัญหา

เวลาจะทิ้งอะไรลงถังขยะ คนทิ้งเลือกได้ แต่ถังขยะเลือกที่จะไม่รับขยะนั้นไม่ได้นี่
.....ก็เหมือนกับการที่ใครจะระบายใส่อะไรเรายังไงก็ได้ แล้วเราก็ต้องรับฟังมันอย่างเดียว

ถังขยะเนี่ยถ้าไม่มีขยะอยู่ในมือก็จะเป็นสิ่งของสกปรกส่งกลิ่นเหม็นที่ใครๆก็ไม่ชอบ
.....ก็เหมือนกับที่เราจะมีค่าต่อคนอื่นเมื่อเขามีขยะที่อยากทิ้งใส่ถังขยะอย่างเรา
หากเขาไม่มีขยะนั้นในมือ เราก็ไม่มีอะไรที่เขาต้องมาหาเราหรอก 




เรื่องของเรานี่ยาวเนอะ เหมือนเด็กเก็บกดรึเปล่านะ ???
เราไม่ได้เข้มแข็งเหมือนที่ใครๆหลายคนเขาคิดกันหรอกนะ
เราอ่อนแอกว่านั้นเยอะเลยแหละ....


ที่เราบอกมาทั้งหมด
เราแค่อยากฝากถึงทุกคนที่เป็นแบบเรานะ
ว่าอย่าแคร์ความรู้สึกคนอื่นจนลืมตัวเอง ไม่ต้องแคร์คนอื่นไปหมดทุกเรื่องหรอกนะ  
ทุกๆคนน่ะมีค่า.. เราอย่ามองว่าตัวเองไร้ค่าเลยนะ คนที่เป็นแบบเราอะ
เราเข้าใจดีว่ามันเหนื่อย เหนื่อยจนอยากจะหายไปจากโลกนี้เลย
แต่เราต้องสู้ต่อนะ อย่าเก็บอะไรมากๆมาไว้ในใจจนตัวเองดิ่งไปมากกว่านี้


สำหรับคนอื่นเราก็จะบอกว่าบางทีการที่คนเลือกที่จะเมินเขา หรือปรึกษาอะไรกับเพื่อนคุณ 
ก็ใส่ใจเพื่อนของคุณบ้างนะอย่ามองเขาเป็นแค่ที่ระบายเวลาคุณว่างหรือเบื่อๆ
คุณไม่รุ้หรอกว่าคนพวกนั้นเก็บคำพูดนั้นมาคิดมากหรือ
ปล่อยให้คำพูดนั้นทำร้ายพวกเขาเองไปเยอะมากแค่ไหน


ดังนั้นคิดดีๆนะ บางครั้งคุณต้องการความช่วยเหลือจากเขา
แล้วคุณเคยถามไถ่เขากลับบ้างหรือเปล่าว่าเขาไหวไหม ?
คุณไม่ได้มองเขาเป็นแค่ที่ระบายเวลาคุณเบื่อหรือเศร้าใช่ไหม
อย่าลืมนะ พวกเขาเป็นคน มีความรู้สึก มันจะต้องมีขีดจำกัดบ้างแหละ
คนคนนึงไม่สามารถแบกรับเรื่องตัวเองและเรื่องของคนอื่นได้มากขนาดนั้นหรอกนะ
ถึงเขาอาจจะดุเหมือนไม่มีอะไรเลย แต่เขาอาจจะไม่บอกคุณเฉยๆก็ได้นะ
เพราะเขาไม่อยากปฏิเสธคุณหรอก 



อย่าลืม.. แคร์ความรู้สึกของคนอื่นให้มากๆ
แต่อย่ามากจนเกินไปจนย้อนกลับมาพังความรู้สึกตัวเอง




ไม่ใช่แค่คนที่เป็นโรคซึมเศร้าเท่านั้นหรอกนะ 
เขาถึงจะโหวงได้ เศร้าได้ เครียดได้ ดาวน์ได้ หรือแม้กระทั่งอยากหายไปก็ตาม
ในตอนนี้เขาอาจจะยังปกติเหมือนคนอื่นๆอยู่ก็จริงนะ
ก็ใช่ ที่ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้าหรืออะไรทั้งนั้น
แต่ความรู้สึกมันก็เหมือนแก้วที่ถ้าแตกสลายไปแล้ว
มันก็เอามาต่อให้สวยงามเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว
ดังนั้นช่วยแคร์ความรู้สึกของคนที่คุณรักดีๆ ก่อนทีิ่มันจะสายเกินแก้... :)



SHARE
Writer
MoonAndStar07
Writer
You can see moon and star from everywhere in this world. The moon and stars are always beside you

Comments

mexmood
2 months ago
เป็นกำลังใจให้นะมะลิ :-) 💪
Reply
MoonAndStar07
23 days ago
ทางนั้นก็เช่นกันนะ :)
Empty_Hope
2 months ago
คล้ายๆกันเลย สู้ๆน่ะ
Reply
MoonAndStar07
23 days ago
ขอบคุณนะคะ 
81_20
2 months ago
เหมือนนั่งอ่านเรื่องราวของตัวเองเลย​ ทำให้รู้เลยว่าไม่ใช่เราคนเดียวเป็นแบบนี้ และเหมือนมีเพื่อนเพิ่มมาอีกคน
เราจะสู้ไปด้วยกันน่ะ😊
Reply
MoonAndStar07
23 days ago
มาสู้ไปด้วยกันเลยนะ !
longstory
2 months ago
เหมือนเราเลยอะ อ่านไปอ่านมาน้ำตาซึมๆ55
Reply
MoonAndStar07
23 days ago
อย่าคิดมากเลย เราต้องสู้ไปด้วยกันนะ 
Gorgeoussky
14 days ago
เรายินดีจะรับฟังเธอนะ ถ้าเธอต้องการ :)
Reply