จากคนแปลกหน้า ถึง คนแปลกหน้า

    ในวันที่ฟ้าสดใสเปลี่ยนเป็นมีวันที่ฟ้ามืดหม่น 
วัันทีี่่ฝนเทลงมาใส่่่ในใจเรา จนทำให้รู้สึึก
เหนื่อยบางคนอาจจะยังเหนื่อยอยู่กับงานประจำที่่ปัญหามีมากมายก่ายกอง ทั้งหัวหน้า เพื่่่อนร่วมงาน หรือแม้แต่่่่ยามหน้าบริษัท
บางคนอาจจะกำลังเหนื่อย กับ ชีวิตในวัยเรียน ไม่ว่าจะเป็น มัธยม หรือว่า มหาลัย 
เหนื่อย กับงานที่ไม่รู้ว่าจะสั่งให้ทำยันชาติหน้าเลยรึยังไง
เหนื่อย กับเพื่อนที่เรียนด้วยกันที่คอยเห็นแก่ตัว เอาแต่ผลประโยชน์ส่วนตัว ไม่เคยทีี่จะยื่นมือมาช่วยเราเลยสััััััักครั้ง
ผิดหวังบางคนอาจจะผิดหวังกับงานที่พึ่งไปสัมภาษณ์แต่ไม่ผ่าน
ผิดหวัง กัับที่่คณะอยากเรียน แต่เราไม่ได้อย่างที่หวังไว้
ผิดหวัง กับคนที่เราชอบ แต่เขากลับไม่ได้ชอบเรา 
ผิดหวัง กับคนที่รัก ที่ทิ้งให้เราต้องอยู่คนเดียวกลางทางของความสัมพันธ์ โดยที่เขาไปกับอีกคน
ท้อท้อ กับเป้าหมายที่ตั้งเอาไว้ แต่ตอนนี้ยังทำไม่สำเร็จ
ท้อ กัับปัญหาที่ถาโถมเข้ามา ซึ่งมีแค่่่่เราที่แบกรับมัันอยู่คนเดียว
ท้อ กับสิ่งที่เป็นอยู่ จนเอาแต่โทษตัวเอง
ท้อ กับความรัก ที่ไม่เคยเข้าข้างเราสักครั้ง
ท้อ กับคนที่รัก ที่เขาทำเหมือนกับว่าเราไม่เคยมีตัวตนอยู่ในสายตาเขาเลย จนทำให้รู้สึกว่าที่เป็นอยู่มันใช่สำหรับเราแล้วหรอวะ 
  
 ณ ตอน นี้ เราต่างก็อยู่กลางฝนที่รอเวลาให้มันพัดผ่านไป รอเวลาที่ฟ้าสดใส แต่กว่าจะผ่านมันไปได้ ทำไมมันช่างนานเหลือเกิน 
 แต่เราเชื่อมั่นอย่างนึงนะว่า คุณสามารถผ่านความรู้สึกเหล่านั้นไปได้ มันอาจจะไม่เร็วเหมือนคนอื่นๆก็จริง แต่ไม่ว่ายังไงจุดหมายปลายทางของเราก็เหมือนกัน คือ " ฟ้าหลังฝน " 

 ถึงใครสักคนที่เห็นข้อความเหล่านี้ “ ไม่ว่ามันจะเป็นยังไง  จะร้ายดีแค่ไหน มันก็แค่ฝนก่อนฟ้า ขอให้คุณสู้ต่อไป ขอให้คุณผ่านความรู้สึกเหล่านั้นไปให้ได้ อย่าพึ่งหมดแรง เราเป็นกำลังใจให้คุณนะ ”

-กำลังใจจากคนแปลกหน้าคนนี้นี่แหละ 


SHARE
Written in this book
สิ่งเหล่านี้
สิ่งหนึ่งของสิ่งหนึ่ง เป็นของกันและกันไม่สิ้นสุด
Writer
l3igeye
Reader
เป็นคนไม่ซ้าย ไม่ขวา ไม่สมบูรณ์ไป

Comments