เรื่องราวที่ไม่ได้ซับซ้อน
จริงๆแล้วรักมันซับซ้อนเหรอ...
เราว่าคนเองมากกว่าที่ทำให้ซับซ้อน
เมื่อก่อนเราเองเคยคิดว่ามันง่ายๆก็มีแค่ ชอบ ก็บอกว่าชอบ ถ้าคิดเหมือนกันก็แค่ลองพัฒนาไปสู่รัก แล้วก็รักกัน ดูแลกัน ใช้ชีวิตร่วมกัน...

ที่ว่ามาผิดไปหมดทุกอย่างกับตอนนี้ที่คิดอยู่
ชอบและบอกว่าชอบไปแล้ว แต่ตอนนี้ทำได้เพียงอยู่ในเขตแดนแห่งความชอบฝั่งตัวเองเท่านั้นพอ
เคยเดินข้ามออกไปแล้วก็พบว่าวิธีคิดแบบเดิมๆมันใช้ไม่ได้เสมอไปกับ condition ที่แตกต่างของคนที่เราชอบนั้น ทำให้เรารู้ว่าวิธีคิดและแสดงออกของเราต้องแตกต่างออกไป เพราะแต่ละคนมีข้อจำกัดที่แตกต่างกัน

ไม่ได้มองว่าเป็นความท้าทาย แต่มองว่ามันคือความสุขทางนึงที่เรามีในแบบคนแอบชอบ เพียงแต่มันไม่ใช่การแอบชอบ เพราะเราดันบอกเค้าไปแล้วหน่ะสิว่าเราชอบเค้าและตอนนั้นทั้งสองคนต่างก็ข้ามเขตแดนแห่งความชอบของแต่ละคนออกมา แต่สุดท้ายนั้นค้นพบว่าการอยู่ในเขตแดนความรู้สึกของตัวเองน่าจะดีกว่า
เรากลับเข้ามาในเขตแดนของตัวเองแต่ยังเป็นเขตแดนแห่งความชอบ สร้างกำแพงมาบังตา ไม่หรอกนะเราไม่ได้บังตาคนข้างนอก เราบังตาตัวเองให้ไม่มองเห็นเค้าง่ายๆ แต่เราก็เปิดประตูนึงไว้ให้เค้าเข้ามาได้ง่ายๆเสมอในเวลาที่เค้าอาจจะต้องการเพื่อนช่วยคิด ช่วยฟัง หรืออยากระบายอะไร ประตูนั้นไม่เคยปิด ประตูที่มีแต่เค้าที่เข้ามาได้ ไม่ต้องใช้กุญแจ ไม่ต้องใช้รหัส แค่ใช้ความเป็นเค้าก็ผ่านประตูมาได้ง่ายๆ เค้าจะเข้ามาในฐานะพี่สาวก็ไม่เป็นไร ฐานะไหนเราก็เต็มใจเปิดรับเสมอ จะมาในเวลาทุกข์เราไม่น้อยใจ จะมาในเวลาสุขเราก็ยินดีรับฟัง
ส่วนตอนนี้นั้นทางเค้าอาจจะกลับเข้าสู่เขตแดนแห่งความเป็นพี่น้อง เราก็ไม่เรียกร้องอะไร ขอเพียงมีอะไรก็นึกถึงน้องคนนี้บ้างก็พอ

                                   เด็กใหม่กับความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ให้ชื่อ
SHARE
Written in this book
Unnamed relationship
ความสัมพันธ์ไม่มีชื่อ...
Writer
InStory
person
Like

Comments