แค่อยากบันทึกความรู้สึกของวันนี้ไว้
เป็นอีกวันหนึ่งในชีวิตที่ต้องจดเป็นตัวหนังสือ

ไปร้านหนังสือร้านเดิม
ร้านที่เราไปกี่ครั้งก็ยังรู้สึกเหมือนไปห้องนั่งเล่น
เพราะความผูกพันกับใครหลายคนมันอยู่ที่นั่น
แต่วันนี้มันเปลี่ยนไปจากเดิม

"เธอ" นิ่งมองสบตากับฉันในชั่วขณะ
คำถามผุดออกมาจากริมฝีปากมากมาย
เราคุยกันแบบที่ไม่เคยได้คุยจริงจังขนาดนี้มานาน
เราย้อนคิดถึงเหตุการณ์ในอดีต
ฉันบอกเธอถึงความรู้สึกของฉัน 
และภาพจำที่ฉันเห็นในวันที่เราไปเที่ยวเล่นด้วยกัน
เธอเล่าเรื่องความไม่เรียบของความรักให้ฉันฟังเช่นกัน 

เธอถามฉันว่า คิดว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปไหมหลังแต่งงานแล้ว ฉันบอกว่าฉันไม่รู้ ยังไม่ได้แต่ง 

แต่ที่แน่ๆ ถ้าฉันเจอคนที่ชอบ ฉันก็จะยังชอบเขา จะยังรู้สึกดีกับเขา จะยังทำแบบที่ฉันเคยทำเหมือนเดิม แต่ฉันรู้ว่าขอบเขตฉันคือตรงไหน และแน่นอนว่า "ตะกอนความรู้สึก" ของฉันที่มีต่อเธอ มันยังคงอยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน ฉันยังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิม แต่แค่สถานะมันต่างไปแล้ว

ชีวิตเราต่างเดินไปบนเส้นทางของตัวเอง
ไม่สามารถวนมาบรรจบกันได้อีก
แต่อย่างน้อยวันนี้ฉันก็ดีใจที่ความรู้สึกของฉันมันจะไม่ตายไปกับฉัน เธอได้รับรู้มันผ่านคำบอกเล่าของฉันเอง 

หลายครั้งที่ฉันเห็นแววตาของเธอ
มันมีความเจ็บปวดกับสิ่งที่เจอ
มาวันนี้ฉันทำได้เพียงบอกเธอว่า 'ฉันอยู่ตรงนี้'

และเธอเองก็บอกว่า
"ยินดีด้วยนะ .. รู้สึกใจหายเหมือนกัน"

ก่อนจากกัน เรานิ่งมองสบตากันอยู่นาน
ฉันกอดเธอ หลังจากที่ไม่ได้กอดมาเกือบเจ็ดปี
แล้วหันหลังเดินกลับมาสู่โลกแห่งความจริง.
SHARE
Written in this book
Daily Life
Writer
E29AZA
observer
Cool Wild-Goose :: ISTJ :: ลักษณ์ 8

Comments