ควันเทียน,ความสัมพันธ์ที่มอดดับ
ผมรักระเบียงบ้านตอนพระอาทิตย์ตกดิน

ท้องฟ้าเปลี่ยนสี สลับเฉดนับล้าน
นกบินกลับบ้าน ,และกลิ่นควัน

มันไม่ได้มาจากบุหรี่หรอก 
ผมมันแค่นักจุดเทียนหอม ไม่รู้สิ 
ผมหลงรักการเผาไหม้และการเปลี่ยนเป็นไอควันละล่อง รักพอๆกับการไหววะวูบของมัน ที่เหมือนจะดับได้ตลอดเวลา




ความสัมพันธ์ก็แบบนั้น
เราหลงรักแม้จะรู้ว่ามันไม่ยืนยง 







เราวิ่งแข่ง
เราวิ่งหนี
เราตะโกน
เราปิดหู




เราสลับกันเป็นผู้แพ้และผู้ชนะ สลับกันร้องไห้และเยาะยิ้ม
กับความสัมพันธ์เราทุกคนต่างเคยทำร้ายและถูกทำร้าย ต่างเคยเป็นคนเลือกและเคยเป็นคนไม่ถูกเลือก



และผมภาวนาให้ตัวเองชินชากับความไม่ยุติธรรมนี้ ภาวนาให้ตัวเองไม่เจ็บปวดนานนัก และภาวนาให้คนที่ผมรักเขาไม่ได ้อย่าได้เสียใจเพราะคนอย่างผมเลย




เพราะสุดท้ายการไปรักคนที่ไม่มีทางรักเราได้มันเจ็บปวด มันเจ็บปวดเสมอไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

มันมีคนที่ไม่เจ็บปวดเพราะไม่ถูกเลือกด้วยหรอวะ



ธรรมดาที่ยิ้มที่เคยส่งให้ใครคนนั้นจะกลายเป็นน้ำตาในวันนี้ ความรักมันเละเทะ มันมั่ว มันแหลกสลาย และผู้คนก็ไม่เคยหยุดตามหามัน




เอาเถอะ ทำให้ดีที่สุดกับทุกความสัมพันธ์ อย่างน้อยๆถึงจะเจ็บปวด
ก็ขอให้เป็นความเจ็บปวดที่เคยทำดีที่สุดแล้ว




ถึง คนที่ผมรักไม่ได้ ให้อภัยผมเถอะนะ ผมอาจมองไม่เห็นสิ่งสวยงามที่อยู่ในตัวพวกคุณ ไม่อาจเปิดรับและแลกความรู้สึก อาจจะทำตัวใจร้าย แต่เชื่อผมเถอะ ผมมันก็นักตกหลุมรักคนใจร้ายไม่ต่างจากคุณ 




และถึงคนที่ไม่ได้รักผม โปรดเชื่อว่าผมเคารพหัวใจคุณเสมอ ขอให้เติบโตและมีความรักที่ดี ผมไม่ได้เสียใจอีกต่อไป




เพราะถึงแม้ผมจะไม่ได้ถูกเลือก
แต่ผมได้รักคุณอย่างดีที่สุดเสมอมา





พระอาทิตย์ลับขอบเมฆไปนานแล้ว 
และเปลวเทียนก็แผ่วบางจางลงใกล้จะมอดดับ




ถ้ามันจะจบลง
ก็ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะน่า




ความเจ็บปวดมันก็จะจบลงในสักวันเหมือนกันนั่นแหละ




SHARE
Writer
charrotss
kodaline — The one
let her (grow)

Comments