ฉันคิด...
คุณเป็นคนที่เชื่อมั่นในอะไรมากๆ มั้ย ?
เชื่อมั่นในผู้คน
เชื่อมั่นในความสัมพันธ์
เชื่อมั่นในจุดยืน
เชื่อมั่นในตนเอง

ฉันน่ะ ...เป็นคนเชื่อมั่นในตนเอง ความคิดตนเอง
เชื่อมั่นว่าถ้าฉันคิดว่าทำได้ ฉันก็จะทำได้

บททดสอบของชีวิต
ฉันเชื่อว่ากว่าเราจะโตจนแก่ หรือตายไป
คนเราต้องผ่านบททดสอบของชีวิตมากมาย
ทั้งยากมาก และง่ายดายเสียเหลือเกิน

ใช่ ช่วงนี้บททดสอบชีวิตฉันค่อนข้างหนัก
ฉันกำลังฝึกงาน และประสบปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพ
ฉันพบแพทย์ และกำลังอยู่ในภาวะที่เครียดจนเสี่ยงซึมเศร้า
อารมณ์ฉันแปรปรวนมากขึ้น แต่ฉันก็พยายามควบคุม

ถ้าเป็นอารมณ์โกรธหรือโมโห ฉันยังพอรับมือกับตัวเองได้นะ
แค่มันค่อนข้างเหนื่อยหน่อยที่จะต้องคอยคุมตัวเอง ไม่ให้โมโหเกินเหตุ
และมันก็เหนื่อยมากจริงๆ นั่นแหละ

แต่กับสองวันมานี้มันไม่ใช่อารมณ์โกรธ
ฉันรู้สึกว่างเปล่า มันเป็นความว่างเปล่าที่รู้สึกเศร้า
ฉันยิ้ม หัวเราะและคุยเล่นกับเพื่อนทั้งวันจนผิดปกติ
เพราะโดยปกติฉันพูดน้อย แต่ฉันกับพูดมากจนเพื่อนทัก

วันนี้แกพูดเยอะนะเนี่ย โห โคตรหาได้ยาก 5555555555ฉันยิ้ม และหัวเราะ
แต่หัวใจฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้น

และพอถึงบ้าน
มันก็ว่างเปล่า จำไม่ได้แม้กระทั่งว่าเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนฉันมีความสุขรึเปล่า

และเช้าวันนี้ฉันตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่ว่างเปล่ากว่าเมื่อวาน
ตอนเช้าฉันคุยกับแฟน ฉันมีความสุขนะ
แต่แล้วจู่ๆ ความรู้สึกนั่นก็หายไป

ฉันนั่งนิ่งอยู่ในมุมมืดของห้องเงียบๆ คนเดียว
ฉันจมดิ่งลึกลงไปในความคิดตัวเอง

ลึกลง... ลึกลง... และลึกลง..
แต่แล้วฉันก็พยายามตะเกียกตะกายขึ้นมาจากจุดนั้น
ฉันพยายามขอความช่วยเหลือ แต่ก็กลัวเหลือเกินว่าจะไปรบกวนเขา

เลือกที่จะดูแลตัวเอง
ฉันพยายามดึงตัวเองขึ้นมา
และบอกกับคนรอบข้างว่าฉันไหว

ฉันคิด
ว่าถ้าฉันบอกกับตัวเองว่าไหว ฉันจะไหว

ฉันคิด
ว่าถ้าฉันบอกกับตัวเองว่าฉันโอเค ฉันจะโอเค

ฉันคิด
ว่าถ้าฉันบอกกับตัวเองว่าฉันเข้มแข็ง ฉันจะเข้มแข็ง

ฉันคิดว่าต่อให้โดนผลักไส
หรือผู้คนนินทา
หรือแม้แต่โดนทอดทิ้งยังไง ฉันก็ยังสู้ต่อได้

แต่นั่นมันผิดหมด

ในวันนี้
ฉันไม่ไหวแล้ว
ฉันไม่โอเค
และฉันไม่เข้มแข็ง

ฉันไม่เคยเข้มแข็งเลย 55555555
ก็นะ สุดท้ายแล้ว ในโลกที่เต็มไปด้วยบททดสอบใบนี้
คนที่แพ้ ก็ต้องดูแลตัวเองละนะ

วันนี้ฉันแพ้ ไม่ได้แปลว่าฉันยอมแพ้
ฉันอาจจะหายไป แต่ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่กลับมา

ขอโทษทุกคนที่รักฉัน ที่ฉันเลือกจะพัก โดยที่ไม่บอกลาเลย
ขอโทษที่หายไป
ขอโทษที่ทิ้งไว้กลางทางแบบนั้น คุณมีสิทธิ์ที่จะโกรธ
แต่ได้โปรดให้อภัยคนอ่อนแอคนนี้ด้วย
และฉันรักคุณนะ แม้จะช่วยอะไรไม่ได้เลย

ฉันจะพยายามเอาชนะมันนะ ที่รัก .
SHARE
Writer
Writebyme
เตาะแตะ หัดโต
เรื่องเล่าจากเราถึงคุณ

Comments

MiRinDreamGirl
2 years ago
เราเองก็อยู่ในช่วงภาวะแบบนี้เหมือนกันค่ะ พยายามสู้กับตัวเองอย่างหนักเลย คุณพยายามเข้านะคะ ต้องผ่านไปให้ได้ ฮึ้บ ๆ
Reply
Writebyme
2 years ago
ขอบคุณนะคะ มันยากมากจริงๆ กว่าจะผ่านมันไป แต่เราก็จะพยายามสู้ให้เต็มที่ค่ะ คุณเองก็พยายามเข้านะคะ สู้ๆ ค่ะ เราเชื่อว่ามันจะต้องดีขึ้น
allminestar
2 years ago
ไว้ไปกินไอติมด้วยกันนะ
Reply
Writebyme
2 years ago
กินติมมม กินติมเยอะเยอะ