เพียงคำพูดเดียวในโอกาสสุดท้าย
ทั้งๆที่รู้ว่าเธอจะไม่กลับมา ไม่กลับมาอีกแล้ว

เรื่องราวแบบนี้จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้ 
ถ้าวันนั้นฉันยอมจากเธอไปอย่างถาวร 
และไม่หันย้อนกลับไปมองอีก



อาจเป็นเพราะหัวใจที่ยังไม่ยอมจากไปไหน 
ดื้อรั้นที่จะอยู่ใกล้ๆไม่ไกลไปจากเธอ




ใกล้ ขนาดที่เห็นและรับรู้ว่าชีวิตเธอกำลังเจ็บปวด
นาทีนั้นเหมือนโลกฉันกำลังจะพังทลาย 
ใครจะทำร้ายไม่ได้ เธอเจ็บปวด ไม่ยอม 



เหตุการณ์นั้นทำให้ฉันได้กลับเข้าไปในชีวิตเธอ 
เป็นอีกครั้ง และ อีกครั้ง 
ที่ความสัมพันธ์ระหว่างแฟนเก่ากับแฟนเก่า
กลับมาตกหลุมรักกันอีกรอบ 



เราตกลงเซ็นต์สัญญาใจกันเงียบๆสองคน 
โดยมีฉันเป็นผู้รักษาอาการร้ายที่เธอเผชิญ 
ทำโดยที่ไม่หวังอะไรทั้งนั้น 
นอกจากขอให้เธอคนดีกลับมาสดใสอีกเช่นเคย



นานวัน อาการของเธอเริ่มดีขึ้น 
ความคิดร้ายๆ ความรู้สึกแย่ๆ เริ่มหายไป



ตัวฉันเองคิดว่าคงจะชนะใจได้สำเร็จแล้วแน่ๆ 
แต่เปล่าเลย....มันยังไม่ถึงครึ่งใจเธอสักนิด 
เธอบอกให้ฉันรอก่อน รอเธอพร้อม
ที่จะกลับมายืนข้างกันอีกรอบ  



เขาเคยขอฉันหยุดนะ แต่ฉันไม่ยอมหยุด
เขาไม่เคยขอให้ฉันรัก แต่ฉันก็ยังคงแสนรัก 



เอาแต่เฝ้าถามว่าผิดอะไร 
ทำไม
เขาถึงใจร้ายไล่กันได้ลงคอ



แต่คำตอบก็คือการถูกหันหลังให้ 
นาทีนั้นเหมือนโลกกำลังจะดับสลาย 
ไร้ที่ยึดเหนี่ยว 
จนต้องคว้าเธอมากอดไว้จากด้านหลัง พูดพร่ำบอกคำรัก พรรณนาความรู้สึกมากมายให้ได้ยิน 



ก่อนไปขอเธอรู้ไว้สักนิด
ว่าทุกสิ่งที่ฉันทำไป ทุกสิ่งที่มอบให้
มาจากความรักล้นใจของแฟนเก่าคนนี้จริงๆ
เธอรู้มั้ย ฉันรักเธอมากกว่าใครเลยนะ 
ทุกขณะจิตของฉันเอาแต่เฝ้าหาถึงแต่เธอ 



เช้านี้เธอจะกินอะไรนะ ขับรถสวมหมวกดีมั้ย
ถ้าป่วยไปใครจะคอยดูแลกัน กับแหวนวงนั้น
เธอยังสวมมันอยู่รึเปล่า 
หรือแม้กระทั่งตอนตะวันลับขอบฟ้า 
ใจก็ยังไม่ลืมอดห่วงเธอ ป่านนี้จะเข้านอนรึยัง 
แอบเล่นเกมดึกๆอีกแล้วใช่มั้ย คืนนี้พระจันทร์สวยนะ จะยังเงยหน้ามองดูเหมือนกันอยู่รึเปล่า 



ส่วนทางด้านตัวฉัน 
ยังคงข่มตานอนทุกวัน 
ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงเลย 


เพียงคำพูดเดียวในโอกาสสุดท้าย 


ฉันอยากจะถามเธอเหลือเกิน
ทำไมเธอถึงได้ทิ้งฉันไว้ข้างหลัง?
ทั้งๆที่เคยบอกว่าจะแก่ไปพร้อมกัน
ไม่มีแม้แต่คำบอกลา 


ฉันเองก็เหมือนถูกแช่แข็งอยู่ในห้วงเวลาเดิมๆ


คิดวนซ้ำๆว่าเรายังมีกัน 
ทั้งๆที่ภาพที่เห็นนั้นมันเด่นชัดแล้ว

ว่าเธอมีใคร 
 




SHARE
Writer
iamimuy
freedom
ฉันไม่มีเรื่องราวของความสุขมาเล่าหรอก..เพราะครึ่งชีวิตก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแล้ว

Comments