ความไม่แน่นอนในความไม่แน่นอน
“ มึง กูเส้าอีกแล้ว “
ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ครสดาวน์ขนาดนี้ 
จำได้ว่าครั้งแรกที่ไลน์คุณเด้งมาครสแบบนี้ยังไม่ก่อตัวขึ้นเลย
คงเป็นเพราะตั้งเเต่ที่เราคิดมาก ไม่รู้ว่ามันเริ่มพังเพราะใครกันแน่ หรืออาจจะเป็นเพราะทั้งคู่
ถ้าเป็นแบบนั้นโคตรเเย่นะ 
 

อ๋อ นึกออกแล้ว
 เรื่องแรกน่าจะเริ่มจากที่คุณตอบเเชทเราช้าขึ้น
หรือเพราะว่าการที่เป็นคนรอมันเลยนาน เราไม่ชอบการรอใครสักคนตอบเลยเชื่อมั้ย 
พอมันเริ่มช้าจากหนึ่งนาทีเป็นห้านาที เป็นหนึ่งชัวโมง เป็นหลายๆชั่งโมงต่อกัน ครสคนรอคุณเข้าใจใช่มั้ย 
แต่ก็นั่นแหละ เราคงไม่พูดหรือบอกให้คุณตอบเราเร็วๆ หรือบังคับอะไรคุณได้ จริงๆไม่ใช่ทำไม่ได้ แต่ไม่มีสิทธทำมากกว่า จะงอแงแต่นึกถึงตอนที่คุยกันเรื่องตอบเเชทแล้วคุณบอกเราว่า..

“แบบบางคนก็เกิ้น ให้ตอบตลอดเวลา ให้เวลาทำอย่างอื่นบ้าง คือจะไปทำไรก็ทำไปป จะมารอตอบอะไร ไม่มีไรทำเลยรึทั้งวัน“ 
“ถ้าไม่อยากตอบก็อยู่ด้วยกันไปเลยสิ”
“ไม่ได้เป็นไรกัน ถ้าอยู่ด้วยคงแบบ ปวดหัวจัด” 
.
.
โห้ นี่กูทำไรไม่ได้เลยอะ เดี่ยวเขาปวดหัวกับกูอิเวง แงงงง รว้องห้ายยยยยแร้ว


ต่อมาก็คงเป็นความไม่แน่นอนที่เกินขึ้นในใจเราเอง
อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว..ไม่ใช่ว่ามีคนอื่นหรือมีใครนะ 
เราหมายถึงความไม่แน่ใจของเรา ที่มันเกิดขึ้นจากสิ่งที่คุณทำอะ ยอมรับว่าเป็นผญที่คิดมากในระดับสิบ พอมาเจอเรื่องที่ทำให้คิดได้ ก็ยิ่งคิดๆ ยิ่งไม่แน่ใจเข้าไปอีก 

เรื่องที่สาม เรื่องที่คุณไม่ใช่ของเรา
คงไม่ต้องขยายความเพิ่มเติมหรอกเนอะ ก็ตามนั้นแหละ
กูเจ็บไอสัสสสสสสสสสสสสสสสสส

เรื่องที่สี่ คือความเป็นคุณที่เราไม่เคยรู้จักมันเลย 
โลกของคุณ ชีวิตของคุณ รวมทั้งตัวคุณเอง เราไม่เคยได้รู้สึกเข้าถึงมันสักครั้งเดียว แบบนี้เหมือนเราเสียเปรียบไงไม่รู้เนอะ แงอีกแล้วววว

เรื่องที่ห้า เรื่องสุดท้าย 
ยังไงดีละ เรื่องนี้มันเป็นครสเราที่เกิดขึ้นอะ เรากลัวความคิดตัวเอง ใช่ เรากลัวมันมากๆ 
เรารู้สึกว่าเจอแต่ความสับสนไปหมด เหมือนคุณจะเป็นแบบที่เราคิด เหมือนคุณต้องการเรามากๆ แต่บางทีก็ไม่ใช่ 



เรากลัวการคิดไปเองมากที่สุดเลยเชื่อมั้ย




ครสที่เราอยากพูด เรื่องที่เราอยากบอกมันมีมากไปหมด ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี เอาเป็นว่า เราดีใจที่เราได้เจอคุณ เราชอบคุณนั่นแหละ ชอบมากเวลาคุณดึงเราเข้าไปกอด ชอบมากเพิ่มไปอีกตอนคุณจูบเรา ชอบมากๆอีกก็ตอนคุณอยู่กับเรานี่เเหละ อุ่นใจดี เชื่อยังว่าชอบ 

เออ ชอบคุณนั้นแหละครับ 

ถ้ามีโอกาส เวลาใดสักเวลาหนึ่ง เราคงโคจรกันกลับมาใหม่ เชื่อดิ ว่ามันต้องดี :) เอาจริงๆนี่ใจก็ไม่ได้อยากไปเลย แต่ก็รู้ว่ายิ่งเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ยิ่งสร้างความทรงจำ มันยิ่งตัดกันยากขึ้นไปอีก ในเมื่อคุณไม่ได้มีเราคนเดียวอะ 



เรายังพร้อมจะคุยกับคุณตลอดนะ เเค่ทักมา หรือชัดเจนว่าคุณต้องการเราคนเดียวอะ 
 เรายังอยากมีคุณนะ ด้วยสัตย์จริงเลย 
อย่างน้อยก็ไม่ได้อยากเป็นคนแปลกหน้า 
 

เเค่่4วันคุณจะชอบเราได้ไง 
นี่เป็นประโยคที่เราบอกคุณ แต่วันนี้คือวันที่ครบหนึ่งอาทิตย์ที่คุยกันอะ ไม่คิดว่าจะรู้สึกขนาดนี้ 


พอคุณอ่านจบเราก็คงจะไม่มีการเเจ้งเตือนของคุณแล้วอะ คิดดูเหอะ ขนาดปกติก็รอจะตาย แต่นี่กลับไม่มีเลย เนี่ยย แค่คิดก็โคตรแย่แล้วอะ ไม่รู้สิ อีกสองวันวันเกิดเราก็ยังอยากมีคุณ แต่คุณไม่อยาก ก็ไม่ว่าไร



แค่คิดว่าจะไม่มีคุณก็รู้สึกแย่แล้วอะ 


วันนี้เราฟังcigarette afterด้วย ฟังครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งที่ฟังเลยล่ะ แงงง หน่วงอีกแล้ว เชื่อมั้ยว่ากว่าเราจะทำใจไม่ตอบคุณได้นี่มันไม่ง่ายเลยอะ เก่งจังเลยตัวกูเมื่อคืน แต่อิเวงงงงง มาตายตอนเช้า เห็นปะ เราใจอ่อนกับคุณจะตายยยยย ._.

Storylogนี่จริงๆเราไม่เคยบอกใครเลย เราบอกคุณ สำหรับเราแล้วมันเหมือนการเปิดโลกของเราเองให้คุณเข้ามาอะ ไม่รู้ว่ามันจะทำให้คุณรู้สึกแบบไหน แต่storylogนี่เป็นเรื่องของเรา โลกของเรา 
แล้วเราก็ไม่เคยบอกใครเลยนะ 

เนี่ยย คุณอะโชคดีที่เราน่ารักกับคุณขนาดนี้ 








เชื่อดิ ถ้าอยู่ใกล้ๆ เราดึงคุณเข้ามาจูบไปแล้ว พูดจริงเลย :) 



ถามจริงๆว่าเรื่องของเรา คือรักจริงหรือแค่เธอเหงา บอกได้มั้ย






#masundaynightboy 



SHARE
Writer
stillonmamind
ความเหงาที่ก่อตัวขึ้นเรื่อยๆทุกวัน
เด็กผู้หญิงอายุ20กับความรู้สึกนับล้าน และเรื่องราวทั้งหมดที่ต้องผ่านไปให้ได้ .

Comments