แก แกว่า มันจะมีวันนั้นไหม วันที่สถานะเรา ชัดเจนสักที..

เรารู้จักกัน เมื่อปี 57
ผ่านสื่อโซเชียวของแอพพิเคชั่นนึง
ในช่วงเวลานั้น
เราก็แค่คิดว่า อยากมีเพื่อนไว้คุยอะไรก็ได้ สักคนนึง
และเราก็เจอแก


ตอนนั้น สนุกมากนะ
เราคุยกันได้ทุกเรื่องเลย
ตั้งแต่เรื่อง กิน เที่ยว เล่น เรียน เราคุยกันตลอด
ตั้งแต่เช้า จนข้ามไปอีกวัน

มีฝันดี ราตรีสวัสดิ์
ตื่นหรือยัง ตื่นได้แล้ว
กินอะไรหรือยัง
อย่าลืมหาไรทานด้วยล่ะ
ทำอะไรอยู่
เป็นไงบ้าง
เรียนยากไหม
วันนี้ จะทำอะไรบ้าง

เราคุยกัน จนไม่คิดว่า จะหมดเรื่องที่จะพูดคุยกัน
เราคุยกัน จนคิดว่า ไม่มีครั้งไหน ที่แกจะไม่ตอบข้อความเรา
เราคุยกัน จนเรา คาดหวังกับแก
เราคุยกัน จนเราโกรธ เรางอน และแกก็เงียบ
เราคุยกัน จนเราขอหายไป

ตอนนั้น ครั้งแรก ที่ความสัมพันธ์ของเราจบลง มันเป็นครั้งแรก ที่เรามีความรู้สึกว่า เรากำลังอกหัก จากใครก็ไม่รู้ ที่พึ่งคุยกันได้แค่ 2 อาทิตย์

แกถามเราว่า 'จะไปแล้วใช่ไหม
ขอบคุณนะ ช่วงเวลา 2 อาทิตย์นี้ สนุกมากเลย'
และแก ก็ไม่รั้งเราไว้
แกปล่อยให้เราจากไป พร้อมข้อความเหล่านั้นของแก

และ เราก็กลับมา กลับมาอีกครั้ง
พร้อมกับแกที่ต้อนรับเราเหมือนเดิม
'สวัสดีแก เป็นไงบ้าง สบายดีไหม'

คำถามเดิมๆที่แกเอ่ยถามเรา
'ทำไม ตอนนั้นแกถึงไป
แล้วทำไม แกถึงกลับมา'

ตอนนั้น เราตอบแกไม่ได้ ว่าทำไม เราถึงไป
เราก็แค่เด็กคนนึง
ที่พอไม่พอใจอะไร ก็แค่เดินหนีประชด
เพื่อรอให้ใครสักคนรั้งเราไว้ ไม่ให้เราหนีไป
และมันก็ผิดไปหมดซะทุกอย่างที่คิดไว้
เพราะแก ไม่เคยคิดที่จะรั้งเราไว้เลย สักครั้งนึง

เราไปๆมาๆ กับความสัมพันธ์ที่ก็ไม่รู้อะไรเหมือนกันระหว่างเรากับแก รู้จักเพียงแค่ตัวอักษรในโปรแกรมแชทในมือถือ ได้ยินเพียงเสียงที่คอลมาตามสาย ไม่เคยเห็นหน้า หรือรู้จักกันไปมากกว่านี้

แต่เรากลับ ตกหลุม ชอบแก ซ้ำๆแล้ว ซ้ำๆอีก

ก็เพราะแก เป็นคนเดียว ที่เราชอบ
เราชอบแก ตั้งแต่เรารู้จักแก ผ่านตัวอักษรในโปรแกรมแชท และเสียงตามสายเวลาที่แกคอลมา
เราชอบแก ตั้งแต่ตอนนั้น เมื่อปี 57

และเราก็ยิ่งชอบแกขึ้นเรื่อยๆในปี 61

เรากลับมาอีกครั้ง
พร้อมกับความกลัวที่มีมากมายเต็มไปหมด

เรากลัวว่าครั้งนี้จะเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา
เรากลัวว่าครั้งนี้อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้คุยกันอีก
เรากลัว กลัวว่าครั้งนี้ เรากลับมาแล้ว ไม่พบแก

'สวัสดีแก'
คำทักทายที่แกมอบให้กับเราในรอบหลายเดือนที่หายไป
'สบายดีไหม'
แกก็ยังเป็นแกเหมือนเดิม

แกบอกว่าเรื่องราวตอนนั้นแกลืมไปแล้ว
แต่เรารู้แกจำทุกอย่างฝังใจเลยแหละ


แกถามเราว่า 'กลับมาทำไม'
และครั้งนี้เราตอบแกได้
อย่างมั่นใจเลยว่าทำไม
เราถึงกลับมาหาแกอีกครั้ง

ไม่ใช่เพราะว่าไม่มีที่ไป
ไม่ใช่เพราะว่าเหงา
เบื่อ หรือเซ็งอะไร
เรากลับมาครั้งนี้ เพราะเราเลือกแล้ว ว่าคนนั้นต้องเป็นแก

เราโตแล้ว โตพอที่จะมีความสัมพันธ์ที่ชัดเจนได้แล้ว
และคนนั้น ก็คือแก
เราพร้อมที่จะรู้จักแกมากกว่านี้แล้ว
เราพร้อมที่จะรอแกแล้ว

เราโตพอแล้วที่จะเข้าใจ ว่าการชอบใครสักคน มันไม่ได้หมายความว่าคนคนนั้น จะอยู่กับเราตลอด 24 ชม.

เราโตพอแล้วที่จะรู้จักรอแก

แต่แก ถึงเราจะโตมากแค่ไหน
การรอคอยแก มันก็เป็นอะไรที่เหนื่อยมากๆ
เราหันไป ก็ไม่เจอแก เราจะเจอแกก็ต่อเมื่อแกต้องการ
ความสัมพันธ์แบบนี้ ที่เราต้องรับมันให้ได้

เราถามแก
'แก เมื่อไหร่จะชอบเรา'
และแกก็ตอบว่า 'เราชอบแก'
ชอบ ที่หมายความว่า ไม่มีเวลาให้

ไม่เป็นไร เรารอได้

และเราก็รอจนได้เจอแก ในปี 61

ความรู้สึกคือ
มือไม้สั่นไปหมด

เราอาบน้ำและแต่งตัวนานมาก
แต่สุดท้าย เราก็เลือกเสื้อยืดกางเกงเอวสูง
หมวกและรองเท้าผ้าใบกากๆ ใส่ไปหาแก
เราแต่งตัวเป็นเราที่สุดในชุดคุมโทนสีดำ

แกตัวสูงมาก
และเราก็ชอบคนตัวสูง


แกเก่งและฉลาดมาก
และเราก็ชอบคนที่เก่งและฉลาดกว่าเรา


แกเหมือนเรา
และเราก็ต้องการคนที่เหมือนเรา


เราเจอกันครั้งแรก
แต่เหมือนเจอกันมาแล้วหลายครั้งนับไม่ถ้วน
เราพูดคุยกัน เหมือนตอนที่เราแชทหากัน หรือคอลหากัน

แกเป็นไปตามที่เราต้องการทุกอย่าง
และนั่นก็ทำให้เราคิดว่า เราเลือกไม่ผิดจริงๆ


แต่พอเจอกันแล้ว
ทุกอย่างก็ยังคงดำเนินไปแบบเดิมๆเรื่อยๆของมัน

เรายังไม่ชัดเจน กระทั่งทั้งความรู้สึก และความสัมพันธ์
เราชอบแก เราชัดเจน
แกชอบเรา แกชัดเจน

แต่แล้วยังไง สุดท้ายแล้ว มันก็แค่ความชอบเท่านั้นเอง

เราถามแก 'แกเมื่อไหร่จะรักเรา'
แกตอบ 'มันเป็นเรื่องของอนาคต'

นั่นสินะ

ทุกอย่างเป็นเรื่องของอนาคต เช่นเดียวกับความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนนี้ ที่ก็คงขึ้นกับอนาคตที่แกเป็นคนกำหนด

แก

เรารอเก่งนะ

แต่แก เราก็เหนื่อยเป็นเช่นกัน..

SHARE

Comments

redtear
1 year ago
ขอให้เป็นดั่งใจหวัง แต่อย่าลืมรักตัวเองด้วยนะครับ
Reply
canvrce
1 year ago
เรารักตัวเองเสมอ เราเลยเดินไปไม่ถึงปลายทางสักที..