วันที่ 10 : รู้...เเต่มันทำไม่ได้
วันพุธที่ 5 กันยายน 2561

เป็นบันทึกที่เขียนยากมาก
.
ตลอด 2 วันที่ผ่านมาเราใจล่องลอยมากกว่าที่ผ่านมา เหม่อลอย ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว อยากวิ่งเเล้วตะโกนออกมาให้มันเสมือนกับว่าโลกนี้มีเราอยู่เเค่ตัวคนเดียว 
.
คืนที่ผ่านมาเหมือนกับฝันร้าย ตื่นตลอด สองชั่วโมงครั้ง เหมือนคล้ายกับเจอฝันร้าย...
.
ฝันร้ายบนความเป็นจริง
.
 เอาจริงๆผมรู้สึกเหมือนมันก็เป็นแค่ฝันร้ายเท่านั้น ที่แค่ตื่นขึ้นมาแล้ว มันจะต้องหายไป แต่ว่าทุกเช้าที่ผมตื่นมานั้นความจริงก็กลับกลายเป็นเรื่องที่ผมยังไม่อาจยอมรับมันได้ 
.
เรารู้เสมอเเหละ รู้ทุกเรื่อง รู้ว่าต้องทำอะไร รู้ว่าต้องทำใจเเบบไหน
รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง รู้ว่าตอนนี้เธอเป็นเเบบไหน
เธอไม่เคยบอกกล่าว ไม่เคยพูดคุย รู้...เเต่มันทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
.
เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน สัญญาที่เปลี่ยน ใจที่เปลี่ยน 
เราทำอะไรกับมันไม่ได้หรอก มีเเต่ความหวังลมๆเเล้งๆเท่านั้น ความรักมันไมไ่ด้อยู่ที่คนคนเดียว มันเป็นเรื่องของคนสองคน ถ้าอีกคนไม่มีใจ จะทำอย่างไรเสียมันคงเรียกว่าความรักไม่ได้หรอก
.
รูปเก่าๆ บทสนทนาเดิม ยังคงอยู่ในที่ของมัน เพราะว่าเธอในนั้นยังเหมือนเดิม ยังเป็นผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความฝัน เเววตาที่ร่าเริง รอยยิ้มที่หยุดโลกทั้งใบเอาไว้ เเต่สำหรับผมตอนนี้มันไม่มีอีกเเล้ว
.
ขอบคุณทุกอย่างเเละขอโทษกับการที่ต้องปล่อยให้เธอต้องอยู่คนเดียว ในระหว่างที่เราหลีกหนีปัญหาออกมา เราโคตรเเย่เลยว่ะ พยายามเเก้ปัญหาที่ตอนนี้มันก็เเก้ไม่ได้ ทั้งเรื่องที่บ้าน เรื่องโรคบ้าของเรา เเต่เรากลับไม่ได้ใส่ใจเธอเลย มาถึงจุดนี้ก็สมควรเเล้วเเหละกับการร้องไห้ ฟูมฟายกับอดีตที่มันไม่มีหนทางที่จะย้อนกลับไปได้
.
เคยมีคนบอกว่าถ้าเราคู่กันจริงๆ สักวันเราคงกลับมาคู่กัน ไม่รู้ว่าความหวังตรงนี้จะยังมีอีกไหม? คนเราจะรอใครสักคนได้นานขนาดไหน? เเต่ที่เเน่นอน ไม่มีใครอยากรอให้คนหายบ้าเเบบเราหายบ้าเเน่นอน
.
ไม่มีใครอยากรอคนให้หายจากโรคบ้าหรอก
.
เเต่ก็อีกนั้นละ เรายังอยากกลับไปเเก้ไขให้มันดีขึ้น ทำชีวิตคู่กับคุณให้มันดีกว่านี้ อยากไปเที่ยว อยากไปใช้ชีวิตด้วยกันให้มันมากกว่านี้ เเต่ความจริงก็คือความจริง ฝันร้ายก็คือความจริง
.
ทุกอย่างคงต้องใช้เวลา เเต่ก็ใช่ว่าเวลาจะช่วยเยี่ยวยาทุกอย่างได้
ยังรออยู่เสมอ เเม้มันจะไม่มีหวังเเล้วก็ตาม
ขอบคุณที่มาอยู่มาใช้ชีวิตกับเราเเม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ เเต่ตอนนั้นเรามีความสุขมาก เเม้ตอนนี้เราจะไม่มีความสุขเลยก็ตาม
.
ทุกอย่างต้องใช้เวลาบรรเทา
SHARE
Writer
ChaLermm
คนอยากเขียน
เรื่องสั้น ข้อคิด ความคิด หนังสือ การเดินทาง เเละเหตุการณ์ที่พบเจอ.

Comments