อยากแต่งงานกับน้องสาว
เมื่อ 6 ปีก่อน ผมมีโอกาสได้สอนหนังสือเด็กผู้หญิงสองคน เป็นพี่น้องกัน คนพี่อยู่ ป.4 สมมุติว่าชื่อหยิน คนน้องอยู่ ป.2 สมมุติว่าชื่อหยา
ผมถามน้องทั้งสองว่า "ชอบวิชาอะไรมากที่สุด?" น้องๆตอบพร้อมกันแบบแทบไม่ต้องคิดเลย
"ชอบวาดรูป~"
"งั้นได้ วันนี้เราจะมาวาดรูปกัน จะให้พี่คิดหัวข้อให้ หรือหนูจะคิดเองครับ?" ถามไปงั้นแหละ เรารู้คำตอบอยู่แล้ว
"คิดให้หน่อย~" เด็กๆเค้าชอบให้คิดให้น่ะครับ
ผมเตรียมไว้แล้วแหละ จะให้น้องๆทั้งสองวาดรูปภายใต้หัวข้อ "ความฝันของหนู" โคตรสิ้นคิด ฮ่าๆๆ

ผ่านไปประมาณ 20 นาที หยินกับหยา วาดรูปและระบายสี "ความฝันของหนู"เสร็จสมบูรณ์ ยื่นกระดาษส่งให้พี่เฟยพร้อมๆกัน

ผลงานชิ้นแรกเป็นของหยินคนพี่ ในภาพมีผู้หญิงผมยาวสองคนในชุดเดรสยาวสีขาว รอบๆผู้หญิงในภาพ มีดอกไม้หลากสีประดับตกแต่งสวยงาม ผู้หญิงทั้งคู่ยืนจับมือกันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุข
ผมถามหยินว่า "นี่คือรูปเกี่ยวกับอะไร?" หยินตอบผมด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสดใส "ในอนาคตหนูและน้องจะเป็นเจ้าสาวแสนสวย เราจะแต่งงานกัน"
"เป็นพี่น้องกัน แต่งงานกันได้ด้วย? ไม่ใช่ต้องแต่งกับคนรักหรอครับ?"
"ก็ใช่ไงคะ เพราะเราเป็นพี่น้องกัน เราก็รักกัน จะอยู่ด้วยกัน หนูรักน้องค่ะ"
"อ้อออ งี้นี่เอง ไม่ต้องกลัวหรอกน้าา หยินกับหยาไม่ต้องแต่งงานกันก็อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆได้ รักกันไว้ก็พอนะครับ"
จากนั้นก็อธิบายให้หยินฟังนิดหน่อยว่าการแต่งงานที่จริงแล้วมันคืออะไร หยินเป็นพี่สาวที่รักน้องสาวมากๆ อยากดูแลน้องสาวแทนแม่ แต่อาจจะสับสนนิดหน่อยที่คิดว่าต้องแต่งงานกับน้องสาวถึงจะได้ดูแลเต็มที่ เป็นงานแต่งในฝันของเด็กที่บริสุทธิ์มากๆสำหรับผม

ผลงานชิ้นต่อมาเป็นของหยาคนน้อง ในกระดาษนั้นแทบจะว่างเปล่า ปรากฏเพียงภาพสิ่งมีชีวิตเพียงสองชนิดเท่านั้น เป็นภาพที่วาดไว้เล็กมากๆ ภาพของหญิงสาวผมยาวสามคนที่มีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส และกระถางต้นไม้ที่ไม่รู้ว่าต้นอะไรอีกหนึ่งกระถาง ผมคิดในใจ คงเลียนแบบพี่สาวมามั้ง แต่เพิ่มตัวละครเข้าไปและเปลี่ยนจากดอกไม้หลากสีแบบพี่สาว ให้กลายเป็นแค่ต้นไม้ต้นเดียวในกระถาง
"นี่รูปอะไรหรอ?" ผมถามหยาเล่นๆเพราะไม่ได้คาดหวังกับคำตอบมาก คิดว่าคงเหมือนของพี่สาว มันเป็นความคิดที่น่าสมเพชที่สุดของผม
"รูปครอบครัวของเรา" หยาเป็นเด็กไม่ค่อยพูดมากนัก อาจเพราะยังเด็กมาก แค่ 8 ขวบ และนี่เป็นการเจอกันระหว่างผมกับพวกเค้าครั้งแรก เลยอาจจะยังไม่เปิดใจ ต่างกับหยินที่ 10 ขวบแล้ว แถมเป็นพี่คนโต จึงมีความกล้ามากกว่าน้องสาว
"ทำอะไรกันอยู่หรอ? อธิบายให้พี่ฟังหน่อยสิ นะๆๆ" ผมถามต่อ พยายามอ้อนให้น้องพูดถึงภาพที่วาด หยินเข้ามาช่วยผมอีกแรง "พูดเลยๆไม่ต้องเขินหรอกน่า" หยาหันไปมองหน้าพี่สาวและหันมามองหน้าผม แววตาเริ่มมีประกาย อาจเพราะได้กำลังใจจากคำพูดพี่สาว
และแล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆ หยาเล่าเรื่องราวที่เป็นที่มาของภาพ สิ่งที่หยาพูดทุกคำ ผมจำได้ดีจนวันนี้ ข้อความทั้งหมด มันเปลี่ยนชีวิตผมไปทั้งชีวิต
"เป็นรูปของเราสามคน คนนี้แม่ คนนี้หนู คนนี้พี่ พวกเรามีความสุขมากตอนปลูกต้นไม้ด้วยกัน เดี๋ยวนี้แม่ไม่ปลูกต้นไม้แล้ว แม่ไม่ค่อยมีเวลา แม่บอกว่าต้องออกไปทำงาน ต้องกลับดึก หนูกับพี่ก็เลยไม่ได้ปลูกต้นไม้กับแม่แล้ว หนูอยากให้แม่มีเวลามาพาหนูกับพี่ไปปลูกต้นไม้ หนูอยากให้ทุกคนมีความสุขเหมือนเมื่อก่อน ตอนที่ยังไม่ย้ายบ้าน เราปลูกต้นไม้กันทุกวัน หนูอยากเป็นแบบนั้นอีก"
หยาพูดจบ น้ำตาผมหยดลงบนโต๊ะแบบไม่ทันรู้ตัว (ที่จริงสองพี่น้อง ร้องไห้ไปก่อนหน้าผมแล้ว) ทุกๆคำพูดของเค้า บวกกับสีหน้าแววตาของเค้า เด็กหญิง 8 ขวบผมหน้าม้าธรรมดาๆที่อยู่ตรงหน้าผม เด็กหญิงตัวเล็กๆ ขี้อายๆคนนี้ ส่งข้อความที่ทรงพลังมากๆออกมา เค้าสอนสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากให้กับผม เป็นสิ่งที่ผมตามหามาตลอดชีวิต

ผมถามเกี่ยวกับครอบครัวของทั้งคู่ว่าเป็นมายังไง ได้ความว่า เดิมทีพวกเค้ามีบ้านอยู่ต่างจังหวัด เป็นบ้านของปู่ย่า แต่พ่อแม่อยากจะออกมาทำกิจการเป็นของตัวเอง ก็เลยย้ายมากรุงเทพ ทำให้ความสุขของพวกเค้าที่แต่เดิมได้ปลูกต้นไม้กับแม่ที่ต่างจังหวัด ย้ายเข้ากรุงเทพก็ไม่ได้ปลูกแล้ว แถมพ่อแม่ก็ไม่ค่อยมีเวลา เจอกันแค่ตอนส่งไปโรงเรียนและตอนดึก ซึ่งพวกเค้าก็นอนหลับไปแล้ว ส่วนใหญ่ก็อยู่กับพี่เลี้ยง

หลายคนคงเคยตอบคำถามง่ายๆแบบนี้มาแล้ว "อนาคตของฉัน" "โตขึ้นอยากเป็นอะไร?" "ความฝันของหนูคืออะไร?" และคำตอบก็จะคล้ายๆกัน เหล่าอาชีพสายหลักของโลก จะมารวมกันที่คำถามนี้
แต่ใครจะคิดว่าผมจะได้ยินคำตอบที่พิเศษแบบสองคนนี้ ไม่รู้สิ สำหรับผมมันอัศจรรย์นะ คงไม่ได้ยินจากไหนบ่อยๆ คำตอบที่แสนธรรมดาแต่มันบริสุทธิ์และยิ่งใหญ่สำหรับผมมาก เคยถามตัวเองว่า ความสุขแท้จริงแล้วมันคืออะไร มันจะไปสิ้นสุดตรงไหน เราต้องได้อะไรขนาดไหนถึงจะพบว่านั่นคือสุข
ตั้งแต่วันนั้น ผมได้คำตอบแล้วจริงๆ ถ้าใครถามผมด้วยคำถามแบบนี้อีก "ความฝันคุณคืออะไร?" ผมจะตอบพวกเค้าเลยว่า
"อยากแต่งงานกับน้องสาว"
"อยากปลูกต้นไม้กับแม่"
SHARE

Comments