เก็บเรื่องราวของเราให้เป็นนิรันดร์
1.
คืนหนึ่งในช่วงฤดูใบไม้ผลิ มันเป็นค่ำคืนที่เงียบเหงาและไร้ดวงดาวบนท้องฟ้า 

ฉันหยิบโทรศัพท์เข้ากดแอปพลิชั่นหนึ่งเพื่อพิมพ์ข้อความไปหาเธอ และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ฉันคุยกัับเธอผ่านตัวหนังสือ

เราคุยกันแบบนั้นอยู่ทุกวัน จากที่ฉันไม่คิดอะไรกลับกลายเป็นว่า ฉันเผลอใจให้กับเขา ฉันกำลังตกหลุมรัก'คนแปลกหน้า' 

ที่แม้แต่ชื่อของเขาฉันก็ยังไม่รู้



2.
เวลาผ่านไปจวบจนเข้าเดือนที่สี่ของการได้รู้จักกัน ฉันได้ยินเสียงเขาครั้งแรกผ่านโทรศัพท์ และในคืนเดียวกันนั้น ฉันก็ได้บอกความรู้สึกในใจที่มีกับเขาออกไป

ใช่แล้วล่ะ ฉันบอกชอบเขา ฟังดูใจง่ายมากเลยใช่ไหม ที่ฉันตกหลุมรักเขาได้อย่างง่ายดาย

ในตอนนั้นฉันคิดเพียงว่าฉันชอบเขา แต่พอมองกลับมาดูความเป็นไปได้แล้วมันดูไม่มีทางเลย ดังนั้นจึงพยายามปลอบใจตัวเองมาตลอดว่า ที่รู้สึกอยู่เนี่ยอาจจะเป็นอารมณ์ชั่ววูบ แล้ววันนึงนานๆไปฉันก็เลิกรู้สึกไปเอง



3.
ฤดูหนาวก่อนถึงวันคริสมาสต์เพียงหนึ่งวันนั่นคือวันคริสตมาสต์อีฟ วันนั้นเป็นวันที่เราเจอกันครั้งแรก

ทั้งตื่นเต้น กลัว และก็กังวลไปหมด กลัวว่าตลอดระยะเวลาสิบกว่าเดือนที่คุยกันมาจะศูนย์เปล่า ฉันกังวลว่าเขาจะไม่ชอบฉัน ฉันสวยไหมในสายตาเขา ฉันดูดีแล้วหรือยัง ฉันกลัวว่าจะเผลอไปทำอะไรไม่เข้าท่าต่อหน้าเขา หรือกลัวว่าหลังจากการเจอกันในครั้งแล้วมันจะเป็นครั้งสุดท้ายของเรา

แต่สำหรับฉันไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะต้องแบบไหน ฉันไม่มีอะไรในหัวเลย เขาเป็นแบบไหนก็อยากให้เขาเป็นตัวของเขาเอง

เราไปเที่ยวกันในสถานที่สุดคลาสสิค เราจับมือกันเดินผ่านท่ามกลางผู้คนที่มาฉลองมื้อค่ำ หรือจะเป็นกลุ่มเพื่อนที่มาถ่ายรูปกับเจ้าหมีตัวยักษ์ที่วางตั้งอยู่บริเวณห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

ช่วงเวลาที่อยู่กับเขามันสุดแสนจะวิเศษเขาทำให้ได้รู้ว่าความรู้สึกที่ว่าผีเสื้อบินอยู่ในท้องเนี่ยมันมีอยู่จริงๆ ไม่ใช่แค่เพียงลมปากที่ใครๆเอ่ยออกมาเท่านั้น


4.
จริงที่ว่าความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ วันนั้นต้องจบวันลงเมื่อเราต้องแยกย้ายกันกลับไปทำตามหน้าที่ของตนเอง

วันหยุดได้จบลงแล้ว แต่ฉันสวดมนต์ภาวนาต่อฟ้าดินอย่าให้เรื่องของเราจบได้ไหม เพราะฉันไม่รู้ความคิดหรือความรู้สึกของเขาเลย ไวเท่าความคิดทันใดนั้นน้ำตาฉันเริ่มซึมออกมา

'เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม'
'งอแงทำไม ไม่อยากกลับหรอ'

'อือ ยังไม่อยากกลับเลย'

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันเป็นอะไร ไม่อยากจะแสดงความอ่อนแอให้เขาเห็นเลย แต่จะให้ฉันบอกยังไงว่า ฉันรักเขา ฉันอยากให้เขามีฉันเพียงคนเดียว อย่าไปทำแบบนี้กับใครได้ไหม และฉันที่จะไม่ได้เจอเขาอีก ในเมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราในวันนี้มันดีมากราวกับว่าฉันฝันไป

'ไม่เป็นไร เดี๋ยวปีหน้าเราก็ได้เจอกันอีกไง พี่ไม่ได้หายไปไหนสักหน่อย'

จะบอกยังไงดีสิ่งที่ฉันกลัวที่สุดจนตอนนี้คือการหายไปของเขา น้ำตาฉันเริ่มไหลรินลงมาอีกครั้ง ไม่รู้ว่ามันดีใจที่คิดว่ายังพอมีหวังในการเจอกันครั้งหน้าหรือเสียใจเมื่อต้องกลับจริงๆแล้ว

'รถมาแล้ว งั้นกลับละนะ'
'อื้อ'
'กอดหน่อย'

เขากอดฉันพร้อมกับบรรจงจูบไปที่แก้มทั้งสองข้าง และสุดท้ายเขาจูบลงที่ริมปากของฉันแล้วผละออกอย่างรวดเร็ว ไม่ทันที่ฉันจะได้เอ่ยอะไรก็ต้องขึ้นรถกลับเสียแล้ว

วินาทีนั้นฉันไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย หัวใจเต้นระรัวราวกับมันจะหลุดออกมา จูบเพียงเผ่าเบาของเขาทำเอาฉันนอนไม่หลับแค่คิดก็เหมือนมีผีเสื้อนับล้านตัวมาบินในท้อง


5.
จากวันผ่านไปเดือน จากเดือนเลื่อนเป็นปีวันเวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ฉันพบกับเขาอีกครั้งในวันหนึ่งของฤดูฝน เราอยู่ด้วยกันจนฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีฉันชวนเธอไปถ่ายรูปคู่กัน เราเดินเล่นกันไปเรื่อยๆตามทาง เราคุยกันเรื่องสัพเพเหระ แต่เราไม่เคยพูดเรื่องความสัมพันธ์ของเราเลย นั่นเป็นสิ่งที่อยู่ในใจฉันมาตลอดฉันสงสัยว่า"เธอคิดยังไงกับฉัน" แต่ฉันก็ไม่กล้าพอที่จะถามออกไป

ในจังหวะที่เรากับคุยกันเรื่ิอยเปื่อยนั้นเธอหันหน้าเข้ามาสบตากับฉันพอดี สายตาของเราประสานเข้าด้วยกัน หน้าของเราใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน เราจูบกันอีกครั้งในค่ำคืนของฤดูฝน มันเป็นจูบที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นและโหยหา หูของฉันอื้ออึงไปหมด สมองของฉันขาวโพลนไม่สามารถคิดอะไรได้เลย มีเพียงแต่หัวใจเท่านั้นที่เต้นแรงจนฉันจะแทบยืนไม่ไหว

ฉันชอบจูบของคุณ ไม่สิฉันชอบจูบของเรา 



ถึงแม้ว่าเรื่องของเรามันจะคลุมเครือและไม่ชัดเหลือเกินแต่ฉันจะรักคุณไปแบบนี้เรื่อยๆ รักจนกว่าที่จะรักคุณมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ฉันรักเขามันไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบหรือความสับสนแต่ฉันรักแบบที่คนคนนึงจะรักได้ 

แด่คุณคนนั้นผู้เป็นรอยยิ้มและโลกทั้งใบของฉัน


SHARE
Writer
mao___
loner
Political student, INFP, Geek

Comments

annmarie1
2 years ago
😟😟😟
Reply