เมื่อฉันเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้า (2)






สวัสดีบันทึกครั้งที่ 2 หลังจากการหาหมอ
ต้องพูดถึงเรื่องเก่าก่อน หลายคนที่อ่านคงคิดว่าทำไมฉันไม่เล่าถึงอาการตอนที่เป็น ตอนที่จมดิ่ง



มันเป็นความเจ็บปวดอย่างหนึ่ง
ร้องไห้มันแบบนั้น ถามตัวเองว่าอยู่ไปทำไม
และไม่อยากเจอผู้คนเท่าไหร่
ตารางเวลากลับไปหมด...และหลักๆตัวฉันไม่อยากจะพูดถึงจุดดำมืดนี้



ที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อให้กำลังใจตัวเองและใครหลายๆคนที่กำลังเผชิญหน้ากับความรู้สึกเหล่านี้
ข้ามจุดวนลูปอาการเดิมๆ เรื่องซ้ำๆ




การไปหาหมอครั้งที่ 2 มีพี่ที่สนิทไปด้วย
พี่คนนี้ค้นหาชื่อหมอแถมคิลนิก ตารางเวลาทั้งในโรงบาลที่หมอทำประจำ...เขาพยายามช่วยเหลือในหลายๆเรื่องรวมถึงเรื่องเรียน




หมอว่าหนูก็ช่วยหมอเหมือนกันนะ....



ฉันเข้าไปคุยกับหมอคนเดียวเหมือนเดิม
ถามไถ่อาการและคุยกันเรื่องยาที่กิน
ฉันไม่ได้อาการแพ้ยา ไม่อาเจียนและน้ำหนักลดลง
อาจเพราะฉันจัดตารางชีวิตใหม่
ออกไปเดินออกกำลังกายในตอนเย็น 
งดอาหารจุกจิกที่เคยกิน น้ำอัดลมที่เคยติด
รวมถึงเหล้า เบียร์และโซจู
ว่าง่ายๆว่างดของมึนเมาทุกอย่าง



มีการลดยาที่กินคือหมอไม่ได้สั่งยาแก้แพ้ให้ฉัน
ราคาค่ารักษาน้อยลง ต้องยอมรับว่าการรักษาทางจิตและสมองมีค่าใช้จ่ายที่สูงพอสมควร  



เราต้องพยายามรักษาใจตัวเองเช่นกัน
เปลี่ยนการคิดลบให้เป็นบวก
หาเพลงที่ฟังแล้วรู้สึกสบาย เรื่องหดหู่ก็ควรพักบ้าง
ส่วนเรื่องการกินยา หมอบอกว่าอย่าหยุดยาเอง
ระยะการกินยาก็รวมแล้วราวๆ 1 ปี
ให้สารเคมีในหัวมันกลับเข้าที่เข้าทางเดิม




 
อยู่กับเด็กทำให้สดชื่นและร่าเริงได้ พูดคุยกับเขาสิ...



ล่าสุดอาจารย์ที่ปรึกษาพาลูกสาวมาเล่นด้วย
จะว่าไงดีล่ะ...ช่วยเป็นพี่เลี้ยง น้องก็ช่วยบำบัดเราไปอีกทาง ขยันถาม เราก็ขยันตอบ
เด็กวัย 2 ขวบ กำลังซุกซนและพลังเยอะ
อาจารย์เริ่มหากิจกรรมที่ช่วยทำให้เราปรับตัว
เข้าไปช่วยงานและนั่งทำงานของตัวเองไปด้วยกัน




ส่วนที่บ้านก็คอยซัพเพอร์เราเรื่อยๆ
พ่อแม่และพี่ชายคือกำลังใจสำคัญ 
ช่วงก่อนได้รับการรักษาเราไม่ค่อยติดต่อกับคนที่บ้าน
น้อยมาก อ่านไลน์แต่ไม่ตอบ มันนั้นช่วงที่อึดอัดกับสภาพตัวเองที่เป็น...ตอนนี้ก็ดีขึ้น มันกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ




และตอนนี้ฉันได้ทำการติดต่อซื้อขายน้องแมว 
ดูเขียนเป็นทางการป่ะ ... 
การอยู่คนเดียวในห้องแคบๆมันเหงาค่ะ
บางทีการมีสัตว์เลี้ยงมาอยู่ด้วยก็ดีนะ 
ในตอนแรกมีรายชื่อสัตว์ในหัวอยู่หลายชนิด
เม่น หมา ปลา แมว ไปๆมาๆก็สรุปได้ว่าเลี้ยงแมว
รับน้องมาเลี้ยงได้ก็ช่วงกลางเดือน 







งั้นเอาเป็นว่า...บันทึกตอนนี้แค่นี้ก่อนนะคะ
แล้วเจอกันอีกทีสัปดาห์หน้า :-)
ขอให้ทุกวันเป็นวันที่ดีสำหรับทุกคนค่ะ 



SHARE
Written in this book
บันทึกหลายสี
เมื่อเริ่มรักษาโรคซึมเศร้าที่สะสมมา 3 ปีกับการเปลี่ยนแปลงในแต่ละครั้ง จุดหมายคือการมีความสุขที่แท้จริง...และหลุมพ้นจากความรู้สึกที่ดำมืด
Writer
talkxritta
Night Owl.
บทสนทนาบนโต๊ะน้ำชาและหน้าหนังสือ

Comments