ผมรักใครไม่ได้หรอก

วันที่ฝนตกทั้งวันทั้งคืนอย่างวันนี้
ทำให้เผลอนึกถึงช่วงเวลานึง 
ในตอนที่ผมเคยมีเธอร่วมเดินตากฝนด้วย 
คุณคนเจ้าของสัญญาหน้าฝน


"อยากจะลืมใครสัััักคน
เมื่อหยาดฝนพร่างพรมพริ้วมา 
สายน้ำที่ร่วงหล่นปนคราบหยาดน้ำตา 
กลับคิดถึงคราๆ ที่เราพบกัน"

บทเพลงในความทรงจำล่องลอยหวนกลับคืน
แค่นึกถึงคนคนนั้น ความรู้สึกดีในคราวนั้น
น้ำตาก็ร่วงลงข้างในใจ
บรรยากาศรอบข้างก็ชวนเป็นใจ 
ให้นึกถึงใครคนนั้น...ที่เคยแวะผ่านเข้ามา 

   ความรักเราเคยสดชื้น แล้วไยแปรเป็นอื่น      เหลือแต่ความขื่นขมระทม เมื่อพายุหอบฝนมา เธอไม่ยอมบอกเหตุผลใดๆ ปล่อยฉันไว้กลางฝน
บางครั้งโลกก็โหดร้าย แกล้งให้เขาเข้ามารัก
เข้ามาทำให้ผมรักเขาจนหมดหัวใจ 
เมื่อโลกเห็นสมควรว่าเขาต้องไป
ก็ทำให้เขาต้องไป คือต้องไป 
ไปรักใคร หรือไปมีคนอื่น 
อืม เจ็บ...


หลังจากนั้น
ผมตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่กับตัวเอง 
ไม่เอาความสัมพันธ์มาเป็นพันธะรั้งอะไรทั้งนั้น


ความรักที่เคยมองเห็นถูกเปลี่ยนเป็นความหลงไหลในรูป รส กลิ่น เสียง 
สัมผัสที่มอบให้ สัมผัสที่ได้รับ 
ก้าวลงสู่เหวลึกของโลกสีดำ 
จูบที่แสนนุ่มละมุน หรือจะแสนเร่าร้อน
กลิ่นตัวที่ยั่วยวนหัวใจ หรือจะสดชื้นเบาสบาย
ก็ไม่อาจรั้งหัวใจเอาไว้ได้เลย 


กี่่คนที่หลงผ่านเข้ามาในโลกที่ฉาบหน้าไปด้วยโทนสีอบอุ่น
โลกที่ผมตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจสร้างมันขึ้นมา
เบื้องหลังนั้นให้รู้ไว้ว่า มืดมนเหลือเกิน 
ไร้ความรัก  ไร้การผูกมัด  ไร้ซึ่งความจริง


ผู้คนมากหน้าหลายตาหลั่งไหลเข้ามา 
ต่างพากันหายไป 
แต่ผมไม่เสียใจ 
มันสมควรแล้วที่ได้รับ 


ความรักไร้ซึ่งอิทธิพลไปเสียแล้ว
เพียงแค่ผมพ่ายแพ้แก่ผู้หญิงคนนึงที่รักไม่เป็น
เพียงแค่ผมรักเธอจนคิดว่าจะรักใครไม่ได้ 
เพียงแค่นั้นหายนะก็ค่อยๆคืบคลานเข้ามา


จนได้มาเจอกับคนคนนึง
เรามีโอกาสได้รู้จักกันผ่านแอพพลิเคชั่นรูปนก
เธอแตกต่าง แต่ไม่โดดเด่นเท่าคนเก่า 
เธอเรียบง่าย แต่น่าสนใจกว่าใครเขา
กลิ่นเธอนั้นชวนใจสั่นได้มากกว่าทุกคน
ความเป็นตัวเธอนั้น ทำผมหย่อนขาไม่รอช้า 
ที่จะตกหลุมรัก

โอเค สรุปได้เลยว่า ผมกำลังมีความรัก
เช้าวันต่อมา ฝนก็ยังตกอยู่
เพียงแต่เช้านี้สดใสกว่าวันไหนๆ
การกลับมามีความรักอีกครั้งได้ทำให้หัวใจผมพองโต


พร้อมแล้วที่จะเสี่ยงไปพร้อมกับคนคนนี้ 
ตัดสินใจแล้วว่าจะเผชิญหน้าไปกับความจริง


ผมจะหยุดที่เธอ 
เหมือนเธอที่แสดงออกชัดเจนว่าหยุดอยู่ที่ผม


เธอเคยบอกไว้ว่า 
เธอเห็นความจริงใจภายใต้ความกะล่อนของผม
เธอเชื่อใจผมมากกว่าที่ผมเชื่อใจตัวเองเสียอีก


ตอนนี้เราเป็นของกันแล้วนะ
ไม่ต้องกลัวอะไร ไม่ต้องคิดมากไป


เธอสามารถซุกหน้าอกได้ตามใจ
หนุนแขนนอนได้ทั้งวัน
อิงไหล่ได้ทุกครั้ง
เหนื่อยใจจากทางนั้น
ให้รู้ไว้คนทางนี้จะอยู่ข้างเธอ


























ผมรักใครไม่ได้หรอก  เพราะผมรักคุณ....








SHARE
Writer
iamimuy
freedom
ฉันไม่มีเรื่องราวของความสุขมาเล่าหรอก..เพราะครึ่งชีวิตก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแล้ว

Comments

MySumairu
6 months ago
ดีใจด้วยครับ ^^ ที่ยังมีโอกาสได้ขึ้นมาจากความหม่นหมองที่เคยผ่านมานั้น
Reply
iamimuy
6 months ago
เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วล่ะค่ะ ขอบคุณน้า:3