ฝืน
คนเราจะต้องฝืนยิ้ม
ทั้งที่ในใจเจ็บปวดไปได้อีกนานแค่ไหน..

ในตอนปกติความเศร้าจะมาในตอนกลางคืน
แต่วันนี้..มันมาในตอนกลางวัน
ท่ามกลางผู้คนมากมาย

และเมื่อผู้คนหันมาพูดกับฉัน
ฉันก็ต้องฝืนยิ้มไป
ทั้งที่ในใจเจ็บปวด
กำลังคิดถึงความเศร้านั้น

ทรมานจัง..ที่ต้องฝืนความรู้สึกแบบนี้
ฉันบอกกับตัวเอง..

ฉันกลับมาทบทวนตัวเอง
ว่ามันเป็นเพราะอะไร
ที่ทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้

ฉันคิดขึ้นมาได้ว่า
ความเศร้าของฉัน
คือการได้ยินคำพูดหนึ่ง
แล้วเอามาเปรียบเทียบกับตัวเอง
ทำให้นึกถึงความเศร้าที่เคยเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว
มันกลับมารู้สึกอีกครั้ง

ทำไมฉันต้องรู้สึกแบบนี้
เมื่อไหร่ความรู้สึกแบบนี้จะหายไปสักทีนะ
ฉันบอกกับตัวเอง..

SHARE

Comments