2018
ปิดเทอมแล้ว หนักหนาแต่ก็ไม่สาหัส
จะเริ่มปีใหม่ได้ไหมหากใจยังอยู่ปีเก่า

ถ้าฟันเฟืองที่ขับเคลื่อนชีวิตของปีเก่า
ยังคงหมุนอย่างอิสระ ไม่เข้าที่
มันจะไปต่อในปีต่อไปได้ไกลสักแค่ไหน

ไม่กล้าตัดสินใคร
เพราะตัวเองก็ไม่ได้มีดีอะไร
ที่จะไปตัดสินคนอื่น 

ไม่นานมานี้มีโอกาสบอกคนรอบตัว
ว่ามีปัญหาเพราะช่วงนี้
ชอบเผลอ
คิดอะไรตามใจตัวเองจนลืมคนอื่น
แปรปรวนโดยไม่สนใจคนอื่น
สร้างความอึดอัดใจให้คนอื่น

มันจริงทัั้งหมด 
โทษอะไรไม่ได้นอกจากตัวเอง 

น่าจะเป็นการ
ได้ใจและเหิมเกริมทางความคิด
ในเรื่องผิดๆ 

ได้รู้อีกเรื่องที่เข้าใจผิดมาโดยตลอด
คือไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่
ในโลกนี้
ไม่มีใครเข้าใจเราได้ทั้งหมด

เพราะความคิดที่ว่า
เรามีคนคนนั้นอยู่

มันเลยทำให้เกิดเรื่องแย่ๆหลายอย่าง

เลยเพิ่งรู้ว่า
สิ่งที่ใกล้เคียงกับคนคนนั้น
ไอ้คนที่เข้าใจเราได้ทั้งหมด
ก็คงจะเป็น
คนที่ไม่ว่าตอนไหน
ก็พยายามเข้าใจเราเสมอ

จะพยายามเป็นคนอย่างนั้น
แต่ไม่รู้ว่าเดินถูกทางไหม
เหมือนจะไม่ เราก็ไม่รู้

ตลกแต่ก็น่าเศร้า


เพราะตอนนี้
กลายเป็นคนแบบที่ตัวเองเกลียดมาก
ไปซะแล้ว

ขอบคุณและเสียใจ
อ่อนไหวและไขว่หา
แด่ 2018 ที่หนักหน่วง


ไม่ได้เขียนอะไรเพราะคิดว่าตอนนั้นอยากโฟกัสกับความสุขในชีวิตจริง
จนลืมไปว่าหากวันนึงถ้าหัวใจของเรา
บังเอิญอ่อนแอจนไม่มีใครเข้าใจได้

คงมีแต่การบันทึกอะไรไว้ให้ตัวเอง
ในอนาคตได้อ่านและเก็บไว้เป็นบทเรียน
เอาไว้แก้ไข และปรับปรุงตัว

เหนื่อยแต่ก็ยังไหว





SHARE
Writer
now02am
คิดถึง
เธอบอกให้ฉันบ่นบ้าง จะได้เรียบเรียงอะไรที่อยู่ในหัว

Comments