โอ้! อนิจจา!: ว่าด้วยความรักใน "ปรัชญาชีวิต"

"...อัลมิตราพูดขึ้นว่า ได้โปรดบอกเราถึงเรื่อง 'ความรัก'..."นั่นสินะ คำถามเกี่ยวกับความรักเป็นคำถามโลกแตกมาตั้งแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว ดังปรากฏทั้งจากบันทึกโบราณ วรรณคดี บทสนทนาระหว่างหมอดูกับผู้ถูกทำนาย การให้คำปรึกษาระหว่างเพื่อนสาวที่สนิทกันสองคน การขมวดปมของคำสนทนาหลากยุคหลายสมัยล้วนว่าด้วยความรัก...ไม่ว่าความหมายของมันจะตรงกันหรือไม่ตามกาลและเทศะ ความรักก็ยังคงเป็นหนึ่งในคำถามเรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งในชีวิตของมวลมนุษยชาติทั้งปวง

อัลมุสตาฟาใน "ปรัชญาชีวิต" ของคาลิล ยิบราน ก็ครุ่นคิดถึงปัญหาและคำตอบเกี่ยวกับความรักเช่นเดียวกัน ผ่านการตอบคำถามของอัลมิตราในประโยคแรกที่กล่าวไปแล้วข้างต้น แต่อัลมุสตาฟาป่าวประกาศคุณค่าของความรักให้ฝูงชนรักในคุณค่าของมัน "เมื่อความรักเรียกร้องเธอ จงตามมันไป" แม้การได้รักจะเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสราวกับ "หนามแหลมอันซ่อนอยู่ในปีก[ความรัก]นั้นจะเสียดแทงเธอ" ทั้งยังโหดร้ายอำมหิตต่อตนเองเพราะ "เสียงของมันจะทำลายความฝันของเธอ ดังลมเหนือพัดกระหน่ำสวนดอกไม้ให้แหลกลาญไป...ความรักจะรวบรวมเธอเข้าดังฝักข้าวโพด มันจะแกะเธอออกจนเปลือยเปล่า แล้วมันจะล่อนเพื่อให้เธอหลุดจากเปลือก มันจะบดเธอจนเป็นผงขาว แล้วก็จะขยำจนเธออ่อนเปียก" สิ่งที่ความรักกระทำต่อเรานั้นช่างโหดร้ายนัก แต่ก็ยังไม่เหี้ยมหาญอย่างร้ายกาจเท่ากับเงื่อนไขที่ว่า
"ความรักไม่ครอบครอง และก็ไม่ยอมถูกครอบครอง"นี่คือความร้ายกาจของความรักจากลมปากของอัลมุสตาฟา คุณค่าของความรักคือความรักในคุณค่าที่ไม่ขึ้นต่อการครอบครองด้วยเหตุผลว่า "เพราะความรักนั้นพอเพียงแล้วสำหรับตอบความรัก" ความรักคือ "[การหลอม]ละลายและไหลดังธารน้ำ...ปวดร้าว...บาดเจ็บ...ให้เลือดหลั่งไหล..." ความรักช่างเจ็บปวดเสียนี่กระไร! แล้วอะไรคือปรัชญาชีวิตของความรัก? อัลมุสตาฟากล่าวย้ำเตือนถึงพิษภัยแสนภยันตรายที่ควรหลีกเลี่ยง ต้องหลบหนีมิไปเฉียดกรายแม้เพียงส่วนเสี้ยวเดียว แต่อนิจจา! อัลมุสตาฟาพยายามป่าวร้องมากเพียงใด ความปรารถนาในความรัก และความรักในความปรารถนาของมวลมนุษย์ก็ยังมิอาจจะหาสิ่งใดมาแทนที่ได้

โอ้! ความรัก!
SHARE
Written in this book
Book myself
รวมข้อเขียนจากการอ่านแล้วเขียนขีด
Writer
Moreyearold
Normal person
แก่ขวบ...คนธรรมดาที่ชอบเสพความคิดผ่านตัวอักษร และขีดเขียนบ้าง นาน นาน ที

Comments