ภาพวันสุดท้ายที่ได้พบกัน

      เป็นแค่วันธรรมดาๆอีกหนึ่งวันของวันหยุดที่ต้องออกไปช่วยคุณซื้อของ เป็นวันธรรมดาๆที่เราก็เหนื่อยและขี้เกียจเป็นปกติท่ามกลางอากาศอบอ้าวของร้านค้าริมแม่น้ำ เป็นวันธรรมดาๆที่เราเดินตามคุณเข้าร้านนี้ออกร้านนั้นรอแม่ค้าคิดเงินและข้ามถนนที่เต็มไปด้วยรถสามล้อแดงวิ่งผ่าน เป็นวันธรรมดาๆที่เราจำไม่ได้แล้วว่าประโยคสุดท้ายที่เราคุยกันคือคำว่าอะไร เป็นวันธรรมดาๆที่ภาพสุดท้ายคือปล่อยให้คุณนั่งอยู่บนเก้าอี้ในร้านค้าแล้วมองเราเดินกลับมาขึ้นรถประจำทาง แต่เป็นวันธรรมดาๆวันสุดท้ายที่ได้พบกัน

      สุดท้ายกลับมาถึงวันธรรมดาๆวันนั้นแล้วได้แต่คิดว่า ถ้ารู้ว่าเป็นวันสุดท้ายจะทำให้ดีกว่านี้ ถ้ารู้ว่าเป็นวันสุดท้ายจะทำให้วันธรรมดาๆนั้นภาพสุดท้ายคือเรานั่งรอให้คุณขึ้นรถไปจนสุดสายตา สุดท้ายได้แต่พยายามทำให้มันดีว่าเดิมในทุกวัน เพื่อที่จะได้รู้สึกว่าแม้เป็นวันธรรมดาๆมันจะพิเศษเสมอแม้เราจะไม่ได้พบกันอีก แม้ตอนนี้จะไม่มีคุณก็ตาม

      แม้เราจะจำคำพูดสุดท้ายที่คุยกันของคุณไม่ได้
แต่เราก็พยายามจำภาพวันสุดท้ายที่ด้พบกัน 


SHARE
Written in this book
LangFu
Writer
Parata
Parata’s
Inspired by music and my life .

Comments