Before I forget
เรื่องที่อยากลืมกลับจำ เรื่องที่น่าจำ กลับลืม
เคยลืมกันมั้ย? 
แล้วเคยสงสัยมั้ย ทำไมเราถึงลืม? 
เราเชื่อว่าทุกคนมีเรื่องบางเรื่องที่ลืมไปแล้ว เรื่องดี ๆ บางเรื่องเราก็ลืม เรื่องไม่ดีก็ลืม (ถึงจะน้อยก็เหอะ) 
ทำไมเราถึงเขียนเรื่องนี้หรอ เพราะเราลืมเรื่องบางอย่างไปนะสิ มันคือเรื่องของเราเองนี่แหละ แต่เรากลับลืม 
เรื่องมันเริ่มจากการโทรไปหาแม่ (วันเกิดแม่) ก็คุยกับตามประสาแม่ลูก ถามสารทุกข์สุขดิบบลา ๆ เข้าภูเขาออกทะเล จนมาถึงเรื่องนี้ ..เรื่องเรากับน้องสาว 

ตอนเรายังเด็ก ๆ มีครั้งนึงที่แม่ป่วยหนักมาก ลุกไม่ไหว ทำงานไม่ไหว ต้องนอนอย่างเดียว
แม่เล่าบทสนทนาระหว่างแม่กับน้อง หลังจากที่แม่หายป่วยให้ฟังว่า..

น้อง: ตอนที่แม่ไม่สบาย พี่หญิงทำโอวันตินให้น้องกินด้วย อร่อยมากเลย 
แม่ : เอาโอวันตินที่ไหนชง (คือแม่รู้ว่าโอวันตินมันหมด)
น้อง: ก็โอวันตินที่ติดอยู่ที่ขวดไงแม่ (นึกออกมั้ยคะ มันคือผง ๆ ที่ติดที่ข้าง ๆ ขวดโอวันตินนั้นแหละค่ะ) พี่หญิงใส่่น้ำร้อน ใส่น้ำตาลชงให้กิน แต่ไม่ได้ใส่นม เพราะนมหมด 
แม่: ละทำไมไม่ขอตังแม่ไปซื้อ
น้อง: ก็แม่นอนอยู่ น้องกับพี่หญิงไม่กล้าขอ


เรื่องมันก็มีแค่นี้แหละ มันก็คือเรื่องธรรมดา ๆ เรื่องนึง จบแบบห่วนๆ
ฟังแม่พูดแล้วมีความคิดแว๊บเข้ามาว่า ..เฮ้ยย เราเคยมีโมเม้นต์รักกัน ดูแลกัน แบบนี้กับน้องด้วยหรอวะ ๕๕๕ คือจำได้แต่ตอนแกล้งน้อง หรือทะเลาะกันไง

แต่เราว่ามันคือโมเม้นดี ๆ นะ ซึ่งมันจางหายไปแล้ว ...ตามกาลเวลา
ถ้าใช้เม้าส์คลิกเลือกได้ว่าเราจะจำหรือไม่จำเรื่องไหนในชีวิต เราจะคลิกให้เราจำเรื่องนี้ได้

ต้องขอบคุณแม่ที่พามันกลับมาหาเราอีกครั้ง 
ตอนนั้นคงเด็กอยู่ โตมาเลยจำไม่ได้
แต่ตอนนี้โตแล้ว แก่ไปก็ไม่แน่ว่าจะจำได้ บันทึกไว้ดีกว่าาาาา
และเป็นที่มาของ Before I Forget
 


SHARE

Comments