กล่องเก็บความรู้สึก
เราคิดว่าทุกคนก็คงมีกล่องเก็บความรู้สึกเป็นของตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็นสมอง ดวงตา หรือแม้แต่ หัวใจ
ก็สามารถเป็นกล่องเก็บความรู้สึกได้ทั้งนั้น
เราก็มีกล่องเก็บความรู้สึกเป็นของตัวเองเหมือนกัน 


กล่องใบนี้
เราว่าเราคงใช้งานมันหนักเกินไปหน่อย
เราใช้มันเก็บแต่ความรู้สึกที่เรามีต่อคุณ
เราใช้มันเก็บแต่ภาพที่เราเห็นคุณมีความสุขเวลาคุณอยู่กับเค้า
เราใช้มันเก็บความเจ็บปวดทั้งหมดที่มี
มันก็เลยระเบิดออกมาล่ะมั้ง
และ
อยู่ดีดีความความรู้สึกที่เราเก็บเอาไว้
มันก็พรั่งพรูออกมา
อยู่ดีดีน้ำตาเราก็ไหลออกมาเอง



ความรู้สึกตอนนั้น
มันทั้งเหนื่อย
ทั้งหน่วง
ทั้งเศร้า
และมีความรู้สึกที่เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ออกมาเยอะแยะเต็มไปหมด
เห้อ
.
.
.
ขอโทษนะหัวใจ
ที่เราใช้งานเธอหนักเกินไปหน่อย
ขอโทษนะ
ที่เราเอาแต่เก็บเรื่องราวของคนๆนั้นไว้ในเมมโมรี่การ์ดของเธอ
ขอโทษนะ
ที่เราเอาแต่ทำให้เธอเจ็บ
แต่ต่อไปนี้
เราจะใช้งานเธอให้น้อยลงนะ
ต่อไปนี้
เราจะไม่เก็บเรื่องของเค้ามาให้รกเมมโมรี่การ์ดของเธออีกแล้ว



-แด่คุณผู้ที่ไม่เคยคิดจะหันมามองเรา🌻



SHARE
Written in this book
1953
ผมกับคุณที่ห่างไกลกัน เหมือนดวงอาทิตย์กับดาวพลูโต
Writer
1953
daydreamer
ask.fm : skyskyes

Comments