ตกดึกค่ำคืนหนึ่งในขณะที่ฝนได้หยุดตกไปแล้วแต่ท้องฟ้ายังคงครึ้มฝน

00.22

คืนพรุ่งนี้เป็นวันสอบกลางภาควันแรกของนิสิตชั้นปีที่ 2
เวลานี้คงเรียกว่าเป็นหัวค่ำสำหรับนักศึกษาสถาปัตย์อย่างฉัน
แต่ทำไมถึงง่วงแบบนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันว่าฉันก็ไม่ได้อ่านหนังสือหนักอะไรขนาดนั้นนะ
ยังไม่ชินอีกหรอ อยู่มาจนปี2แล้ว อดนอนไม่รู้กี่คืน นี่มันเที่ยงคืนกว่าๆเองนะ
จะว่าไป
เรื่องบางเรื่องต่อให้ใช้เวลานานแค่ไหนมันก็คง "ชิน" ไม่ได้ซักทีจริงไหม


'ตั้งใจว่าจะเปิดคอมมาหาข้อมูลของสถาปัตยกรรมของชนเผ่านาตูเฟียนไม่ใช่หรอวะ'
'ทำไมถึงมาโผล่หน้าบล็อกนี้ได้ล่ะ'
"ไม่รู้สิ อาจจะไม่ได้เข้ามานานแล้ว"
หรือไม่ก็คิดถึงความรู้สึกคุกรุ่นอยู่ในบทกวีในนี้ที่ยังเขียนค้างไว้ละมั้ง
 
บ่อยครั้งที่ฉันมักคิดอะไรได้ระหว่างการทำงาน,ฟังเพลงใหม่ๆหรือแม้กระทั่งเวลาอาบน้ำ
ฉันเปรียบมันเหมือนผลึกความคิดที่ยังไม่ถูกเจียระไน
ความคิดเหล่านั้นก็มักจะผุดขึ้นมาเวลาที่ฉันไม่พร้อมที่จะขยายความมันออกมาเป็นตัวอักษร
ก้อนความคิดเหล่านั้นก็มักจะถูกฉันปล่อยทิ้งร้างเอาไว้เสมอ
อาจจะมีบ้างที่ฉันแอบจดมันเอาไว้บนกระดาษอิเล็กโทรนิกส์ค้างใจความสำคัญนั้นไว้
หวังว่าเมื่อฉันมีเวลาฉันจะกลับมาอ่านมันและบรรเลงบทกวีนั้นต่อให้จบบทเพลง

แต่แล้วในทุกๆครั้งฉันก็ได้เรียนรู้เสมอ
ว่าบางความรู้สึกเกิดได้ครั้งเดียวแล้วไม่อาจหวนกลับมา
ฉันไม่สามารถกลับไปรู้สึกเหมือนตอนที่ฉันเขียนข้อความนั้นได้เลย
ไม่สามารถกลับไปคิดว่าตอนนั้นฉันเคยคิดอะไรถึงได้พิมพ์ข้อความนั้นออกมา
ถึงแม้ฉันจะเป็นคนเขียนมันด้วยตัวเองก็ตาม

ความรู้สึกบางความรู้สึกพยายามให้ตายก็กลับไปรู้สึกแบบนั้นไม่ได้
แต่ความรู้สึกที่ไม่อยากนึกถึง ลืมให้ตายก็ไม่เคยสลัดมันออกไปจากหัวได้้้เลย 

ฝนตกแต่ละครั้งก็คงมีท่วงทำนองของมัน
ความถี่ของเม็ดฝนที่ตกกระทบพื้นด้วยความเร็วที่แตกต่่างกันในแต่่ละครั้ง
ฟ้าแลบที่อาจจะไม่ได้มีฟ้าร้องต่อท้ายเสมอไป
ทุกสิ่งล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลย
#ความรักก็เช่นกัน

ถามว่าย่อหน้าข้างบนมันเกี่ยวอะไรกับชนเผ่านาตูเฟียนน่ะหรอ
ฝนตกลงมาอีกแล้วล่ะ
:)

SHARE
Writer
9before10
complicated
Feel the pain through the poetry.

Comments

neenynynana
9 months ago
แฟนคลับค่ะ ตกลงเผ่านาตูเฟียนออกมั้ยคะ
Reply