พายุในใจ





ไม่รู้ว่าเรื่องแบบนี้ทันเริ่มสะสมอยู่ในใจตอนไหน
เหมือนวังวนที่กำลังหาทางออกอยู่
กำลังพยายามให้ทุกอย่างดีขึ้น
พายุกำลังก่อตัวในตอนที่ท้องฟ้ากำลังสดใส
และคุณรู้ตัวตลอดแต่กลับทำนิ่งเฉยว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น



วิธีรับมือกับพายุ
หึ...ไม่ได้เตรียมไว้ เหมือนพร้อมให้พายุซัดไปด้วย
ความหวังในมือที่เปรียบเสมือนเทียนไขก็ดับๆติดๆ
ถูกจุดและเป่าให้ดับด้วยมือตัวเองอยู่แบบนั้น
พอมองหาผู้คนกลับเห็นเขามองดูเราอยู่ห่างๆ
ไม่ได้ทิ้งแต่เขาพยายามหาทางช่วย
แต่ที่สำคัญคือตัวเราต้องพยายามหาทางเองเสียก่อน



ในพายุเหมือนมีน้ำตาของใครหลายๆคนอยู่ในนั้น
ดูเหมือนว่าเขาผิดหวังทำเขาเสียใจ ไม่ได้เป็นไปตามคาด
และเราไม่ได้ขอร้อง แต่กลับนิ่งเฉยในการแสดงออก
ไม่ได้ขอร้องให้เขาอภัยให้เรา...แต่ในใจ
ในใจ...กลับมีแต่เสียงกระซิบเบาๆว่า "ขอโทษ"




จะผ่านพายุลูกนี้ไปได้ไหม
เฝ้าถามตัวเองอยู่ตลอดๆ ในเวลาเดียวกัน
พายุเคลื่อนตัวมาใกล้เรื่อยๆ หนีเหรอ ?
จะยังไงดีล่ะ พายุลูกนี้หนีไม่ได้...มันติดตาม
หรือว่าพายุลูกนี้ไม่ใช่แค่พายุ เป็นทั้งเงา สิ่งของ
หรือทุกสิ่งอย่าง แฝงตัวมารอบตัวแต่ตอนนี้
มันมาเป็น "พายุ"




สุดท้ายฉันพยายามบอกตัวเอง
อย่าเพิ่งสิ้นหวัง หายใจเข้าไว้ก่อน
ลองพยายามจะมีชีวิตต่อไปก่อน ลองทำทุกอย่างให้ดีขึ้น
ปัญหามีทางออกเสมอถึงมันจะหายากก็เถอะ
ถึงแม้การเจอหน้าคนคุ้นเคยเหมือนเศษแก้วแทงใจ
ก็ช่วยฝืนมันหน่อย อดทนอีกหน่อยเถอะ





SHARE
Written in this book
00:27 น.
แด่ ห้วงอารมณ์ของความรัก ความคิดถึงและวัยหนุ่มสาว
Writer
talkxritta
Night Owl.
บทสนทนาบนโต๊ะน้ำชาและหน้าหนังสือ

Comments

plamxx
12 months ago
อดทนอีกหน่อยยย~😂😂
Reply
talkxritta
12 months ago
แล้วจะผ่านพายุนี้ไปด้วยกัน :-)