#ตบบ่า
1
เมื่อวานเล่น FFXV จบ
เรื่องราวดราม่าหลายอย่างมาก
แต่สิ่งที่ชัดเจนที่สุดของภาคนี้คือ
'มิตรภาพระหว่างเพื่อน'
2
ในฟีเจอร์ On This Day ของเฟชบุ๊กดึงเอาสเตตัสหนึ่งเมื่อสองปีขึ้นมาให้อ่าน เป็นสเตตัสแจ้งรางวัลงานเขียนประกวดชิงตั๋วหนังรอบปฐมทัศน์เรื่องหนึ่ง ที่บังเอิญได้รางวัล ในบทความเป็นเรื่องของผมที่เขียนจดหมายหาตัวเองย้อนไปอีกปี
(http://storylog.co/story/57c1be8827dd075e620f08b3 )

แต่ใจความสำคัญของโพสต์นี้ไม่ได้อยู่ที่เรื่อง log นั้น แต่อยู่ที่คอมเม้นหนึ่ง เป็นคอมเม้นสั้น ๆ แต่แปลกที่ผมหยุดดูมันอยู่นาน คิดนั่นนี่หลายอย่าง

ราวกับเป็นก๊อกน้ำอันเล็กที่เปิดให้น้ำผ่านแบบไม่จบสิ้น และต้องจับภาพมาเขียนถึง
3
ช่วงสุดท้ายของเกม FFXV นั้น Noctis ถูกดูดเข้าไปในคริสตัลเป็นเวลากว่าสิบปีเพื่อชาร์ตพลังไปสู้ศึกสุดท้าย เมื่อกลับมายัง Insomnia เขาก็ได้พบกับเพื่อนรักทั้งสาม แทนที่กาลเวลาสิบปีจะทำให้ความคิดถึงทะลักออกมาเป็นคำพูดมหาศาล แต่สิ่งที่เห็นคือ Gladiolus เดินมาหา Noctis แล้วพูดว่า 'Hey' แล้วเดินมาตบบ่า

ผมส่ายหน้าแล้วงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น มันน่าจะดีใจกว่านี้สักล้านเท่าไม่ใช่เหรอ มันต้องกระโดดกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันสิ มึงไม่คิดถึงกันบ้างเหรอ
4
คงเป็นเพราะเป็นผู้ชาย การพูดคุยกันในเรื่องจริงจังนั้น มักพูดกันได้ไม่ค่อยยาว ทุกครั้งเมื่อเจอหน้ากับเพื่อน ๆ ส่วนใหญ่เราจะสนุกกันตรงหน้า เพราะรู้ว่าเวลามีค่านั้นมีน้อย ปีหนึ่ง ๆ ได้สังสรรค์กันแบบนับครั้งได้

เมื่อมีเวลาน้อยเราจะสนุกสนานเต็มที่ แต่น่าแปลกกว่านั้น หากตอนไหนมีเวลามากมาย เรากลับไม่มีอะไรจะคุยกัน จุด ๆ หนึ่งเราจะนั่งนิ่งขบคิดกันถึงเรื่องอนาคตของใครของมัน มองหน้ากันจิบเบียร์ ให้หลุมดำกลางนัยตาอธิบายสิ่งที่เราได้พบ พยักหน้า ยิ้ม

ชนแก้ว
5
#ตบบ่า
คอมเม้นที่ทำให้ผมเขียนเรื่องในวันนี้ มันอธิบายสิ่งที่รู้สึกได้มากมายจริง ๆ มันเป็นท่าทางของความเข้าใจ ง่าย และลึก

ใน log นั้นผมเขียนถึงสิ่งที่ผมกำลังเผชิญอยู่ ความสับสนค้นหาตัวเองข้นคลั่กอยู่ภายใน ระบายออกมาเป็นเรื่องราวการพูดกันของตัวเองในปัจจุบันและอดีต

มีคอมเม้นหลายอันซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นเพื่อนกันมาจนถึงทุกวันนี้

ไม่น่าเชื่อ ว่ายิ่งเราพบเจอคนมากเท่าไหร่
เราจะยิ่งมีเพื่อนน้อยลง

และที่น่าแปลก เราจะมีคำพูดที่ส่งมอบให้กันน้อยลง ราวกับเราคบกันที่แก่นสารความคิด ตัวตน ปลิดปลดเปบือกนอกออกแล้วเอาเนื้อมาคุยกัน

"มึงไม่ดีว่ะเรื่องนี้"
"มึงมันเหี้ย เลิกทำแบบนั้น"
"กูเข้าใจว่ะ"
6
ผมเริ่มเข้าใจคำว่า 'Hey' ของ Gladiolus คำสั้น ๆ ที่อธิบายถึงความคิดถึงระหว่างเพื่อน

และยิ้มให้กับคอมเม้น '#ตบบ่า' ของมิตรสหายท่านนั้น คำง่าย ๆ ที่บอกว่าพอจะเข้าใจมึงนะ

7
พูดแล้วก็คิดถึงเพื่อนที่บ้าน
อยากไปหา รวมตัว พูดคุย หัวเราะบ้าง
ดราม่าบ้าง เหมือนวันวาน
เป็นเหล้าเก่ากลมกล่อมในขวดใหม่สวยเนี้ยบ

คิดถึงไอ้คนเม้น ที่ไม่น่าเชื่อว่ายังคุยกันอยู่ ถึงเเม้การพูดคุยส่วนใหญ่เป็นเรื่องไร้สาระของกู ไม่งั้นก็เป็นการปรึกษาหาคำตอบอยู่ฝ่ายเดียว

ขอบใจมึงมาก ๆ ที่เตือนสติกูหลาย ๆ อย่าง

ดีใจที่ได้มีเพื่อนแบบพวกมึง
---
ถึงพวกมึง
เพื่อนกู
SHARE
Writer
imonkey7
นักเขียนไม่เสร็จ
มีเรื่องมากมายจะเขียนแต่ก็เขียนไม่เสร็จ Blog : https://imonkey.blog/ และ https://bookster.blog/

Comments