เวลาจะรักษาทุกอย่าง
มิด เทอม อีก แล้ว !

ช่วงสอบทุกครั้งเรามักจะเหนื่อยๆเอื่อยๆ
ความจริงก็เครียดแหละ แต่สักพักเหมือนกลไกการฮีลตัวเองเริ่มทำงาน กลายเป็นรู้สึกเฉยๆ เราจะเริ่มปล่อยวาง และช่างแม่ง


แต่ความจริงยังไงก็หนีไม่พ้น ยังไงก็ต้องอ่านหนังสือต่อ กลับมานั่งที่โต๊ะเขียนหนังสือเหมือนเดิม อ่านเรื่องเดิม เครียดเหมือนเดิม ฮีลตัวเองเหมือนเดิม วนลูป


แต่ช่วงนี้มีข่าวนักศึกษาจบชีวิตตัวเองเยอะมาก ทำให้ฉุกคิดขึ้นได้ วัยเรามันเครียดนะ และไม่ใช่ทุกคนจะจัดการความเครียดได้ บางที เวลาเราเหนื่อยมากๆ เหมือนโลกทั้งใบกดลงกลางใจ เอาความรู้สึกหน่วงๆออกไปไม่ได้ ฮีลตัวเองไม่ได้ มีบางครั้งที่แอบคิดเหมือนกันนะ แต่ไม่กล้า ._. ใจไม่กล้าพอ สุดท้ายเลยได้แต่ช่างแม่งวะ เครียดก็เครียด อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด


ไม่รู้คนอื่นคิดยังไงนะ (ความคิดอาจจะไม่ตรงกันแต่เชื่อเถอะมันไม่มีถูกผิดหรอก) สำหรับเราเวลาจะรักษาทุกอย่าง เรื่องแย่ๆในวันนี้พอเวลาผ่านไปมันจะกลายเป็นเรื่องที่เรารู้สึกเฉยๆได้ มันอาจจะนานสักหน่อย แต่เชื่อเถอะทุกอย่างจะดีขึ้น 
ยังไงก็สู้ๆนะทุกคน (รวมถึงเราด้วย) ผ่านการสอบนี้ไปให้ได้ !


SHARE
Written in this book
At the moment
ชั่วขณะหนึ่งของความรู้สึก
Writer
moonshy
Me, little moon
บางทีเราก็สับสนในตัวเอง ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

Comments