ช่องว่างในบ้านของเรา




    เราก็แค่อยากให้บ้านเป็นสถานที่แสนอบอุ่นของเราบ้าง


   เมื่อเรากลับบ้านเราแบกความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันเพื่อหวังจะนำมันมาทิ้งลงบนเตียงอุ่นๆที่อาจจะไม่ใช่เตียงดีๆ หรือ เตียงอุ่นนุ่มสบาย เราเพียงอยากจะยิ้มให้ใครสักคนที่ถามเราว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง ไม่ใช่บ้านมืดๆที่ได้ยินเพียงเสียงทีวีแว่ว  


  ในยามเช้าเราอยากตื่นมาพร้อมเสียงนาฬิกาไม่ใช่เสียงโครมครามของหม้อไหหรือเสียงโวยวายของคนในบ้าน ไม่อยากออกไปลุยกับวันใหม่ด้วยความรู้สึกอยากไปให้พ้นจากบ้านหลังนี้  เช่นเดียวกัน เราก็อยากกลับบ้านด้วยความรู้สึกอยากกลับบ้านจริงๆไม่ใช่ด้วยความจำใจ....




End. 



SHARE

Comments

anathema
2 years ago
ลองมองหาสุขในสิ่งรอบตัวนะคะ บ้านไม่จำเป็นจะต้องหมายถึงที่พัก หรือสถานที่ สำหรับเรา บ้านคือในตัวของเราเองค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
Reply