ใครว่าบทแรกของชีวิตเริ่มตอนเข้ามหา’ลัย มันเริ่มขึ้นตอนเรียนจบต่างหาก
ใครว่าบทแรกของชีวิตเริ่มตอนเข้ามหา’ลัย มันเริ่มขึ้นตอนเรียนจบต่างหากโว้ย

My Chapter 1

ใครว่าจบม.6 แล้วเคว้ง เราขอบอกเลยว่าไม่ใช่ เรียนจบปริญญาตรีแล้วยังอยู่ว่างๆมันเคว้งกว่าอีกนะเธอ

เราจบปริญญาตรีมาสักพักละ จบช่วงประมาณมิถุนายนได้ แต่เราตั้งใจว่าจะนั่งโง่ๆว่างๆซักเดือน อีกอย่างเรามีแพลนเที่ยวลาวกับเพื่อนช่วงกรกฎาคมพอดี ตั้งใจว่า คงทำงานสิงหาคมล่ะวะ แต่พอถึงเวลาจริงๆ มันก็ไม่ได้ง่าย พอได้งานจริงๆการเดินทางก็ไม่สะดวกไม่คุ้มเงินเดือน แม่ก็ไม่ให้ทำ จนผ่านมาได้ระยะหนึ่ง มันมีการเปิดสอบของหน่วยงานหนึ่งขึ้น แม่ก็อยากให้เราสอบทำงานที่นั่นน่ะแหละ เลยล้มแพลนหางานทั้งหมดมาทุ่มอ่านหนังสือสอบ บางเรื่องเป็นเรื่องที่ไม่เคยเรียนมา เราก็ต้องเริ่มอ่านใหม่หมด จนตอนนี้อ่านมาจนจะสิ้นเดือนละ (ต้มหนังสือกินได้ทำไปแล้ว TT) เรายังหาคำตอบไม่ได้เลยว่าสิ่งที่เราจะไปสอบเข้าทำงานอ่ะ มันใช่เราจริงๆหรือเปล่า หรือแค่แม่บอก เราก็ทำ เรากำลังจะสอบเดือนกันยายนที่จะถึงนี้แล้ว ถ้าสอบได้เวลาอยู่บ้านโง่ๆของเราก็ถูกยืดออกไปอีกเพราะกว่าจะเสร็จกระบวนการทั้งหมด มันกินเวลาหลายเดือนเลยทีเดียว

ตอนนี้เราย้อนกลับมาคิดว่า เราจะอ่านหนังสือต่อดี หรือเริ่มเดินหน้าสมัครงานใหม่ ถ้าเราสมัครงานตอนนี้เลย แม่ไม่โอเคหรอก ยังไง๊ยังไงเราก็ต้องรอสอบ แต่อยู่บ้านไปวันๆมันก็ไม่มีอะไรเดินหน้าเลย ใครว่ามีช้อยส์ให้เลือกเยอะแล้วมันจะดีวะ 5555555555 ยิ่งเลือกยากกว่าเดิมอีก (ปาดน้ำตา)

นี่อิจฉาเพื่อนบางคนมากที่แบบ รู้ตัวเองแล้วว่าชอบทำงานอะไร และแฮปปี้กับงานที่ทำ มองกลับมาที่ตัวเองนี่คือยังนั่งงงอยู่เลย อย่างแฟนเราอย่างงี้นางชอบเล่นเกมและวาดรูป ในสมองมีแค่นั้นจริงๆ 55555 ขนาดตอนเรียนหยิบสมุดขึ้นมา เราก็นึกว่าจะเลคเชอร์ แต่เปล่าจ้า นางวาดรูป โถๆๆๆ ทุกวันนี้วาดรูปแล้วขายในเว็บ รับงานฟรีแลนซ์บ้างเล็กๆน้อยๆ บ่นกระปอดกระแปดว่าอยากสตรีมเกมบ้าง แต่นางก็ดูแฮปปี้ดี ทำงานอยู่บ้านจัดสรรเวลาเองได้

แต่เรานี่ดิหาตัวเองยังไม่เจอ หางานยังไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนี่หว่า เว็บหางานมีมีถมเถ ลองสมัครไปซักที่สองที่ เพื่อสอบเข้าหน่วยงานนั้นไม่ติด จะได้มีงาน มีเงินประทังชีพบ้าง โถๆๆๆ (น่าสงสาร)

นี่ยังแค่บทแรกๆของชีวิต เราเชื่อนะว่าเวลาผ่านไปเรื่อยๆมันจะมีบทเรียนใหม่ๆมาหาเรา ทั้งแบบตั้งรับไว้อย่างดี และไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ทุกครั้งที่ขึ้นบทใหม่มันตื่นเต้นเสมอน่ะแหละ เฮ่!! บทใหม่มาได้แล้ว เร็วๆ เราตื่นเต้น เราอยากเจอเธอแล้ว :) 
SHARE
Written in this book
My Lesson
Writer
Niida
คนขี้บ่น2018
เด็กจบใหม่ที่รับจ็อบเป็นติวเตอร์สอนภาษาอังกฤษรองานประจำ แต่ก็ว่างมากเกินไปจนต้องมานั่งเขียนอะไรเล่นแถวๆนี้นี่แหละ

Comments