ย่า
นึกถึงเรื่องสมัยเด็กๆ
ก็มีแต่เรื่องของย่า‪
โตมาเป็นแบบนี้คงเพราะเขา

นอนกอดกัน กินข้าวกัน เล่นด้วยกัน
นอนดูทีวีด้วยกัน 
ซ้อนจักรยานไปโรงเรียน ไปตลาด
ซื้อของเล่น ซื้อขนม ซื้อซีดี
ดื้อหน่อยก็โดนดุ เสร็จแล้วก็มาโอ๋
พ่อกับแม่ก็ชอบว่าว่าย่าตามใจ
เลยโกรธพ่อกับแม่มาก
และกอดย่าแน่น 
ไม่อยากอยู่กับพ่อและเเม่
อยากอยู่แต่กับย่า
ก็รู้ทุกอย่าง เลยรักเขามาก มากๆๆๆ

แต่ไม่เคยบอกรักย่าเลยสักครั้ง
ก็นึกว่าค่อยบอกก็ได้มาตลอด
จนตอนนี้บอกอะไรไม่ได้แล้ว
ไม่อีกแล้วตลอดไป
หากสิ่งที่เจือปนกันอยู่ในความฝัน‬
ส่วนหนึ่งในนั้นมาจากความจริง
สักวันหนึ่งผมคงพบย่าอีกในฝัน

ชีวิตของผม
คงพบเขาเพื่อสะสมความทรงจำอันมีค่า
เก็บวันเวลาที่ประทับใจและมีสุข

เมื่อเวลานี้มาถึง 
สิ่งที่ทำได้คงมีแต่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น
ว่าทำอะไรไม่ได้แล้ว
และอยู่กับความจริง

สุดท้าย ถึงรู้ว่ามันไม่ได้อะไร
แต่จะขอเสียใจอย่างหนักสักครั้ง
เศร้าและโหยหาโดยไร้เหตุผล
ขอจมอยู่กับความทรงจำในตอนนี้
ที่ภาพของย่ายังพอชัดเจนอยู่ในสมอง
เสียงของย่ายังดังอยู่ในทุกๆคำ
ให้หัวใจได้ปลดปล่อยความโศกเศร้า
อย่างที่ใจอยาก

จะเดินต่อไปได้แน่นอน
และจะหันมายิ้มให้กับ
วันเวลาที่มีสุขเหล่านั้น
โดยที่เขาจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงเรา
อีกต่อไป



หลับให้สบาย
และไม่ต้องเป็นห่วงนะ

คิดถึง และรักย่าอยู่เสมอ
จากหลานดื้อๆที่ย่ารักนั่นแหละ
02:01 29/8/61




SHARE
Writer
now02am
คิดถึง
เธอบอกให้ฉันบ่นบ้าง จะได้เรียบเรียงอะไรที่อยู่ในหัว

Comments