คนสวยของพ่อ
อ้วน ผอม เตี้ย สูง ขาว ดำ
เป็นคำนามบ่งบอกลักษณะของมนุษย์ ลักษณะภายนอกของแต่ละบุคคลจะมีลักษณะที่เป็นลักษณะเฉพาะตัวของแต่ละคน แต่แล้วใครเป็นคนนิยาวคำว่าสวยหรือขี้เหร่กัน
    ในช่วงเย็นวันหนึ่ง บทสนทนาบนโต๊ะอาหารในวันนี้เป็นหัวข้อเกี่ยวกับรูปรวมห้องของน้องชายที่เพิ่งได้มาหมาดๆ ภาพเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายยืนซ้อนกันเป็นแถวหน้ากระดาน ภาพลักษณ์ของแต่ละคนที่แตกต่างกันทำให้ทุกคนมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง

"มีแต่คนหน้าตาสวยๆเนาะ"เสียงของฉันพูดขึ้นขณะกวาดสายตามองใบหน้าของแต่ละคนในรูป

"หนูสวยตั้งแต่เกิดแล้ว"เสียงของพ่อพูดขึ้นอย่างติดตลก ฉันยิ้มกว้างให้พ่อ ไม่ใช่ว่าดีใจที่มีคนชื่นชมหน้าตา แต่ดีใจที่ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่คอยพูดให้ฉันรู้สึกดีอยู่เสมอ

สำหรับพ่อ ลูกสาวสวยที่สุดเสมอเป็นประโยคที่ฉันรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ฟัง ไม่ว่าเราจะได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกหรือเชิงลบมามากเท่าไหร่ แต่พอกลับบ้านก็จะมีผู้ชายคนหนึ่งที่จะคิดกับเราในทางบวกเสมอ 

"สอบตกอีกแล้ว"

ประโยคที่แสนหดหู่ปะปนกับความเครียดที่เกิดขึ้นมา แต่เมื่อบอกคะแนนกับพ่อไป ผู้ชายคนนั้นกับหัวเราะร่วนพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นที่ฉันมักได้รับเสมอ พร้อมเล่าประสบการณ์สุดแสบในวัยเรียนของเขาที่ทั้งสอบตก ติดร. โดดเรียน ไม่ว่าฉันจะบอกคะแนนไปกี่ครั้ง เขาก็จะเล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็เป็นเรื่องที่ฉันฟังได้ไม่เคยเบื่อและหัวเราะกับเรื่องนี้ทุกครั้งไป คำปลอบโยนที่ดูตลกตามแบบฉบับผู้ชายคนนี้ที่บอกว่า 
'ทำดีแล้ว เมื่อก่อนพ่อยังไม่อ่านไปเลย'
'ได้ตั้งเยอะนี่ พ่อไม่เคยทำได้ขนาดนี้เลยนะนี่' 
'เก่งงนะเนี่ยะ เก่งได้พ่อมาจริงๆ'
กลายเป็นคำปลอบโยนที่ตลกและรู้สึกดีที่สุด แม้คะแนนที่ออกมาจะเป็น สี่เต็มยี่สิบ ก็ตาม 
 
SHARE
Writer
Thisismystory1002
reader
The girl who hide feeling in deep mind.

Comments