Long distance love ep1.

เราตั้งใจเขียนขึ้นมาเพราะความรู้สึกของเราล้วนๆ อีกอย่างนึง ถ้าแฟนเราได้เข้ามาอ่าน เค้าจะรู้สึกยังไงกันนะ? 
ถือว่าเป็นไดอารี่ของปีนี้แล้วกันเนอะ :)

ใครจะไปคิดว่าแฟนเราจะต้องไปทำงานที่
อเมริิิกา1ปี ย้ำว่่่่่่าตั้ง1ปี..
ละวันนี้ก็มาถึง 
"18 กุมภาพันธ์ 2562"
วันที่เราต้องห่างกับแฟนทั้งระยะทาง ไทม์โซนที่ไม่ตรงกัน 
เราตื่น เค้านอน
เค้านอน เราตื่น

ตอนอยู่ไทยก็อยู่คนละจังหวัด
อาทิตย์สองอาทิตย์อ่ะจะได้เจอกัน 
เจอกันทีก็อยู่3วันบ้าง 5วันบ้าง 
แต่ก็นะ ยังไม่พอหรอก..
ขนาดอยู่ด้วยกันยังคิดถึงเลยแล้วยังต้องห่างกันคนละประเทศอีก 
คือแรกๆบอกตามตรงว่าคิดถึงมาก อยากเจอก่อนหน้านี้เราสองคนได้ทำความเข้าใจกันทุกอย่าง เรื่องเวลานี่สำคัญมาก และที่สำคัญมันดีกับอนาคตแล้วก็เป็นความฝันของแฟนเราด้วย

อาทิตย์แรกแฟนยังปรับตัวไม่ได้ คิดถึงบ้าน 
เราอดห่วงไม่ได้จริงๆ สงสารแฟนมาก ไม่รู้จะช่วยยังไง สิ่งเดียวที่ทำได้คือเป็นกำลังใจให้เค้า ตื่นมาตอนช่วงตี4เกือบทุกวันมาอยู่เป็นเพื่อนเค้า 
ช่วงนั้นเห็นแฟนร้องไห้ ทั้งๆที่ไม่เคยเห็นแฟนร้องไห้มาก่อน ไอ้เราก็ร้องตามสิ555555555555 ยิ่งบ่อน้ำตาตื่นอยู่

แต่ปัจจุบันผ่านไป3อาทิตย์เริ่มปรับตัวได้แล้ว แฮปปี้มากขึ้น แฟนเราไปกับเพื่อนอีก3คนไง แต่เวลาเข้างานไม่ตรงกัน ก็เหมือนอยู่คนเดียว แต่ก็นั่นแหละ เวลาปรับตัวได้ทุกอย่างก็จะดีขึ้น

Ep1ยังไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ แต่คิดว่า ก่อนที่แฟนเราจะกลับมาไทย คงมีเรื่องหยุมหยิมที่คนรักสองคนต้องห่างกันแน่นอนอ่ะ ไว้จะมาเล่าใหม่นะคะ

5 m 8/april/62
 : jjt )





 


SHARE
Written in this book
BOSS
Writer
JUSTWHALE
writer
เราหนีจากดาวพลูโตมาเพื่ออยู่กับวาฬใต้ท้องทะเล

Comments

Ox
8 months ago
น่าสน
Reply
JUSTWHALE
8 months ago
ขอบคุณนะคะ😊😊😊