ไม่ได้งอแงกับทุกคน .
เหนื่อยกับคำว่าเหนื่อยกับคำว่าเหนื่อย 
ก็แค่เหนื่อย ...
กับอะไรไม่รู้ ที่มากมายถ่าโถมเข้ามา 
ร่างกายมันรับอีกไม่ไหว พลอยให้จิตใจมันอ่อนแอไปด้วย 

อยู่คนเดียวตอนที่เหนื่อยนี่มันโคตรเหนื่อยเลย
โคตรอยากกอดใครสักคนเลย 
ใครสักคนที่ จะกอดเราตอบ 
คอยลูบหัว ..คอยเช็ดน้ำตา 

ไม่คิดว่าตัวเองจะอ่อนแอขนาดนี้เหมือนกัน ..
บางทีเราคงเคยชินกับการมีคุณคอยปลอบไปแล้ว

แย่เนอะ ... 
ว่าจะไม่ติดคุณแล้วเชียว 
ไม่อยากจะงอแงใส่คุณเลย 
แต่เราไม่ได้งอแงใส่ทุกคน
เรางอแงใส่คุณคนเดียว 
เราแค่อยากให้คุณปลอบ 
เราอยากกอดแค่คุณ 
.. คุณเพียงคนเดียว 


อ่า ...
เด็กจังเลยนะเรา 

เมื่อก่อนตอนอยู่คนเดียวเป็นยังไงนะ 
ตอนที่เศร้า เราร้องไห้กับใคร 
ตอนที่อยากได้อ้อมกอดอุ่นๆ เราทำยังไง

... แล้วตอนนี้ต้องทำยังไง 
อ่อนแอเกินไปแล้วหัวใจ 

จะว่าเราเรียกร้องความสนใจก็ได้นะ 
แต่เราอยากแค่ให้คุณสนใจ .. คนเดียว 





บางที่คุณอาจไม่ใช่สีฟ้า 

แต่คุณคือท้องฟ้าของเรา 

ท้องฟ้าไม่ได้เป็นสีฟ้าเสมอไป 
แต่เราชอบที่จะอยู่ภายใต้ท้องฟ้านี้. 



SHARE

Comments