ไม่ชิน
ไม่ชินเลยจะปรับตัวยังไงดี
ตั้งแต่คุยกับครูวันนั้น เราก็เริ่มที่จะปลดล็อก
แต่จะทำให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่แรก
มันก็เคว้งคว้างอยู่ดี
เพราะเพื่อนในจินตนาการที่ว่าหายไปแล้ว
ตอนนี้เหลือคนเดียวแค่เรา
แม้ว่าจะมีแต่เรามาตั้งแต่แรก
รู้มาตลอด
แต่มันสบายใจกว่าที่จะปล่อยให้ตัวเองอยู่คนเดียว
อยู่มาตั้งนาน
ตั้งแต่ประถมจนจะเรียนจบมอปลาย
แล้วมาหายไป แม้จะวางแผนกันก่อนหน้านั้น
แต่มันก็เร็วจนตั้งตัวไม่ทันอยู่ดี
การใช้ชีวิตที่แบบ
เกิดมาคนเดียวแล้วตายคนเดียว
มันเป็นไงนะ
สอบทุกวันไม่มีเวลาให้คิดเรื่องตัวเองมากหรอก
คงทำได้แค่ทำตามเกมส์ของเราเอง
ที่วางทิ้งไว้ตั้งแต่ตอนที่ไม่รู้ตัว
คิดอะไรอยู่คะ ฮัลโล่ว ? 
แต่เอาเถอะ  มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ถึงแบบนั้นก็ต้องสังเกตตัวเองไปเรื่อยๆ
จนกว่าจะแน่ใจว่าหายแล้ว
โลกของผู้ใหญ่จะต้องกดดันกว่านี้แน่
โตได้แล้วนะเธอน่ะ
คำพูดนั้นยังคงตรึงในใจไม่เคยไปไหน
และจะจำไว้ทั้งคำพูดและคนพูด
อันดับแรกที่ต้องทำ
1)คุมสติ
2)ไปนอน
ฝันดีค่ะ
SHARE
Written in this book
ระบาย
Writer
Slorhinthebook
Sloth
สรุปแล้วตัวเราก็ยังคงเป็นเราอยู่ใช่ไหม

Comments